×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Wereld kankerdag, the day after...

Wereld kankerdag, the day after...


Naar aanleiding van de blog van Albert en de blog van Schapenkopje, schrijf ik bewust vandaag deze blog.

Gisteren was het Wereld Kankerdag! Een dag waarop we even stil staan bij deze rot ziekte. Een dag dat we even denken aan iedereen die vecht tegen deze ziekte, maar ook aan diegene die de strijd tegen deze oneerlijke ziekte verloren hebben. Geweldig dat kanker aandacht krijgt, maar......

Heel bewust heb ik daar niets over geplaatst. Niet omdat ik het niet belangrijk vindt! Kanker en alles wat daarbij komt kijken, kan niet genoeg aandacht krijgen. Nee, omdat ik vindt dat we daar niet op 1 dag aan moeten denken. Elke dag zouden we in gedachten moeten zijn bij mensen die kanker in hun leven hebben of hebben gehad, niet alleen maar op 4 februari!

Elke dag strijden mensen een (vaak) oneerlijke strijd tegen deze slopende ziekte. Elke dag lijden mensen pijn, voelen ze zich letterlijk kotsmisselijk en zijn ze bezig te overleven. 

Heel vaak moeten die mensen dit "alleen" doen. Want wij weten ons geen houding te geven bij mensen die kanker hebben. Wat zeg je ook tegen iemand met kanker? Waarom is het zo moeilijk om gewoon te vragen "hoe gaat het"? Waarom zijn we bang voor een gesprek hierover? Kanker is niet besmettelijk!!! Kanker is (vaak) wel dodelijk en hoe erg is het dan als er nog steeds mensen zijn die dan in eenzaamheid moet sterven of vechten tegen deze ziekte. Natuurlijk zijn de meest dierbare er wel bij, daar ga ik toch wel vanuit. Ga bij ze op de koffie, bied ze een autoritje aan naar het ziekenhuis of houd ze gezelschap tijdens zo'n chemokuur. Je kunt zoveel voor deze mensen doen, ze vragen niet veel. Sterker nog, ze vragen vaak helemaal niks. 

Ik zet me al jaren in voor Stichting Roparun. Een stichting die zich inzet voor de palliatieve zorg aan kankerpatiënten. Juist dat is namelijk zo belangrijk, de palliatieve zorg. Hun slogan is zo mooi:

"leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven"

Nog één keertje met je gezin op vakantie. Nog één keertje de zon zien ondergaan aan zee. Nog één keertje......... want vaak komen er niet veel meerdere keertjes meer. Palliatieve zorg is natuurlijk veel meer en mocht je hier meer over willen weten, dan verwijs ik je graag naar de website van Stichting Roparun.

Laten we met zijn allen ervoor zorgen dat kankerpatiënten niet in eenzaamheid hun weg moeten volgen. Laten we er wat vaker bij stil staan en ga gewoon eens bij je vriend of vriendin op de koffie. Neem een bloemetje mee, dat maakt een mens toch helemaal blij! Denk niet "ze gaan toch dood, wat maakt dat bloemetje nou uit". Laat ze genieten van de mooie dingen die het leven hun nog kan bieden, want het leven houd niet op bij de diagnose............

Ik heb deze blog niet geschreven om iemand iets kwalijk te nemen, ik heb het ook niet gedaan om iemand hiermee te kwetsen. Heb ik je toch onbedoeld dit gevoel gegeven, dan bied ik daarvoor mijn excuses aan. Ik kan gewoon niet niks doen. Daarom blijf ik ook actief voor Stichting Roparun. 

Geniet van het leven, geniet van elkaar en geniet van elke dag! 

Live, laugh & love xxx

signup

Word jij ook blogger bij Yoors?

Door het lezen van deze blog ontvang ik punten, die omgezet worden in geld. Dat geld doneer ik aan Stichting Roparun. Wil jij ook gaan bloggen? Wordt dan lid via onderstaande link en ontvang direct 125 YP en daarmee ontvang ik (Stichting Roparun) ze ook! Om te reageren op blogs, dien je lid te zijn. Je kunt ook lid zijn, zonder zelf blogs te plaatsen.