×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Hoe oud was jij toen je volwassen werd?

Hoe oud was jij toen je volwassen werd?


Zo aan het begin van de lente keren we met zijn allen weer naar buiten. 

Waar heb jij de winter voor gebruikt?

Meestal roep ik heel hard doe mij maar een winterslaap. Lekker naar binnen keren en op mijzelf zijn. Leven met het ritme van de dag.

Nu met het mooie weer wil ik naar buiten, merk ik dat mijn systeem toe is aan vernieuwing, zaadjes die beginnen te ontspringen, de energie begint weer te stromen. Het lijkt op wakker worden.

Heerlijk als een #stralendlichtinverbinding naar buiten en mijn licht laten schijnen over mijn medemens.

In mijn blog van deze week gaat het over een behoorlijk lastige vraag. Ik ben benieuwd hoe jij dit ervaart in jouw leven en hoe je hiermee omgaat. 

Lieve groet en heel veel leesplezier,                                                                                                                                                                                    Ditte

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Annemiek
Hoe oud ik was toen ik volwassen werd? Ik denk dat ik twee momenten heb ervaren dat ik volwassen werd. Het eerste moment dat ik moeder werd en het tweede moment dat mijn man overleed. Of althans toen kreeg in andere verantwoordelijkheden dan ik eerst had. Toch probeer ik weer een beetje dat kind terug te vinden want ook dat is mooi.
05-07-2018 11:42
05-07-2018 11:42
Sonja
Volwassen worden wordt overschat, af en toe moet je inner kind naar buiten en dat is alleen maar goed!
28-03-2018 12:00
28-03-2018 12:00
FrutselenindeMarge
volwassen worden al lang in zicht,het zijn wil ik net als onderbuur niet aan
25-03-2018 18:09
25-03-2018 18:09
Beste B. Levensgenieter
Volgens mij Ben ik nog steeds niet "volwassen"
25-03-2018 16:39
25-03-2018 16:39
Karin van der Straaten
Volwassen was ik veel te jong, maar de eeuwige jeugd blijf ik innerlijk toch houden. Ook mijn weg liep verre van fijn, maar juist door de jeugdige kant, wist ik er steeds weer iets van te maken. De pijnen laag voor laag afgepeld, ga ik nu bewonderen en naar op zoek. afgelopen winter zat ik daarom bewust veel in de stilte
25-03-2018 12:20
25-03-2018 12:20
Soberana
Volwassen werd ik ergens tussen mijn 15e en mijn 18e. Op mijn 15e realiseerde ik mij dat ik de man van mijn leven had gevonden, hoewel ik hem al 3 jaar kende. Tussen die dag en mijn trouwdag, 3 jaar later, maakten wij toekomstplannen en werden samen iedere dag een stukje volwassener. Je vraag over de winter kan ik niet beantwoorden: ik woon in de tropen en bij ons is het Goddank nooit winter!
22-03-2018 03:24
22-03-2018 03:24
Schorelaar
Ik was 18 jaar jong toen ik in de verpleging ging werken. Dat hield in die tijd in dat je in een zusterflat ging wonen, dus meteen op jezelf wonen, werken en daarnaast leren. Binnen de kortste tijd had ik te maken met operaties, ziektes, verlies, angst radeloosheid en overlijden. Maar ook met hiërarchie, jaloezie, ongewenste intimiteiten. Na een aantal maanden ging ik weer eens met mijn oude vriendinnetje uit, zij woonden nog thuis en hadden nog hetzelfde leven van daarvoor. Ik kon mijn emoties niet met ze bespreken. Ik voelde me toen opeens volwassen.
21-03-2018 17:54
21-03-2018 17:54
Marc
Je stelt twee vragen; 1) Hoe oud was jij toen je volwassen werd? 2)Waar heb jij de winter voor gebruikt? Op beide vragen kan een simpel antwoordt worden gegeven, op vraag 1 zou dat 16 zijn en op vraag 2 zou het antwoordt zijn; regenereren. Maar heb nu het e.e.a. van je gelezen en ik vermoed zo maar dat je andere antwoorden zoekt:-) … ga ik proberen te geven… Echt volwassen worden hoop ik niet te worden, natuurlijk, gezien de leeftijd, kennis en ervaring wordt ik geacht wolwassen te zijn. Denk ook niet dat aan volwassenheid een leeftijd te koppelen is. De vraag blijft altijd bestaan; wat is volwassenheid? Nee, binnen de maatschappelijke kaders ben ik zeker niet volwassen, en dat klopt met wat ik denk van het tegenovergestelde; jeugdig. En jeugd is geen leeftijd, maar een gemoedstoestand. Deze gemoedstoestand helpt mij zaken in een eenvoudiger, simpeler daglicht te plaatsen en geeft mij soms de kracht problemen weg te lachen voor het moment wanneer dat het beste is. Kom je eigenlijk terecht bij je tweede vraag; de winter… De winter is was mij een donkere periode, mede door plotselinge factoren van buitenaf en mede omdat ik donkere factoren bewust heb opgezocht. Om pijnen, verdriet en teleurstellingen beter te kunnen begrijpen, ze beter te kunnen plaatsen en ze beter te relativeren zoek ik deze nog een keer op, desnoods meerdere keren. En op het moment ik deze ga begrijpen, en begin te snappen hoe zaken tot stand komen, begin ik helemaal weer van vooraf aan, om te kijken of het echt zo is, wat het is. De reden dat ik dit doe is niet omdat het fijn is alles nog één of meerdere keren te moeten doorlopen, doe het niet omdat ik het leuk vind of dat ik van pijnen hou. Ik doe het juist om het kwijt te raken. Als ik ergens voor weg zou lopen, bestaat de kans dat het mij gaat achtervolgen, dus kan ik het maar beter elimineren door er dwars doorheen te gaan. Op z’n Engels gesproken; eat your own shit! En door dat te eten, te herkennen en te kennen, ben ik het kwijt! Dat schep ruimte in mijn hoofd, maar belangrijker nog, laat het licht in mijn hart misschien een klein beetje feller schijnen… op dat anderen die in het donker zitten het kunnen en mogen zien en misschien de warmte mogen voelen… Dat is wat ik afgelopen winter heb gedaan. Zoiets? :-)
21-03-2018 16:59
21-03-2018 16:59
wakeupkitty
Van mij mag een winterslaap ook wel. Ik ben nooit jong/niet volwassen geweest
21-03-2018 16:19
21-03-2018 16:19