Revalidatie Deel2 #Week1

Revalidatie Deel2 #Week1


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Broem het is 11.30 en ik stap in mijn echte eigen Herbie om naar Arnhem te rijden! Voor het eerst wat verder weg met mijn eigen auto! Wat ben ik trots dat ik ook dit mag delen met mijn therapeuten en revalidanten die ik daar heb leren kennen. 

12.15 Kom ik aan, en toevallig wist ik dat Jet zwemmen zou hebben, dus ik bedenk me niets en loop het zwembad in. Het zwembad waar ik zo hard heb geknokt om op de been te komen waar Jet leert om op een ontspannen manier te bewegen zonder weerstand. 
Zeg haar even gedag en dat ik een heerlijke lunch ga halen om samen te lunchen! Daar is ook mijn vrouwelijke fysiotherapeute en ze vraagt direct hoe het gaat. Dus kort verteld dat het heel goed gaat en dat het goed is geweest dat ik thuis ben. 

Toen kwam het besef het is 4 mei en heel officieel mocht ik pas 3 mei naar huis... Wat ben ik al veel tegen gekomen in mijn 2 weken thuis. Wat heb ik hier veel geleerd wat ik ongemerkt thuis toch wel toepas!
Trots dat ik het heb geflikt in 8 weken weer thuis te zijn.. LOPEND

Samen met Jet heb ik heerlijk geluncht en het was echt even gezellig bij kletsen, en zelfs wat roddelen maar ach dat hoort erbij. Lekker bij praten over dingen waar we 2 weken geleden thee bij pakte en een uur aan het kletsen waren. 
Nu met een lunch en zo veel luchtiger dan voorheen. De tijd vloog voorbij!! 

13.15 Fysiotherapie, Och daar komt mijn therapeut aan (man) met een big smile haalt hij me op uit de wachtkamer. We lopen de gang in waar de fysio kamers zijn en nog voor we bij de afspraken kamer zijn vraagt hij al; "Hoe gaat het? Ik ben blij je weer te zien! Leuk dat je er weer bent."

Waarop ik meer zoiets heb, tis omdat het moet, en ik er beter van word.. Liever aan het werk. Maar goed ik hou me in en zeg alleen; Omdat het moet.. Maar leuk ja gaat heel goed.

Eenmaal aangekomen bij de kamer, gaan we in gesprek. Over hoe het thuis is gegaan, en de conclusie is toch wel dat ik meer geniet van alles wat ik doe. Ik ben nog onafhankelijker geworden, en sterker boven al. 
Daarna meer details, hoe is het met je lichaam vraagt de therapeut... Tja hé daar komt het. Ik verga van de pijn in mijn heup buigspieren en als of er een ontsteking in mijn heupen/bekken zit. 
Hij vraagt me om op een mat op de grond te komen liggen. Zo doen we wat oefeningen, alles doet pijn. Aangezien ik dit gevoel weg druk zeg ik dat het wel gaat. Maar na nog een oefening kon hij het aan mijn gezicht wel zien. 

"Kom maar even op de bank liggen (fysiobank)" Klinkt het vervolgens. Ik sta op zonder problemen, waarop hij zegt besef dat je dit 4 weken geleden bijna niet kon he.. Oeps bam! Dat klopt.. DEES BESEF DAT NOU EENS DACHT IK BIJ MEZELF. Maar het is al weer normaal, ik loop soms ren ik zelfs een stukje. 

Eenmaal op de bank ging de fysio met mijn benen aan de slag. Ik geloof dat alle spieren ongeveer zijn opgerekt. & ik kan je vertellen ik heb gisteren geen pijn gehad.. & vandaag ook nog niet!! YESSS


13.45 Maatschappelijkwerk, Ook hier heb ik direct mijn verhaal verteld over mijn 2 weken thuis. Over mijn nieuwe autotje, hoe het nu met me is. Dat ik eind mei ga verhuizen!
We hebben heerlijk kunnen kletsen en alle puntjes besproken waar ik het over wilde hebben. Eigenlijk had dit gewoon een lunch gesprekje kunnen zijn!
Fijn om even te praten, zeg ik dit nu? Ja ik vond het fijn terwijl ik eerder wel eens dacht wat duurt dat uur lang. Hoe fijn is het als iemand even interesse toont in je leven hoe het is wat je zoal doet etc. 

Daarna kon ik het niet laten om even naar de 3e verdieping te gaan om iedereen even gedag te zeggen. Daar was mijn vriend olav, die verbijsterd stond dat ik er weer was en blij tegelijk. Heb hem een dikke knuffel gegeven. 
Hij had de grootste verhalen over het uitje van doe een wens naar de dierentuin. & wat denk je? Hij is getrouwd met een aap.. Maar de ring paste hij niet. Wat een mooie man ben je Olav, ik zal jou nooit vergeten en ik zie je volgende week!

Zo ook de andere even gehugt en mee gekletst. Zelfs wat nieuwe mensen leren kennen en ook daar mee gekletst. Ik hoop dat ik een mooi voorbeeld mag zijn van iemand die knokt om weer alles te kunnen. 

10 weken geleden, kwam ik daar binnen. Verging ik van de pijn, kon ik niet lopen en zelfs niets voelen. & nu 10 weken laten waarvan 8 intensieve klinische revalidatie: Heb ik weinig tot geen pijn meer en slik ik ook geen pijn medicatie meer! Loop ik! & voel ik meer dan ever. Ik luister nu naar mijn lichaam, en dit zal ik moeten blijven doen!

Heel veel liefs, 
Desiree

PS: Vinden jullie dit nog interessant om te lezen? Of zijn de revalidatie blogs niet meer nodig?  LET ME KNOW



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (10 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Jeetje..als ik zo een beetje door je blogs blader heb jij ook behoorlijk wat voor je kiezen gekregen! Ga snel je blogs stuk voor stuk lezen, maar eerst even deze dag doorkomen...Het is niet mijn beste dag vandaag namelijk. Ben je gaan volgen dus zal je snel wel weer zien. Maar wilde je voor nu even een steuntje in de rug geven! Goed dat je van je afschrijft en wat een doorzettingsvermogen! Petje af...
| 18:56 |
Dankjewel, voor je fantastische bericht.
Inmiddels gaat het erg goed en als alles mee zit rond ik
Maandag het hele revalidatie project af in het revalidatie centrum en ja ik verder met de fysio thuis.
Ik doe eigenlijk alles weer en nu ook weer hard opzoek naar een baan..
| 19:01 |
Super knap staaltje werk! Mijn complimenten... Ik weet als geen ander hoe frustrerend het kan zijn als je geest meer wil dan je lichaam kan doen. Het blijft een proces maar hou jezelf goed in de gaten...Maar zo te lezen gaat het je erg goed af! Succes met de fysio thuis en de zoektocht naar een leuke en vooral uitdagende baan.
| 19:09 |
Thanks.. fijn dat wij elkaar volgen. Je berichten doen me goed! En vind het mooi jullie ook te volgen !!
| 21:02 |
Leuk om jou blog telkens te lezen
Toppertje
| 13:20 |
Dankje vicky
| 14:45 |
Heerlijke blog. Wil je hier niet mee stoppen?!
| 09:19 |
Stop er ook niet mee.. maar dacht dat de aandacht van mn blogs af was. Maar blijkt dat dat gevoek verkeerd was haha
| 12:21 |
Hee, was dat nou? Gewoon lekker doorgaan hoor!!
| 23:55 |
Okii.. ja heb t idee dat t niet meer interessant is namelijk. X
| 08:26 |
Tuurlijk wel!
| 18:16 |
Deesje, stop niet met deze blogs hoor.
Want jij helpt om door te gaan. Als ik jou lees, denk ik: kom op Gerda, door!!!
Lieverd, ik ben zo blij voor je, topper!!
| 11:50 |
Aawh zo lief.. okee dan ga ik 1x per week mn revalidatie bloggen en natuurlijk daarnaast de rest van mn blogs xx
| 18:58 |
Graageorgina lieverd. Fijn hoor. Xxx
| 20:06 |
Zo super goed bezig zeg!
| 09:50 |
Dankjewel Leonie ;-) x
| 18:57 |
FAN-TAS-TISCH, echt waar!
| 22:01 |
Thanks lieffiieee!
| 22:09 |
Hoelang moet je nog gaan?
| 12:19 |
nu nog 5 x als het goed is.. dus over 5/6 weken helemaal klaar!
| 15:01 |
Leuk zeg. Even doorzetten!
| 11:09 |
Yesss!! Dankje
| 15:00 |
Ik vind het zeker interessant om te lezen, maar dit is dan ook de eerste blog die ik lees (ben net pas nieuw). Zo te lezen heb je heftige 10 weken gehad maar kun je nu heel trots zijn op wat je hebt bereikt!
| 10:51 |
Ah Dankjewel, je bent welkom!
Super lief! Dankje.. En ja dat ben ik ook wel ;-)
| 15:00 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen