×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Mijn beste vriendin werd opeens een beste vriend

Mijn beste vriendin werd opeens een beste vriend


Eén van mijn beste vrienden lag altijd al in de knoop met zichzelf. Hij - op dat moment nog zij - was altijd al een beetje een weirdo, niet één van de populaire meisjes, zelfs niet een van de stille meisjes. Soms praatte hij de hele middag - en dan was hij een hele middag stil.

Op een moment kwam hij naar me toe met de boodschap dat hij een depressie had - al is dat een beetje een ander verhaal. Ik wist niet heel erg goed hoe ik hierop moest reageren, maar ik probeerde hem zo goed te helpen als ik kon - zo goed mogelijk te luisteren, vooral. Nog even later kwam hij - op dat moment nog steeds zij - naar me toe met de boodschap dat hij een jongen was in het verkeerde lichaam.

Als ik mensen vertel dat één van mijn vrienden transgender is, krijg ik vaak de vraag hoe ik hierop reageerde. En dan antwoord ik eerlijk: dat deed ik eigenlijk niet echt. Toen mijn vriend naar me toe stapte en zei dat hij transgender was, dacht ik in mezelf: dit is eigenlijk geen al te grote verrassing. Ik was niet geschokt, ik had geen tijd nodig om het te verwerken. Het leek allemaal heel erg logisch, alsof dit precies was hoe het hoorde te zijn.

En dat was het ook.

Moest ik mezelf aanpassen? Niet echt: die vriend is nog altijd dezelfde persoon. De grootste aanpassing is om zijn naam juist te krijgen - en dat is vrij moeilijk, als je iemand al zes jaar bij een bepaalde naam noemt. Gelukkig vindt hij het niet al te erg als ik een fout maak.

Veel mensen vinden het een big deal dat mijn vriend transgender is. Mijn mama vindt het een enorm 'sappig' verhaaltje om aan haar collega's of vriendinnen te vertellen. Mijn papa praat er ook graag over om dan te zeggen dat hij het toch allemaal wat raar vindt, maar dat het belangrijkste is dat mijn vriend in kwestie gelukkig is. Ik voel me er ongemakkelijk bij als mensen praten over de hele situatie alsof het iets is waarover gepraat moet worden - iets wat heel de wereld zou moeten weten. (Wat ironisch van mezelf dat ik net hier een post over maak.)

Ik zou graag vertellen welke impact de veranderingen van die vriend op me hebben, maar eigenlijk ervaar ik niet echt een impact. Misschien hebben andere mensen er meer moeite mee, misschien moeten andere mensen dit soort dingen verwerken, maar voor mij is het de normaalste zaak van de wereld - misschien omdat ik het altijd al een beetje geweten heb.

Het hele punt van deze blog is niet zozeer om te praten over mijn gedachten toen mijn vriend me vertelde dat hij transgender was, maar wel om even te zeggen dat alle gekkigheid die erbij komt kijken nergens voor nodig is. Mijn vriend is in mijn ogen niet veranderd het laatste jaar, hij is er alleen in geslaagd om honderd procent zichzelf te tonen aan de buitenwereld - en dat is het belangrijkste.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!