×

Yoors


Inloggen
×

Yoors














#

0 volgers
notifications_noneadd
Aangereden en doorgereden

Aangereden en doorgereden


IK HAD ZEKER NOG NIET GENOEG?

Woendag 20 juli 2016. Het was een heerlijke zomerdag. Ik ging naar het strand op de fiets. En ik belde mijn ouders op, ga ook lekker. Jullie moeten niet van die bejaarden worden dat als het warm is dat jullie binnen blijven. Maar ze zeiden niet te willen. Toen wij op het strand lagen werd ik gebeld door mijn moeder. Ze zegt we zijn ook gegaan hoor. Ik vroeg waar ze zaten en we gingen even naar ze toe. Wij gingen om 14.15 naar huis.Ik zeg :doe voorzichtig en wij gingen. We fietste door het dorp van Castricum achter het huis van Hilde (museum). En vlak voor de stoep reed een Nissan Quashqai mij aan. Ik vloog over mijn stuur, met mijn armen voor mijn gezicht. Ik weet nog die te beschermen in een snelle gedachten, want ik zou hartstikke dood slaan. Ik kwam op mijn rechter heup terecht. Maar omdat die... doorreed, wilde ik mijn omdraaien om naar het nummerbord te kijken. Maar de auto verdween. Er werd een ambulance gebeld,voor je gevoel duurde dat uren maar dat kwam omdat je zoveel pijn had. Toen ik in de verte een ambulance hoorde voelde ik veel spanning weg vallen. De ambulance broeders legde me met veel pijn op de brancard. Ik zei ze niet mijn ouders te bellen want die zouden in paniek raken en daar krijgen we ongelukken van.

Eenmaal in de ambulance ging mijn telefoon af. De broeder vroeg of hij hem moest opnemen. Waarom ik JA heb gezegd weet ik nog steeds niet. Hij nam op met: ambulance broeder. Mijn moeder hing aan de andere kant van de telefoon en vroeg: hoe weet u dat ik een ambulance nodig heb? Nou uw dochter is gevallen en zei denkt dat ze een gebroken heup heeft. Mijn moeder vertelde dat zij een ambulance nodig had voor mijn vader. Hij was in het bos op weg naar huis (ook in Castricum) gevallen met de fiets. Te bizar...mijn vader valt in dezelfde tijd als ik. En ze bellen als eerste mij. Ik werd gillend gek. Het gevoel dat ze je nodig hebben en ik machteloos in de ambulance lig. Ik heb de hele weg gevraagd of er al een ambulance naar mijn vader was. Hoe sterk is ons lijntje?? Ik kwam aan in het ziekenhuis en ik moest mijn medicatie lijst opgeven. Jeetje mag ik een hulplijn bellen want ik weet het allemaal even niet. Ze belde de apotheek. Ik heb namelijk voor mijn longen 8 verschillende medicaties. Er werden foto`s gemaakt. Ajjj het is een gecompliceerde heupbreuk en gespleten dijbeen. We moeten je met spoed opereren. Uh ja ,nou, dat is wel een dingetje. Want er is te vaak iets fouts gebeurd hier in het ziekenhuis. Mijn medische fout aan mijn neus (zie blog 1&2). En een buitenbaarmoederlijke zwangerschap van 5 maanden wat ze daar nooit gezien hadden. Ze begrepen dat ik naar het Amc wilde maar vervoeren was geen optie. Te pijnlijk. Dus ze knipte mijn bikini stuk maar mijn strandjurk lieten ze wel aan. Ook op de operatie kamer. Mijn vader, niet te vergeten, lag op de 1e hulp bij mij een kamertje naast mij. Hoe bizar en op het moment dat ik vroeg hoe het met hem ging, kwam hij binnen lopen. Met een tril lip stond hij naast mijn bed. Hij had gelukkig alleen gebroken ribben. Door een te lage bloeddruk. 

Ik werd naar de OK gebracht en mijn vader mocht naar huis. Ik kreeg een ruggenprik want ik mag niet onder zeil ivm mijn longen. Eenmaal binnen rijden met het bed, denk ik lekker uitzicht de hoogovens. Maar ik kreeg al snel een soort van tentje voor mijn gezicht. Deed mijn denken aan mijn keizersnee...Tadaaaah kijk eens wat we hier hebben? Een meisje. Nou kijken wat deze tovenaar er achter vandaan haalt. Maar ik kreeg al snel 2 lange pennen met schroeven en ijzerdraad als eind resultaat. Ik moet zeggen, mijn vertrouwen in dat ziekenhuis was -20 op een schaal van 0-10. Maar deze orthopeed heeft het naar het positieve gebracht. De operatie zou 5 kwartier duren en duurde uiteindelijk 3 uur. Ik hoorde ook van alles . Getimmer en gesprekken. Ik hoefde niet naar de uitslaapkamer want ik was natuurlijk al bij. Ik mocht naar zaal en werd misselijk door de morfine. Mijn carpaccio van die middag kwam eruit. Ach 2e x is het het lekkerst... jag.

Hebben jullie een sterk draadje met iemand?



Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!





1960-1980
Wow, wat ontzettend heftig allemaal. En heel mooi zoals je op afstand in contact staat met je ouders. 
17-01-2019 11:59
17-01-2019 11:59 • 1 reactie • Reageer
Chantal1972
1960-1980 😊
17-01-2019 13:32
17-01-2019 13:32 • Reageer
Karin van der Straaten
Bizar allemaal, mooi die sterke band met je thuisfront zeg
In en in triest  wat er met je kan gebeuren door toedoen van laffe anderen
16-01-2019 23:46
16-01-2019 23:46 • 3 reacties • Reageer
Chantal1972
Karin van der Straaten ja ik hoop dat die Karma nog eens komt langs die gene
17-01-2019 07:54
17-01-2019 07:54 • Reageer
Karin van der Straaten
Chantal1972  dat  zal zeker gebeuren, dus laat jij hem maar los en kijk vooruit..t komt goed
17-01-2019 11:02
17-01-2019 11:02 • Reageer
Chantal1972
17-01-2019 13:22
17-01-2019 13:22 • Reageer
Marion's World
Dat lijkt me inderdaad ook een rare gewaarwording als je papa ook een ambulance nodig heeft. Ik begrijp dat ze de doorrijder nooit gevonden hebben? Mijn God, hoe haal je het in je hoofd om door te rijden en iemand zo gewond achter te laten. Gelukkig ben je nog onder 'ons' en kan je ondanks alles, voor je ouders 'zorgen'. Ik blijf dat tóch heel mooi vinden !!
16-01-2019 13:12
16-01-2019 13:12 • 1 reactie • Reageer
Chantal1972
Marion's World Ja klopt. Tuuurlijk blijft het je achter volgen. Morgen moet ik naar een ander ziekenhuis omdat mijn eigen orthopeed de 3e operatie niet aan durft. Dus ik ben zoooo benieuwd.  En inderdaad NA mij hoorde ik zoveel ongelukken waarvan fietsers het niet meer hebben overleefd. Dus gelukkig kan ik het nog na vertellen. Ja mijn kracht naar mijn ouders is heel groot. Ook al zal ik ooit kruipend naar ze toe moeten .
16-01-2019 13:19
16-01-2019 13:19 • Reageer
DiaantjesLife
Wat heftig om zo te lezen wat je mee gemaakt heb. Las je blog over die 24 cm tenslotte eerder.......... staat ook op de homepagina van yoors, dus je zult wel meer views gaan krijgen! Ik heb volgens mij met niemand zo'n lijntje, of het nog nooit nodig gehad. Wat een toestand zeg, jij en je vader tegelijkertijd. Heel veel sterkte nog voor alles wat komen gaat!
13-01-2019 21:09
13-01-2019 21:09 • 1 reactie • Reageer
Chantal1972
DiaantjesLife Ja ik schrijf nu pas nog in 2016(alles over van mijn schrift) Ik ga morgen verder schrijven want er is zoveel. thanx
13-01-2019 21:16
13-01-2019 21:16 • Reageer
Madeleine
jeetje wat een drama heb je meegemaakt en dan tegelijk met je vader een ongeluk krijgen op twee verschillende plekken...bizar...ik vind je moedig, strijdlustig en enorm positief! Topper ben je!! 
13-01-2019 20:02
13-01-2019 20:02 • 3 reacties • Reageer
Chantal1972
MadeleineJa dat was iets heel geks.  pfff...dan denk ik dat ik sterk ben...en tranen schieten nu in mijn ogen. Mijn zelfspot houd mij ook op de been (linkerbeen dan)😂. Dat is een beetje om je zelf niet te verliezen. Lief Madeleine dank je weer😘
13-01-2019 20:07
13-01-2019 20:07 • Reageer
Madeleine
Chantal1972 ja je zet als het ware je overlever in. Snap ik helemaal! Maar natuurlijk heb je je verdriet erom.
Goed dat je het van je afschrijft!😘
13-01-2019 20:16
13-01-2019 20:16 • Reageer
Chantal1972
Madeleine 😘
13-01-2019 20:17
13-01-2019 20:17 • Reageer
Chalija
´Dit was het eerste deel van de aanrijding dus. Heftig hoor. Ik heb uitgebreider gereageerd net op je andere blog.
13-01-2019 19:50
13-01-2019 19:50 • 3 reacties • Reageer
Chantal1972
Chalija Ja had al gereageerd. Maar er volgen nog meer blogs. Ik heb 2 jaar geleden blogs geschreven maar uiteindellijk weer verwijderd omdat ik dacht dat dat beter was voor verwerking. Nu maar weer aan het opbouwen, denk toch dat dat beter is😊
13-01-2019 20:04
13-01-2019 20:04 • Reageer
Chalija
Chantal1972 van je afschrijven kan zeker helpen. En denk dat jij zelf wel weet waar jij je goed bij voelt.
13-01-2019 20:16
13-01-2019 20:16 • Reageer
Chantal1972
Chalija Ja ben bang om te praten dus schrijven is goed. Ik denk : als  ik ga praten , staat de kraan open en die gaat noooooit meer dicht. Stom natuurlijk. Als er een traan komt ,wimpel ik hem weer snel weg🙈
13-01-2019 20:19
13-01-2019 20:19 • Reageer
Sabrina van den Heuvel
Tjee, wat een verhaal.... Ik heb zeker een sterk lijntje met iemand, met meerdere maar met mijn maatje een supersterke! 💞
13-01-2019 18:34
13-01-2019 18:34 • 1 reactie • Reageer
Chantal1972
Sabrina van den Heuvel Fijn om te horen😊
13-01-2019 18:36
13-01-2019 18:36 • Reageer