In ene werd ik chronisch ziek


Ik was 34 jaar had een dochtertje van 2 en stond vol in het leven. Ik deed veel aan sport. Tot op een moment dat een beetje achteruit ging. Ik was bekend met astma maar daar was op zich wel mee te leven. Had alles onder controle,zeg maar. Ik ging toch naar de longarts in het ziekenhuis hier in de buurt. En zij vertelde mij dat ik langs moest gaan naar een kno arts. Ik had geen neusklachten. Maar longen en kno staat met elkaar in verbinding. Ik kreeg een afspraak bij deze kno arts. En die vertelde mij dat ik een operatie moest ondergaan. Neusschelpen zouden verkleind worden, neusschotje rechtgezet en holtes gereinigd. Ik werd wakker na de operatie in mijn blote borsten, met een schort op mijn buik. Ik voelde meteen aan mijn neus...ze hebben toch wel de juiste operatie gedaan? Ik kreeg echt even een black_out...stel je voor, je komt voor je neus en je gaat met andere borsten de deur uit.  Na de operatie zou ik mij een heel ander mens voelen. Daar heeft deze "beste" man niks over gelogen. Ik werd namelijk van af mei 2007, een maand na mijn operatie, doodziek. Ik kreeg elke maand een longontsteking en mijn neus heelden niet. Elke dag moest ik naar het ziekenhuis toe voor een zalfje!! Het schoot niet op. Een vriendin vertelde mij dat ik naar een paragnost moest. Zo sceptisch dat ik was, deed dat gewoon. En zij vertelde mij dat de operatie een bloedbad is geworden en ze geen tijd hadden mijn schort netjes aan te trekken. Nou, ik dus met dat verhaal daar naartoe, want ze hebben een half jaar lang ontkent dat er wat mis was. En ik vertelde dat ik een second opinion had gehad. Ik ga natuurlijk niet vertellen over die paragnost. Dan zou hij denk ik zeggen: Nou mevrouw ik denk dat de narcose nog niet is uitgewerkt! En...hij bekende...tot ik er werk van ging maken. Nou vreselijk lang saai verhaal zou dat worden. Dus dat deel sla ik over. Uiteindelijk heb ik mijn handen ervan af gehaald. Ik wilde ook geen vergoeding...ik wilde mijn gezondheid terug. Uiteindelijk ben ik over gestapt van deze streekziekenhuis naar een kno in een medisch ziekenhuis. Die vertelde mij inderdaad ook dat er een behoorlijke fout is gemaakt. Vind ik sympathiek, normaal houden de artsen toch wel de handen boven elkaars hoofd. Ook de longarts in het streekziekenhuis zat met haar handen in het haar en verwees mij door naar het Amc in 2009. Daar konden ze me verder helpen/stabiel blijven. Want mijn longinhoud zakte naar de 40%.

Ondertussen was ik tussen 2007 en 2009 erg ziek geworden. En ging ook door andere problemen bij mijn dochter haar vader weg. Alleen stond ik niet. Ik had/heb erg veel steun aan mijn ouders. We hebben een half jaar bij hun in huis gewoond en toen kregen we in 2010 ons paleisje. Ik merkte ook dat rust en geen spanning mij weer opladen. Ik zat/zit wel dagelijks aan de prednison.Dat verder in mij volgende blog.  En mensen zien ook niet van de buitenkant dat je zo weinig longinhoud hebt. En dat is nog wel een dingetje.(komt nog een blog over).

Herken jij dat ook? Van de buitenkant zie je niks, dus het valt wel mee?


signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.

Hieronder kunnen je vrienden zich aanmelden. Jullie krijgen beiden gelijk een beloning van 125 Yp. Je kunt het helemaal bewerken en op maat maken.Weghalen is ook heel eenvoudig met het rode kruisje als je er met je muis op gaat staan.