naar scheveningen


Op een mooie zaterdag

Zaterdag 21-9-2019, de zon scheen uitbundig. Dat kwam goed uit, want manlief en ik hadden afgesproken om op pad te gaan. Het zou Scheveningen worden. Daar waren we zo'n jaar of 13 niet geweest. We zouden na al die jaren weer met zijn tweetjes op stap gaan. We waren beide wat gespannen, want we waren het niet meer gewend. Al die jaren was Bas onze mopshond meegegaan. Het verdriet wat we beiden voelden was goed voelbaar, maar dapper zette we door. De Tomtom gaf aan dat het 44 minuten rijden was. De weg naar Scheveningen is zo veranderd door de jaren heen. Voor het eerst reden we door de Ketheltunnel. Dat alleen al was een mooie openbaring. En ja, we waren redelijk snel in Scheveningen. We begonnen met koffie en appeltaart op de pier. Na het eten en drinken gingen we wandelen op de boulevard en snel kwamen we bij het museum Beelden aan Zee. Twee kaartjes gekocht en naar binnen. Wat we zagen was een mooie tentoonstelling van Jaume Plensa. Het was toevallig de laatste dag. Dus wat een geluk. Ik had mijn kleine camera meegenomen en manlief was weer meneer de fotograaf. Geniet van de foto's. 



Gipsotheek

Het museum heeft een gipsotheek. Daar vind je gipsen ontwerpen van veel kunstwerken. Het eerste wat je ziet bij binnenkomst is het gipsen werk van de dokwerker. De gipsotheek is mogelijk gemaakt door de bank-giro-loterij. 

Dit gipsen werk hing aan de muur en raakte mij direct. Ik weet niet of dit gipswerk is gebruikt als gietmodel, maar mocht ik het ooit tegenkomen zou ik het denk ik wel kopen. De bloemblaadjes zijn harten en de vrouw staat voor mij als verbinder van de liefde. Haar voeten rusten op een wereldbol. 


Hieronder vind je een collage van beelden die buiten staan. De foto's vind ik mooi dankzij het spel van licht en schaduw. Hierdoor krijg je mooie breekpunten en lijnen in het beeld. Misschien vertel ik het wat raar, maar zo zie ik het. Het maakt de foto's minder statisch. 

Op de voorgrond zie je een beeld met een man op zijn rug. Manlief is op zijn rug gaan liggen om de onderkant te fotograferen.  Het beeld deed mij denken aan het nummer: He ain't heavy - he's my brother

Op de eerste foto hierboven zie een mannenhoofd met een steen op zijn hoofd. Daar hebben we nog een andere foto van. Op de tweede foto is het net of hij zo voorbij loopt. Op de muur zie je nog een stukje van zijn schaduw. 


Dit zijn voorBeelden van Maxima, Beatrix en de rest van het gezin. 


Jaume Plensa

Ik geef het grif toe dat ik geen grote kunstkenner ben. En de naam Jaume Plensa zei mij eigenlijk niets, tot gisteren. Moet ik me hierover schamen? Zelf vind ik van niet. Maar ik ben wel onder de indruk van deze man. Eigenlijk van iedere kunstenaar. Want ga er maar aan staan. Eerst moet je iets verzinnen, schetsen, uitwerken. Bedenken wat voor materiaal. Of zet een stuk graniet voor je neus en ga er maar iets van maken. Dat dus... Oké ieder zijn vak. Maar toch... Ik plaats de foto's. En helemaal onderaan vind je een link naar een video waarin over Jaume wordt verteld. Helaas is de expositie beëindigd. Gisteren was de laatste dag. 


Video Jaume Plensa 

Hieronder kun je meer horen en zien over Jaume Plensa. 


Haagse dingen

Kanaal Haagse dingen heeft een video op Youtube gezet waar meer wordt verteld over deze expositie. Ook het bekijken zeer de moeite waard. 

Daarna

Na het bekijken zijn we verder over de boulevard gelopen. Nog even bij de vissershaven geweest en we besloten om terug naar de garage te lopen. Maar eerst eten. We streken neer bij het Carlton Beach club en bestelde wat te drinken en te eten. We aten beide kibbeling met frites. Het was lekker. Als afsluiting een koffie en vamos naar huis. 

We hebben ons goed vermaakt. Binnenkort maar een museumjaarkaart aanschaffen. De waarde van die kaart gaan we er zeker uithalen.