×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Lente VS My Big Black Dog

Lente VS My Big Black Dog


Het is wel zo eerlijk om te vertellen over het diepe dal. Beloofd is beloofd. Het weer is er ook echt naar, bijna lente maar vandaag is het somber, koud en kil. Terwijl ik in een warme deken gewikkeld op mijn bank zit bedenk ik mij dat dat precies omschrijft hoe ik mij voel.

Als jij naar mij zou kijken zou je vast een persoon als de lente zien; carefree, enthousiast, gezellig, grappig (niet altijd zo bedoeld), nieuwsgierig, open. Maar kijk je minder oppervlakkig, kijk je echt diep in mijn ogen dan zie je een sombere ziel, niet persé koud en kil maar wel in het donker, eenzaam, uitzichtloos. Depressief dat ben ik namelijk al zeker 2 jaar. Ik heb hulp, mijn geloof, een psychiater, een psycholoog en medicatie slepen mij er doorheen. Dit "team" weerhoud mij ervan een doosje pillen achterover te slaan, zij zorgen dat ik geen ruk aan het stuur geef wanneer ik 120 rijd op de snelweg, zij laten mij beseffen dat mijn 3 kinderen heus niet beter af zijn als ik er niet meer ben. Het liefst zou ik willen dat dit team mijn leven kon overnemen, want vaak voelt het alsof ik niet geschikt ben voor het leven, dat ik nergens bij hoor, nergens bij pas. Niets gaat vanzelf alles kost te veel energie. Ik ben moe, doodmoe, levensmoe...maar je ziet het niet, je ziet de lente!

Mijn depressie is mijn "Big Black Dog" een jonge hond die trouw aan mijn zijde blijft, ligt aan mijn voeten soms op mijn schoot, wil mij absoluut niet met anderen delen en vaak zijn de rollen omgedraaid waardoor hij zelfs een tijdje de baas kan spelen. Door de antidepressiva houd hij zich koest en lijkt hij ineens stukken ouder, hij ligt nog wel naast mij maar hoeft niet persé op schoot, blijft rustig liggen als er mensen in "onze" cirkel stappen en weet ook dat ík de baas ben. Soms vergeet ik even dat hij er is en struikel ik over zijn uitgestrekte lichaam, want tsja hij verdwijnt niet hij blijft mijn trouwe vriend.

X Emmy




Rob Rutgers
Wat vervelend. Maar ik hoop dat je er ooit vanaf gaat komen! Vind het wel mooi omschreven zo met zo'n jonge/oude zwarte hond :)
20-03-2017 18:06
20-03-2017 18:06
Rudi
Heel veel sterkte, Emmy. Ik weet waarover je praat. Steeds blijven praten is een goede raad. Het binnen in je houden is niet goed daarvan kan ik meespreken. Je hebt in dit stukje, al is het dan heel ernstig, al bewezen dat je heel goed kan schrijven. Misschien helpt dit ook een stuk om je gevoelens van je af te schrijven en afstand te nemen. :-)
20-03-2017 14:00
20-03-2017 14:00
Boemerang
Wauw zo mooi geschreven, maar ook weer tragisch. Ik lijd al sinds mijn 13de aan een depressie. Ondertussen is dat al meer dan de helft van mijn leven. Ik weet wat je doormaakt, al heb ik geen kinderen. Hou je sterk en ooit gaat de Big Black Dog wel leren zich koest te houden.
18-03-2017 10:19
18-03-2017 10:19
_PetitCorbeau_
Heel veel sterkte!
18-03-2017 09:22
18-03-2017 09:22
Bodycoach
Hou idd altijd je kinderen voor ogen !! zij verdienen een gelukkige mama!!! heel veel sterkte, moed en kracht. Je komt er wel!
18-03-2017 09:19
18-03-2017 09:19
Annet de JoJo
Hoe triest je verhaal ook is, je hebt het prachtig omschreven. Ik hoop dat van je af schrijven je ook een stukje helpt en er snel weer een dag aanbreekt waarop je het leven weer gaat waarderen, heel veel sterkte in deze vermoeiende strijd.
18-03-2017 09:02
18-03-2017 09:02
notifications_noneadd
16-10-2018 15:57
1 volger , 2 antwoorden