×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Tomorrow

Tomorrow


Gisteravond had ik mij het voorgenomen en ik wist ook zeker dat het zou lukken.

Ik zat in een heerlijke opruim-alles- aan-kant-flow en voelde mij "goed"! Morgenochtend zou ik eerder opstaan zodat ik rustig aan de dag kon beginnen. Gedoucht en aangekleed zou ik mijn kinderen wakker maken, misschien zelfs al met make up op. Samen zouden we ontbijten en dan rustig en op tijd met de middelste naar school lopen. Ik zou op het schoolplein met de andere ouders kletsen, meelopen naar de klas en zijn werkjes bekijken want dat mag 1x per week. Daarna zou ik thuis een bakje koffie nemen en verder gaan met opruimen, lekker met de jongste spelen en de administratie wegwerken. Ik verheugde mij er gewoon op...Let's do this!

Het is nu morgen, ik ben doodmoe en lig zolang mogelijk in bed. Ik wil niet opstaan, ik wil dat deze dag alweer om is. Ik sleep mijzelf uit bed en maak de kinderen wakker. Op een rustige manier maar het gaat niet snel genoeg dus al snel gaat m'n volume een standje hoger. Snel maak ik hun ontbijt klaar terwijl de jongste ligt te brullen in de box. Geen tijd en zin om mijzelf klaar te maken of om de ouders op het schoolplein onder ogen te komen dus vertel ik mijn zoon dat hij vandaag weer zelf naar school mag lopen, "want je bent al zooooo groot". Mama kan toch niet meer mee naar de klas omdat we al bijna te laat zijn, de oudste kijkt mij aan en ik weet dat zij begrijpt dat het bullshit is...

Daar gaan ze, ik geef ze een kus. Hij is niet verdrietig, nee hij voelt zich trots en stoer, dat maakt mij verdrietig. Met een zucht kijk ik naar de ontbijtravage en zie dat er nog wat brood op de bordjes ligt, de glazen zijn half leeg. Als ontbijt drink en eet ik hun restjes op en plof neer op de bank. Van mijn psycholoog mag ik overdag niet slapen en toch val ik met mijn jongste samen per ongeluk in slaap en word pas wakker als de kleine honger heeft. Met moeite sta ik op, ik baal serieus dat het moet.

Het is nu toch echt tijd om mijn zoon van school op te halen, voor douchen of een badje is er geen tijd. Ik fris mij op, poets mijn tanden en trek een joggingspakje over de pyama van de jongste aan. En zo sta ik op het schoolplein, ik probeer met niemand oogcontact te maken. Hij rent op mij af en ik heb al mijn energie nodig om te focussen op zijn verhalen.

Hem valt de troep thuis niet op maar de oudste daarentegen wel, "je zou toch opruimen vandaag en kun je misschien een was draaien want ik heb anders geen schone onderbroek voor morgen". Ik voel mij schuldig maar ben te moe en besluit nog heel even op de bank te liggen terwijl de tv op Nickelodeon gaat....

Om 18uur schrik ik versuft wakker. Jongens waarom hebben jullie mij niet wakker gemaakt! Ik kook, doe ondertussen een was in de machine, ik lach en maak grapjes. Om 19uur kunnen we eindelijk aan tafel en rond 20:30 gaan de kleintjes naar bed. Ik help de oudste met huiswerk, ruim op, hang de was op en leg alvast de administratie voor morgen klaar, want morgen ga ik bergen verzetten!

Just wait and see....

X Emmy




LWAlmanak
Nou heel veel succes met alles vandaag.
16-03-2017 12:53
16-03-2017 12:53 • Reageer
_PetitCorbeau_
Hier is het ook af en toe herkenbaar
16-03-2017 08:50
16-03-2017 08:50 • Reageer
Candy
Ik herken dat PERFECT!!! Ik schreef er ook een blog over. https://yoo.rs/candy/blog/bioritme-1489521122.html?Ysid=38733
16-03-2017 08:18
16-03-2017 08:18 • 1 reactie • Reageer
Emmy S Andi
Ik ga het even lezen!
16-03-2017 08:32
16-03-2017 08:32 • Reageer