×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










B.E. Uk, aangenaam!

B.E. Uk, aangenaam!


Goedendag, aangenaam kennis te maken. Mijn naam is B.E. Uk, maar mijn vrienden noemen mij simpelweg Beuk. Ik ben inmiddels volwassen, maar kreeg mijn naam toen ik nog erg jong was. Ik ben geboren in Vorden, een plaatsje in Gelderland. Je kunt natuurlijk niet kiezen waar je geboren wordt, maar ik had geluk: ik werd geboren op stand, en woon hier nog steeds.

Ik woon vlak bij een heus kasteel: kasteel Vorden genoemd. Het kasteel is jarenlang het gemeentehuis geweest, ik heb daardoor vele mensen zien trouwen. Daar genoot ik altijd van.

Ik geniet vaak van mensen. Vooral van de kinderen, die zie ik een keer per jaar voorbij lopen. Eens per jaar loopt de avondvierdaagse hier voorbij. Ik hoor dan de docenten uitleg over ons geven aan de schoolkinderen. Zij kijken met grote ogen naar mij, en mijn familie, en lopen door. Ze doen geen gekke dingen met me, dat doen de volwassenen.

Want weet je: ik ben best een bijzonder exemplaar, of beter: de volwassen mensen halen bijzondere dingen met me uit, met mijn familie ook trouwens! Die mensen die gaan trouwen bij de buren: kasteel Vorden. Vaak komen ze na hun ja-woord naar ons toe, en dan bekijken ze ons aandachtig. Veelal is er een fotograaf bij, en weet je wat ze dan doen? Ze strelen mijn takken, en kiezen er een uit.

 Ik ril vaak een beetje bij de aanraking, maar laat natuurlijk niets merken. Deze mensen zijn zo gelukkig met elkaar, op deze dag, dat wil ik niet verstoren! Onverstoorbaar laat ik ze dus hun gang gaan, ik voel hoe ze langs mijn jonge takken strijken, en dan ineens pakken ze een takje vast, en buigen, en buigen! Ik hou mijn adem in: doen jullie wel voorzichtig met me?

Meestal schiet de fotograaf vele foto’s van mijn takje, in de handen van de net getrouwden, ik vind dat altijd een beetje gek, want ik ben best groot en statig, waarom dan alleen op dat jonge takje richten. In mijn leeftijd schuilt ook schoonheid hoor! Maar ik dwaal af…

Die twee pas-getrouwden, die met mijn takje bezig zijn, die leggen dan zomaar een knoop in mijn tak! Nooit meer mijn armen uitstekken, want ik kan die knoop er natuurlijk zelf niet uithalen.

Vanaf nu heb ik een nieuwe knoop in mijn arm. Deze knoop blijft er zitten tot ik omval. Veel last heb ik er niet van hoor, in het begin voelt het een beetje raar, maar ik groei gewoon door, en de knoop groeit met mij mee. Ik hoop maar dat de pas getrouwden net zo goed groeien als ik!

Soms zie ik ze ieder jaar even terug en komen ze kijken of “hun” knoop al gegroeid is. Gelukkig ben ik niet de enige die in de knoop zit, mijn hele familie doet mee!


Wij zijn de familie Beuk, en we wonen aan het Knopenlaantje in Vorden, dat eigenlijk de Beukenlaan heet!

Het idee voor dit verhaal is van mijzelf: ik woonde een paar jaar in Vorden, en liep tijdens de avondvierdaagse door het Knopenlaantje. Ik zal mijn toenmalige wiskunde docent mijnheer Wichers niet snel vergeten, hij vertelde mij over de traditie.


Omdat ik niet in staat was zelf foto's te maken heb ik Hans Geijtenbeek gevraagd of ik zijn foto's mocht gebruiken, en dit mocht, waarvoor hartelijk dank!

Meer van zijn foto's vind je hier.

Schrijf eens over een boom

Odile Schmidt bedacht deze challenge. Ik schreef vanuit een beuk.

Lees hier alles over de uitdaging!

Ook je verhalen/foto's/knutsels publiceren?

Wees van harte welkom op Yoors!

Het is hier gezellig, leerzaam, creatief, en gratis!

Je kunt je aanmelden door hieronder op "inloggen" te klikken.




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties