Boekrecensie: Bloedband, Rick Gemma


Een ruim half jaar na het debuut “Ontspoord” komt Rick Gemma met hun nieuwe roman: Bloedband.

Rick Gemma is het pseudoniem van Katrien Dierick, Hans van Gemert en Dana Martens.

Dit trio leerde elkaar kennen via blogsite Yoors, waar ik ook lid van ben, en de drie auteurs met veel plezier volg. De auteurs schrijven om de beurt ieder één a4, wat uiteindelijk resulteert in een roman.


Enthousiast over ontspoord bestelde ik onmiddellijk dit tweede deel, deze keer bij Hans van Gemert, het is een dingetje van mij dat ik mijn boeken graag gesigneerd wil hebben, en Dana’s handtekening staat in deel 1, een volgend deel overweeg ik bij Katrien te bestellen.

Bloedband is een 239 pagina’s dikke roman. Door de sepia kleurstelling wordt het snel duidelijk dat het verhaal je mee zal nemen naar het verleden. Ook dit boek is gedrukt in een vrij groot, en gemakkelijk leesbaar lettertype.


De 40 jarige Martin Klein is als jonge jongen geadopteerd door Sonja, met wie hij een moeder-zoon-band heeft opgebouwd. Dan ontvangt hij een briefje van zijn biologische moeder, waarin ze hem vraagt naar haar toe te komen, omdat ze hem de waarheid wil vertellen. Aangekomen bij zijn ouderlijk huis vindt Martin een bebloed mes, maar niet zijn biologische moeder.

Vanaf dat moment start een spannend, en emotioneel verhaal.

 Tegelijkertijd lees je over Martin’s vrouw, Paulien, die nooit een fijne band heeft gehad met haar schoonmoeder, en die op zijn verzoek niet mee is gegaan naar de ontmoeting.

Vanaf de eerste pagina sleept het schrijverstrio je mee naar het neerslachtige dorp waar Martin opgroeide. Je ziet bijna de gordijntjes bewegen, je voelt de "uitgestorvenheid" van het geheel.

Met regelmaat liep tijdens het lezen het kippenvel over mijn lichaam, dit door de aangrijpende manier waarop gebeurtenissen beschreven zijn.

 Ik leefde mee met Martin, voelde bijna zijn pijn en verdriet. Aan bepaalde personages had ik direct een grondige hekel, anderen sloot ik in mijn hart.

Bloedband maakt duidelijk waar het in het leven om draait, wat er kan gebeuren in een mensenleven, en dat valt niet altijd mee.

 Waar ik in het vorige boek van Rick Gemma delen herkende als geschreven door de individuele auteurs, was dit in deze roman nauwelijks merkbaar, het voelt alsof de auteurs bijna zijn samengesmolten tot één persoon. Mijn complimenten aan de auteurs hiervoor!

Ik las bloedband uit in twee dagen, eenmaal begonnen is het lastig het boek weg te leggen.

Ik heb begrepen dat er gewerkt wordt aan een derde boek, het zal je niet verbazen dat ik ook dit zal bestellen zodra dit mogelijk is.

Bloedband, Rick Gemma.

Jaar van Oorsprong: 2018

Uitgeverij: Partizaan.

ISBN:9789492007698

Deze recensie is ook te vinden op Bol.com en Hebban.nl

Meer boekrecensies lezen, of zelf schrijven?

Wellicht de auteurs die Rick Gemma vormen volgen?

Wordt lid, meld je snel hieronder aan!

Comment and receive 25 YP 25
Name an album you listen to without skipping a song
Ry Cooder & Corridos Famosos - Live In San Francisco - Live - Ry Cooder - Musical web - Review: Eric Clapton - Old Sock | Blues Magazine - Old sock - Eric Clapton - Music web - Search results - Muziekweb - Me as I Am - Music - Blog collection -
Vacancy as dwang neurosis.
#Vakantie as compulsive neurosis. 😅 Don't ask me why but I came across the definition of a compulsive neurosis on the site of the Jellinek Clinic. People with that condition need to repeat a certain act of themselves several times.. “They see that this is strange behavior, but often can't stop it..” We know, thanks to Pfeijffer, that mass tourism destroys exactly what it's attracted by.. That there's nothing left of the authenticity we look up if we want to experience it all at once.. We also feel that the spirit of time is changing when Floortje Dessing has to say aloud in NRC that she really doesn't feel guilty about her travels.. Philosopher Ruud Welten has long been calling travel a “collective compulsive neurosis”. Dirk De Wachter advocates that people sit back and ask themselves whether they really like it so much, that travel. Good idea. Put Instagram aside. Ignore what the neighbors do. What's better about Dubrovnik than The Hague?? Is your own backyard really less fun than a beach bar with sticky plastic chairs in Thailand?? Is life really fun when you're thousands of miles away from home?? Psychiatrist Dirk De Wachter on “compulsive” travel: “Is your garden no better than twelve hours to fly?” The annual holiday exodus has begun with associated traffic jams on roads, airports queues and overcrowded trains. What impacts people to get away from home as soon as possible once the holiday has begun? “It's an urge full of contradictions,” says the well-known psychiatrist Dirk De Wachter in “The World Today”. It's very double.. People go to hot places, but there they want air conditioning.. People go looking for exotic food, but want to buy it in “shopping malls”. They say they strive for silence, but travel to incredible hustle and bustle. They want variety, but at the same time get into the familiar. And so I wonder how many climate-busting youngsters leave by plane today..” Vacation as a compulsive neurosis “Is your garden not better than twelve hours to fly?”