De Siësta, of wat ervan terecht kwam, Groetjes uit Benidorm

De Siësta, of wat ervan terecht kwam, Groetjes uit Benidorm


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Blauwe woorden zijn aanklikbaar en leiden je naar verhalen van mede-schrijvers.

Nu ik een tijdje in dit schrijvershotel verblijf wordt het me duidelijk dat dit geen normaal hotel is. Ik was blij met de uitnodiging van Vlindertje, en hoopte dat zij zelf ook nog even zou komen, maar ik begin steeds meer te twijfelen of dit wel gaat gebeuren.

Er gebeuren vreemde dingen in het hotel. Naast mij is Elisabeth in woede ontstoken gisteren. Ik lag even lekker siësta te houden in mijn kamer toen ik een heleboel gegil hoorde. Iets over olie die open stond en alles weggooien… Wat nu? Is er iemand in Elisabeth’s kamer geweest of zo? Hé wacht even, misschien is er wel iemand die alle kamers doorzoekt…. Zou die persoon dan ook dat zwarte doosje meegenomen hebben? Maar wat is er dan met dat doosje? En waarom worden er meerdere kamers doorzocht? Ik hoorde ook al een harde gil van boven komen. Later begreep ik dat Dana gearriveerd is, Albert en Hans vertelden dat, toen ik ze ietwat bedremmeld op de trap tegenkwam. Er was iets niet in orde met haar kamer…. Bij Dana ook al!

Hans kijkt vaak wat vreemd om zich heen, geen idee waarom, ik heb de afgelopen dagen niet zoveel contact met hem gehad, ik had even behoefte aan een beetje rust, bovendien: het is een schrijvershotel, ik denk dat er toch ook wel van mij verwacht wordt dat ik wat schrijf…

Voorlopig heb ik nog niet veel inspiratie lig ik te denken als er ineens iemand naast mijn bed staat.Whaaaaa! Wie ben jij, wat doe je hier, gil ik, mijn hart bonst in mijn keel. Ik moet mijn bril ook niet afzetten, dan zie ik geen klap.

Hallo Muts, zet je bril eens op: ik ben het: Miranda! Ik was in de buurt en dacht ik kom even kijken in het schrijvershotel…. Maar echt welkom voel ik me niet, Elisabeth is helemaal over haar toeren, jij schrikt je rot, lekker is dat. Ik besef me dat dit onaardig overkomt en bied aan een drankje uit de goed gevulde koelkast te pakken. Dat neemt Miranda graag aan.

Ik loop naar de koelkast in het halletje van mijn kamer en vraag: wat wil je drinken? Geen antwoord…

Miranda?! Wat wil je drinken, roep ik nogmaals terwijl ik de koelkast open.

Ik krijg weer geen antwoord, maar tot mijn stomme verbazing zie ik daar in de koelkastdeur het zwarte doosje staan! Het moet niet gekker worden!

Misschien heeft Miranda een idee? Ik neem het doosje mee terwijl ik terugloop om direct te kijken waarom ik geen antwoord krijg. Het doosje voelt koel in mijn hand.

Terug in de kamer is Miranda verdwenen. Miranda? Roep ik verbaasd… Ze is niet door de kamerdeur vertrokken, want daar was ik. Waar is ze gebleven?

Daar sta ik dan, alweer met dat doosje in mijn hand. Wat is dat toch? Wat wil het van me? Zal ik het naar beneden laten vallen vanaf mijn balkon? Misschien valt het dan stuk, weet ik wat er in zit.

Maar ja, misschien valt dat wat erin zit dan ook wel stuk, en ik ben eigenlijk wel heel nieuwsgierig…

Terwijl ik dit zo sta te overdenken op mijn balkon glijdt ongemerkt het doosje uit mijn hand en valt het naar beneden. Ik zie het tot mijn schrik vallen! Ik kijk het na, en tot mijn verbazing valt het niet naar beneden, maar lijkt het af te buigen naar het balkon direct onder mij, het balkon van Hans.

Oei, daar zal hij blij mee zijn, niet dus, denk ik, en ik haast mij over de trap naar beneden om bij Hans aan te kloppen en het doosje terug te halen, kan ik hem direct vragen wat hij ervan denkt.

Ik klop aan, maar er komt geen reactie. Ik klop nog eens, maar weer gebeurt er niets.

Dan maar even wat drinken in het restaurant, ik kom Hans straks vast wel tegen, dan vraag ik het hem dan wel.

Hans blijkt in geen velden of wegen te bekennen, voorlopig kan ik dus niets doen. Ik zie Albert zitten en sluit mij met een Fanta Naranja bij hem aan, dronken zal ik niet worden, alhoewel, in dit hotel….

 



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (5 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Het wordt alleen maar mysterieuzer... spannend!
| 14:39 |
Ik ben door al die herrie en drukte maar weer even gaan wandelen :-)
het enigste zwarte doosje dat ik heb is mijn camera, houden zo.
| 21:50 |
Die heb ik ook! :-)
| 21:51 |
Jongens!! Wat gebeurt er toch allemaal. Je denkt toch niet dat het zwarte doosje die zooi bij mij heb aangericht?
| 20:12 |
Daar zeg je iets! Ik heb geen idee, maar......
| 20:40 |
.....Precies...
| 20:49 |
Het is echt een hotel met vreemde gebeurtenissen! Als ik weer naar mijn kamer ga dan zal ik eens op het balkon gaan kijken!
| 20:08 |
Graag! En als je even een seintje geeft kom ik het halen, jij hebt al genoeg aan je hoofd.... :-)
| 20:40 |
Jeetje. En ik maar denken dat dit echt vakantie zou zijn...
| 19:14 |
Ik ben bang dat dit zo'n vakantie wordt waarna je vakantie nodig hebt ;-)
| 19:15 |
Hihi, dacht eerst: lekker bijkomen van de stress in 'real life'. En nu werkt het omgekeerd! Anyway. All inclusive!
| 19:23 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen