Boekrecensie: Mijn ware verhaal, Karin Bloemen.


Toen ik een tijdje geleden las dat Karin Bloemen een boek had geschreven over haar leven dacht ik: "zij ook al...." Ik werd een beetje iebelig van al die bekende Nederlanders die het ineens belangrijk lijken te vinden hun verhaal te delen (alhoewel ik ook toe moet geven dat ik een aantal boeken wel gelezen heb, zoals het boek van Isa Hoes en Claudia de Breij). 


Maar toch: ik bewonder Karin Bloemen al lange tijd, één van mijn eerste schouwburgbezoeken was naar haar show "Kameleon". Vanaf dat moment was ik om: voor de schouwburg, maar vooral ook door Karin Bloemen zelf. De show heeft veel indruk op me gemaakt, ik draai de cd die ik na afloop kocht nog regelmatig!

Kortom: ik ging twijfelen, en toen ik goede recensies las dacht ik: ik ga dit boek toch lezen!

Ik las het boek in de vorm van een dwarsliggertje, een klein boekformaatje, het past in je jaszak. Heel handig wanneer je op vakantie gaat bijvoorbeeld: er passen makkelijk tien dwarsliggertjes in je koffer, of zoals k: wanneer je het boek meeneemt naar je werk, om in de mini-pauze's even te kunnen lezen in plaats van op het schermpje van je telefoon te turen. Ik dacht lang over het boek te zullen doen, want zoveel pauze's hebben we niet meer als buschauffeur....

Ik ben op dinsdagmiddag begonnen in het boek, en ik werd direct, maar dan ook direct gegrepen door het verhaal. Karin begint te vertellen op het moment dat zij in het ziekenhuis ligt, na een knie-operatie, twee nieuwe kniegewrichten, in één operatie geplaatst. Ik geef het je te doen, maar dat terzijde: Er wordt van Karin gevraagd te gaan staan, even naast het bed, maar haar benen weigeren dienst. Het gevoel dat Karin omschrijft greep mij direct bij de keel, en heeft mij niet meer losgelaten. 

Dat Karin Bloemen een verleden heeft van sexueel misbruik is algemeen bekend, ze is daar open over geweest. Dacht ik. 

Al snel blijkt dat Karin het verleden heel graag wil laten rusten, maar dat het simpelweg niet zo werkt. Het verleden is nog altijd aanwezig, heeft haar gevormd, beschadigd, maar ook kracht gegeven. Door het verhaal nog één keer te vertellen, op te schrijven hoopt Karin Bloemen te verwerken, en vooral: andere slachtoffers, of overlevenden zoals zij ze noemt, te helpen. Op het moment dat ik die zin las: "nog één keer" wist ik: dit is waarom ik het boek wilde lezen: dit boek is anders, deze dame heeft een missie.

Ik heb met afschuw, boosheid, verbazing en vertedering het boek gelezen. Karin Bloemen beschikt over het talent te schrijven vanuit haar kleine meisje: haar herinneringen levendig op te schrijven op een manier waardoor je vergeet dat het over haar gaat. Het boek leest over een klein meisje, dat opgroeit in Schagen, haar vader verlaat het gezin als ze vier jaar is, en al snel komt de fotograaf Ben Kuijt in hun leven. Ben Kuijt werkte al samen met Karin's ouders, maar nu trouwt hij met haar moeder. 

Vanaf het begin is het een nare man. Vol verontwaardiging las ik het stukje dat mij misschien het meest bij zal blijven uit het boek, al is het een vrij "onschuldig" voorval: Karin zit aan het ontbijt en eet haar favoriet: een witte boterham met hagelslag. Ze snijdt die altijd in twaalf stukjes, en eet eerst de stukjes met korst op. De korstloze stukjes bewaart ze tot het laatst, die zijn het lekkerst. Ben Kuijt heeft het lef het laatste stukje van Karin te vragen. Zij wil dit uiteraard heel graag zelf op eten, maar durft niet te weigeren... vergeet niet: we hebben het hier over een kind van een jaar of vijf!

Ben Kuijt is een nare man, die de hele familie terroriseert. Karin voelt zich geen moment onbespied, en haar leven bestaat uit angst en afschuw. Beide zussen worden enige tijd uit huis geplaatst, wat bij Karin de angst groter maakt. Ben Kuijt dreigt namelijk continu dat wanneer Karin haar mond open doet, dit zal gebeuren.

Een terugkerend thema in het boek is dat Karin droomt te vliegen, en ook wanneer ze zich afsluit vliegt ze. Steeds weer klonk haar lied "vliegen" in mijn hoofd, een lied uit de eerste theatershow die ik van Karin zag. Je kunt het hiernaast beluisteren.

Karin was al vroeg een zangeres in de dop, als klein kind al zong ze graag, soms als vanzelf, tot grote woede van Ben Kuijt, die dit niet kon verdragen.

Al lezend merkte ik dat veel van haar liedjes meer inhoud hebben die met haar jeugd te maken hebben dan ik vermoedde.

Opvallend vind ik in het boek dat Karin haar stiefvader steevast bij zijn volledige naam noemt. Daarmee maakt ze hem onpersoonlijker, een vreemde: hij hoort er niet bij. Begrijpelijk! 

Ik las het boek in drie dagen uit, de enige reden dat ik het niet sneller uit had, was dat ik moest werken. Dit boek grijpt je bij de strot, en het laat je niet los, ook niet nu ik het uit heb. Karin beschrijft kort hoe het met het gezin Bloemen verder is gegaan, ook na het ontdekken van het misbruik. Ze beschrijft knap hoe het Stockholm-syndroom kan werken, en vraagt vooral om oplettend te zijn: te kijken en te luisteren. Een kind dat sexueel misbruikt wordt zal dat niet zomaar openlijk zeggen, je moet als volwassene de signalen zien. 

Ik heb gelukkig geen ervaring met misbruik, een paar mensen in mijn omgeving wel, misschien dat het boek daarom bij mij zo binnen komt. Maar bovenal: Karin Bloemen doorbreekt de stilte: zij laat zien dat een slachtoffer zich NIET hoeft te schamen! Als zij haar verhaal durft te vertellen: misschien durft die ander het ook!

Het mag duidelijk zijn: ik vind het een indrukwekkend boek, een nodig boek. Ik hoop van harte dat Karin Bloemen haar doel bereikt: de stilte doorbreken!

Boek: Mijn ware verhaal, Karin Bloemen.

Uitgeverij Ambo Anthos, 2019

Dwarsligger: 427 pagina's. 

Verkrijgbaar bij alle bekende boekhandels.


Heb je na het lezen van deze recensie hulp nodig?

Neem contact op!

Je eerste aanspreekpunt is je huisarts, maar je kunt ook elders terecht: 

* Centrum voor sexueel geweld: klik HIER 

* Voor langer geleden misbruik: hulplijn verbreek de stilte: klik HIER

* Of klik HIER

Reageren op deze blog?

Je moet lid zijn van Yoors om te kunnen reageren, het is gratis.

Je kunt je aanmelden door hieronder op inloggen te klikken.