Ode aan de klaproos, fotoblog.


klaproos

De klaproos.

Het is een bekende verschijning, vooral in het voorjaar. Eind april zie je de eerste verschijnen, en zo rond deze tijd, mei-juni zie je soms hele bermen vol staan met deze prachtige dieprode bloemen.

Bloemen die er zo kwetsbaar uit zien, ze waaien in de wind, bloeien een paar dagen, en weg zijn ze weer. Maar zijn ze wel zo kwetsbaar? Of zijn het juist hele sterke bloemen?

Ik ging op speurtocht, en probeerde meermaals klaprozen te zaaien in onze tuin.

Nou, vergeet het maar. Waar ik de zaadjes ook vandaan haalde, en waar ik ze ook neer strooide, er kwam geen klaproos tevoorschijn. Enigszins gefrustreerd stapte ik op mijn fiets, met een schepje in mijn fietstas: dan graaf ik er toch gewoon één uit, en die zet ik dan in de tuin, dan kan hij gewoon verder groeien, dacht ik.

Mooi niet dus: zodra ik het plantje had uitgegraven liet het zijn koppies hangen, en stierf af!

De klaproos laat zich niet dwingen, deze bloem heeft een eigen wil, ze groeit waar ze wil, en is daarin nogal kieskeurig! En stiekem kan ik haar geen ongelijk geven....

Hoe groot was mijn geluk (bij een ongeluk) dat onze rioolbuis geknapt bleek te zijn, vorig jaar, en dus moest ons voortuintje overhoop gehaald worden. Alle planten eruit, riool gemaakt, nieuwe planten erin. We hadden een prachtige bloemenzee, en ik was blij, nu nog die klaproos....

Tot mijn grote vreugde keek ik dit voorjaar in ons omgewoelde stukje en herkende de blaadjes van de klaproos, op twee plekken. En niet zomaar een klaproos: we doen het direct goed: de grote klaproos heeft zich in ons omgewoelde stukje tuin genesteld!

En wat is ze welkom! Ik besloot direct een fotoreportage van deze prachtige dame te maken, en wat kreeg ik mooi de kans.

Van knop tot bol, ik mocht alles vastleggen.

Hierboven en hiernaast zie je de knop die op springen staat. In een spleetje zie je de opgefrommelde rode bloemblaadjes al zitten, maar het stevig behaarde omhulsel houdt ze nog even verborgen. Het is nog geen tijd.....

klaproos

Trouwens: voordat het zover is heeft deze sterke bloem al heel wat doorstaan. Want die knoppen blijken behoorlijk sappig, de bladluizen lusten er wel pap van! Stoer als ze is heeft onze klaproos doorgezet, en groeien de knoppen verder.

klaproos
klaproos

En dan, op een zonnige dag is het zo ver: de schillen barsten open, en de verfrommelde blaadjes krijgen de ruimte om zich te laten zien!

klaproos

Wat een kracht, en wat een schoonheid komt er naar voren! Zodra de bloem open is, is het hart zichtbaar. Vanaf dat moment kun je zien dat de klaproos eigenlijk een papaver is, en dat maakt haar al jaren erg geliefd, bij mens en dier!

klaproos
klaproos

In het hart zie je de papaverbol, en deze bevat...... opium. Dat heerlijke goedje waar je van gaat hallucineren als je er teveel van binnenkrijgt, maar waar ook morfine van gemaakt wordt: een zeer effectieve, maar niet ongevaarlijke, pijnbestrijder.

klaproos

De bloem van de klaproos vind ik een kunstwerk op zich. Met haar prachtige rode kleur, en zwarte vlekken is het een opvallende verschijning!

klaproos
klaproos
klaproos

Ik schreef al dat de klaproos aantrekkelijk is voor bladluizen, en dat maakt haar direct een goede gastvrouw voor meer bezoekers: namelijk de lieveheersbeestjes. Rovertjes met een lieve naam, maar het zijn moordenaars, welkome moordenaars: pak ze maar, die luizen!

klaproos
klaproos

Het hart van de klaproos bevat de bekende papaverbol, en vele meeldraden. De bloem is tweeslachtig, en maakt haar eigen zaadjes in de bol. Op de rechter foto hieronder zie je dat de bloem een bezoeker heeft, die met gemak over de zeer dunne blaadjes loopt. Ik heb scherp gesteld op het randje van het blad, zodat je goed kunt zien hoe dun dit is.

klaproos
klaproos
klaproos

Hommels en bijen zijn dol op klaprozen. Zolang ze in bloei staan is het in de tuin een komen en gaan van deze dieren die rondjes draaien rondom de bol, steeds harder, en ze gaan steeds harder zoemen. Ik denk altijd dat ze een beetje high worden van het heerlijke sstuifmeel dat ze verzamelen. Deze hommel heeft veel stuifmeel in bolletjes aan zijn pootjes, er kan altijd meer bij.....

klaproos

Tja, en die andere bezoekers: de bladluizen. Ik heb geprobeerd ze in macro te vangen. Als je de foto vergroot zie je ze goed zitten, ze laten hun uitwerpselen achter, een plakkerig doorzichtig druppeltje. Viezerikken, op deze mooie bloem!

klaproos
klaproos
klaproos

Zoals geschreven: de klaproos bloeit niet heel lang, de blaadjes vallen dan af, net als de meeldraden. De bol komt dan goed tevoorschijn. Deze droogt helemaal op, waarna de klaproos haar zaadjes loslaat.

klaproos

Het zijn net hoofdjes zonder gezicht, de papaverbolletjes :-)

klaproos

De klaproos is een éénjarige plant, dat wil zeggen: de plant sterft af na de bloei. Hopelijk heeft deze dame het naar haar zin gehad op ons plekje en willen haar nakomelingen volgend jaar nog een keer op dit plekje staan. Ik kan hier zo van genieten....

Nog een paar feitjes over de klaproos:

- de naam komt van het geluid dat de bloemblaadjes maken wanneer je ze tussen je handen legt en erop slaat.

- de bloemen sluiten wanneer het regent.

- als je ze plukt gaan ze direct dood, ook als je ze op de vaas zet!

- het sap van de bol werd vroeger aan kinderen gegeven, zodat ze rustiger sliepen.

- de klaproos groeit voornamelijk op schrale, omgewoelde grond.

- je ziet ze weinig op de Veluwe.

-het zaad van de klaproos kan vijf jaar leven.

- in Engeland staat de klaproos symbool voor het vergoten bloed van soldaten in WO1.

-Lenette van Dongen noemt ze liefkozend klapflappertjes, een naam die ik graag overneem :-).

-Voor Jeanne d'Arc stonden ze symbool voor vrede.

Alle foto's zijn door mij gemaakt met mijn Olympus OMD EM1 mark 2, M-Zuiko digital 60mm macro objectief en 40-150mm objectief.

Met dank aan mevrouw klaproos en haar bezoekers.

#klaproos#klapflappertje#macrofotografie #olympus #olympusomd #bladluis #hommel #lieveheersbeestje #genieten #wistjedat