×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Mijn draak en ik, combinatie schrijfuitdaging Hans van Gemert en Schrijvelarij

Mijn draak en ik, combinatie schrijfuitdaging Hans van Gemert en Schrijvelarij


Hoe ondoordacht kan iemand kiezen, foeterde ik weer tegen mezelf. Het was alweer even geleden dat ik een ei in de tuin vond. Een groot ei….

Heel even dacht ik dat het stiekem was meegekomen in mijn koffer, uit Kenesistan, ergens vaag op de wereldbol. Mijn wederhelft zoekt meestal de vakantiebestemmingen uit, op voorwaarde heb dat er olifanten aanwezig zijn, maar dit jaar liet ik het los: “verras me maar met een leuk reisprogramma”, zei ik. Nooit meer dus!

 Diervriendelijk als ik ben legde ik het ei in onze schuur. Zonder warmtelamp, als dat ei in onze tuin kon liggen zou dat ook vast niet nodig zijn. Mijn man wist van niets (zei hij) en ik vergat het ei. Totdat ik lawaai hoorde in onze schuur. Ik hoorde geluiden alsof er een plaatselijke orkaan door de schuur ging.

 Gewapend met tennisracket en een schaar ging ik kijken, en tot mijn stomme verbazing trof ik een draakje!

Ik voelde aan mijn bril, was die spontaan scheefgewaaid door die mini-orkaan? Maar ik zette hem recht en het draakje zat er nog. Wat nu te doen? Ik belde stichting Aap, maar werd uitgelachen aan de telefoon. Vervolgens de reptielenopvang, die zat vol. Ik moest het draakje zelf opvoeden, zodra ze plek hadden zouden ze me contacten. Had ik maar een andere keuze gemaakt, een mega-omelet gebakken bijvoorbeeld!

 Ik raakte in paniek: Ik een draak opvoeden? Hoe dan? Ik kan niet eens een kind langer dan een week om me heen verdragen…? Ze zouden me een boek sturen met informatie… intussen moest ik het dier voeden met yoghurt of energiedrankjes  dat spul waar je van gaat vliegen, volgens de reclame dan. Maar welke winkel had zoveel energiedrank op voorraad? Ik gaf het dier een mat om op te liggen en een oud tafelkleed om zich toe te dekken in de nacht. Het boek dat ze opstuurden bleek een volledige encyclopedie, en het was ook nog eens in een vreemd schrift. Ik begreep er niets van!

 Gefrustreerd gooide ik de encyclopedie bij mijn (inmiddels flink gegroeide draak) in de schuur, dáár had ik dus helemaal niets aan. “Hier, heb je leesvoer”, riep ik naar de draak, die net een fikse boer liet, na het drinken van het zoveelste blikje energiedrank. Van de geur die uit zijn muil kwam (ik maakte een inwendige notitie: tandpasta kopen!), en de luchtverplaatsing werd ik meters verderop geblazen, met mijn hoofd tegen een vuilnisbak. Toen ik weer bij mijn positieven kwam bleek tot mijn verbazing mijn draak in de encyclopedie te lezen. Hij begreep het gekke schrift blijkbaar!

 Vanaf dat moment ging het beter tussen ons. Doordat de draak, die ik inmiddels Lucifer noemde, erg veel las was hij rustig geworden, ik  vond hem steeds alleen te laten in de schuur en ben regelmatig bij hem gaan zitten. Hij is vriendelijk en leest graag. Ik beveel iedereen aan een draakje in huis te nemen.

 Heerlijk toch, kom ik eindelijk eens aan al die boeken toe die ik nog moet lezen! 

help

Dit verhaal past in twee schrijfuitdagingen. Ten eerste de uitdaging van Schrijvelarij (een verhaal plaatsen bij een foto), en het past met 500 woorden exact in de januari schrijfuitdaging van Hans van Gemert.

Word lid en beloon de maker en jezelf!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties