×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











DIK. LELIJK. WIJF.

"DIK. LELIJK. WIJF."


Nu de kerstversiering weer op de zolder ligt en de riemen een gaatje verder vastgemaakt worden, begint het weer... Je kunt geen enkel damesblad openslaan of ze slaan je om de oren met diëten die wél werken. Zonder humeurig knorrende maag. Zonder dat je je een konijn voelt. En vooral : zonder moeite ! 

Een klein beetje bewegen, zonder al te grote inspanning uiteraard, moet je er wel bij nemen. Gewoon - niks moeilijks - je auto een straatje verder parkeren. De lift negeren en de trap nemen. Dit soort dingen. 

En dan vliegen de kilo's er in razend tempo weer af. Zodat je in de solden gerust dat maatje te klein kunt kopen. Dan kan je het aan je kastdeur hangen als motivatie. Want nu kun je er amper in gaan zitten zonder dat de naad openbarst uiteraard. Maar stràks ...

Zucht...

Waarom moet iedereen toch in een maatje 38 passen ? Waarom is een stralende, borrelende lach niet zoveel meer waard dan een platte buik ? 

Anke Wauters is blogster, schrijfster en  journaliste. Ze schrijft voor het Vlaamse tijdschrift Knack Focus/Knack Weekend. En ze heeft overgewicht.

In haar boek "Dik. Lelijk. Wijf."  vertelt ze over haar ervaringen. Over de onzekerheid. Over zichzelf oppeppen. Over vooroordelen. (Dik = lui) Over hoe kwetsend mensen kunnen zijn. 

Een citaat (bron : Knack Weekend)  :

Aan de ingang van het zwembad, stuit ik op een luidruchtige groep jongens die net van een of andere gezamenlijke plonspartij komt. Ze zien er atletisch uit en ze lachen gemoedelijk, opgefokt door de adrenaline die ze net hebben gecreëerd. Wanneer de ogen van de leider van de groep, een gespierde jongen met kort getrimd blond haar, op mij vallen, wordt het stil. Ik probeer me langs hen te manoeuvreren en vergeet alle aanmoedigingen die ik nog geen halfuur geleden opsomde. De kerel staart me aan en vervolgens spreekt hij drie woorden uit, benadrukt door een punt na elk woord: "Dik. Lelijk. Wijf."

Misschien moeten ze eens gewoon wat meer brengen over échte vrouwen. Of échte mannen. Geen gefotoshopte modellen met onrealistische maten en onrealistisch perfecte huidjes die op voetenmartelende naaldhakken dartel door het stadsleven huppelen. Misschien zouden er dan wat minder negatieve gedachten door al die bijna perfecte hoofdjes dwalen... en zouden we met z'n allen heel wat gelukkiger zijn.

Ook zin om te bloggen of te kunnen reageren ?

Meld je dan hier gratis aan.