Enigma's insomnia - 2 : the bodyscan


Het is zaterdagavond. Mijn laatste toneelvoorstelling van het seizoen zit er op ! 
Ik besluit nog even naar de bar te gaan. Eentje en dan naar huis. Niet te laat in bed. Regelmaat is belangrijk. Geen alcohol voor het slapengaan. Dingetjes die iederéén toch weet.   
  Blablabla...

Ik hou me aan mijn goede voornemens, ga aan een tafeltje bij familie zitten in de bar. Bestel één biertje. Uit het flesje. Lekker fris. Ik heb het verdiend.
Er valt een handtas om. Tegen het biertje. Super, nu heb ik nog een half flesje. Slaap ik vast beter van. Minder alcohol en zo.
Om half één ben ik thuis. Ik doe enkel het noodzakelijke en kruip in bed. Klaar voor een verkwikkende slaap.
Geen blauwe schermen, geen zware inspanningen... Slaap !

En daar lig ik dan weer. Mijn brein draait nog op volle toeren. De adrenaline van een optreden is nog niet helemaal uit mijn lijf. Het licht gaat niet uit in mijn hoofd.
Ik besluit de noodtoestand af te kondigen en een greep uit het assortiment : 'Nu werk ik aan een spoedige slaap' uit te voeren.
Part one : the bodyscan.
Ooit leerde iemand me hoe ik dit moet doen om mijn brein op pauze te zetten, te ontspannen en... dan val je vanzelf in slaap !
 "Werkt bij mij heel goed !", zei hij nog.

The Bodyscan is een techniek die in meditatie, yoga en andere ontspanningscursussen populair is. Er zijn verschillende manieren om de techniek toe te passen, maar het komt er allemaal op neer dat je je gaat focussen op jezelf en niet meer op de buitenwereld.
Ik leerde om je 'botten te voelen'. Je begint bij je rechter grote teen en stelt je voor dat je die 'scant'. Je wandelt er langzaam langs met je brein. Dan ga je verder via je voetbeentjes, je enkel, je scheenbeen, je knie... tot bij je bekken en dan begin je links. De bedoeling is dat je via je ruggengraat enz. uiteindelijk tot bij je schedel en je voorhoofd komt. 
Ik geraak meestal niet verder dan mijn rechterknie. 
Mijn brein huppelt alle kanten op ! 
Niet erg, dan focus je opnieuw en ga je terug naar het begin.
Zinloos. 
Mijn brein leidt een eigen leven. Het laat zich niet commanderen. Toch niet in bed.

Over naar een hulplijn : plaatjes visualiseren.

Luc Beaudoin ontwierp een manier om jezelf in slaap te denken door eenvoudige plaatjes in je hoofd op te roepen.

Hij ontwierp er zelfs een app voor : 'MySleepButton'. Eenvoudig, hoor. Je drukt op de knop en je slaapt meteen. Je hoort woorden en die probeer je zo 'kaal' mogelijk te visualiseren.
Je kunt ook zelf een letter kiezen en daar eenvoudige beelden bij oproepen. Een smartphone naast je bed is niet zo'n goed idee, lijkt me. Straling en zo...

Voorwaarde : ze mogen niet bewegen en je mag er verder niet bij nadenken.
Ik begin bij de A.
Ananas. (Meteen krijg ik beelden van de oogst van ananassen in Afrika, die ik onlangs op het journaal zag.)
 Ik neem vlug een andere : Appel. (Een rode of een groene ? Ik moet appels op het boodschappenlijstje zetten, ze zijn bijna op.)
 Daar ga ik weer. Ik moet focussen. Kale plaatjes.

Het volgende woord dat in mijn hoofd hupt is Adrenaline. (Hoe maak je daar een plaatje van ?)
Ik ga naar de B. Die lukt vast beter. Banaan, bungeejumpen... (Ik zie iemand van een brug springen en aan een elastiek bengelen.) Kale plaatjes lukken niet. 

Ik heb teveel fantasie. Ik vul de plaatjes in. Het worden filmpjes. Maar toch... ik ben niet bij de C geraakt.