Hoe een wildvreemde voor een wolk met een gouden randje kan zorgen.


Wat doe je als een wildvreemde man je ’s morgens in het donker tegen houdt op het fietspad en je een envelop in de hand duwt ? Een paniekaanval krijgen ? Doorrijden ? Of stoppen en uitgaan van het goede in de mens ?

Het overkwam mijn man gisteren.
Hij rijdt door weer en wind met de fiets naar het werk. Elke morgen om 6 uur stapt hij op zijn racefiets en gaat hij er als een speer vandoor voor de volle 30 kilometer afstand naar zijn werk.

Als je een vast traject aflegt met de fiets, op een vast tijdstip, kom je heel vaak dezelfde mensen tegen. Op den duur zeg je je tegenliggers goeiedag, gewoon een teken van herkenning en een vorm van beleefdheid.

Maar deze keer was het anders. De fietser stond hem echt op te wachten aan een brug. Met een envelop.

Mijn man stopte dus wel. De vreemdeling vertelde dat het zijn laatste werkweek is. Hij gaat op pensioen. Al jaren komt hij dezelfde mensen tegen op zijn rit naar en van het werk. In de loop van de jaren ‘verdwenen’ er mensen. Hij had zich altijd afgevraagd waar ze gebleven waren.

Nu hij zelf op pensioen ging, wou hij niet dat anderen zich afvroegen waar hij gebleven was. Hij had voor elke vaste tegenligger een envelop met een brief en twee ‘mercietjes’ (chocolaatjes).
De brief bevatte een dankwoord om de weg naar zijn werk op te vrolijken en de vraag om voortaan ook alle andere tegenliggers te begroeten. 

kerst2019

Een lichtpuntje in deze donkere tijd…

Maakte een vreemde jou al eens gelukkig ?

#kerst2019 #geluk #lichtpuntje    

(Foto header : zonsondergang boven La Gomera, vanaf de kust van Tenerife - ook eigen foto)