×

Yoors


Inloggen
×

Yoors












#

0 volgers
notifications_noneadd
Zo vader

Zo vader


Bijna vier en fier op vader. Met terugwerkende kracht ben ik verbaasd dat we op een maandag naar de kermis zijn geweest. Mam met bril op de achtergrond. De ruitjesjas ben ik. Vaak te vinden op schoot bij hij die schiet. Piet.

Ik noemde hem nagenoeg nooit zo. Pa, pap, papa, vader tegen derden voorzien van een bezittelijk voornaamwoord en sinds enige tijd ook wel Grote P. Dit in schril contrast met de kleine variant, een Tsjechische dwergteckel - niet - luisterend naar de naam Perry. Piet dan toch alleen in decembergedichten vanuit een zekere anonimiteit. Ook omdat het onbedoeld grappig is in die tijd van het jaar.

Gisteren en vandaag lees ik mailtjes die over Piet gaan. Telefonisch en in persoonlijk contact. Stuk voor stuk hartverwarmend en weinig verrassend op de man gespeeld. Ken je door en door en door anderen nu ook.

Zonde is boter op je billen smeren en droog brood eten. As is verbrande turf en jij komt jezelf nog wel eens tegen, al dan niet gevolgd door broer. Ken je (zwaaiend met de linkerhand) deze? Dat is het broertje van deze! (rechts). Kom maar hier zitten, rechts van me, dan kan ik je een klap voor je harses geven als het moet.

Nooit schoenen op tafel zetten. Geen paraplu opendoen in huis. Niets uit de weg gaan en het ook niet opzoeken. Als je doet wat je zegt, lieg je niet. Rijst eet je met een lepel.

Veertien dagen terug vertelde mijn vader dat hij van zichzelf geschrokken was. Met een indringende blik kijkt hij me aan en schetst de situatie. Hij keek een programma als Spoorloos. Normaal gesproken is dat voor hem achtergrondgeluid om lekker bij weg te dommelen, maar ditmaal werd hij gegrepen door het onderwerp. Een geadopteerd meisje gaat op zoek naar haar echte moeder, ergens in het buitenland. Ik vraag me ondertussen af waar dit verhaal zal eindigen. Dan komt de openbaring: en aan het einde zat ik gewoon in m'n eentje te janken. Ik was helemaal emotioneel. Dat heb ik nooit. Nooit gehad ook. Snap jij dat nou?





Karin van der Straaten
met weemoed terug dromen en dwarrelen je hele leven samen door, wat een gemis
19-02-2019 20:35
19-02-2019 20:35 • 1 reactie • Reageer
Erwin Daniëls
Karin van der Straaten zeker niet mis - bedankt voor je reactie!
20-02-2019 07:56
20-02-2019 07:56 • Reageer
1960-1980
Wat lief zoals je over je vader schrijft. Uit het leven gegrepen. Al die kleine momentjes en uitdrukkingen worden vanaf nu dierbaar. Ik herken het. En een geweldige foto!
19-02-2019 17:52
19-02-2019 17:52 • 2 reacties • Reageer
Erwin Daniëls
1960-1980 Niet alleen trots op die foto, op z'n hele leven - en zelfs nu nog...
20-02-2019 07:56
20-02-2019 07:56 • Reageer
1960-1980
20-02-2019 09:21
20-02-2019 09:21 • Reageer
Schorelaar
mooie herinneringen en een leuke foto
19-02-2019 17:45
19-02-2019 17:45 • Reageer
Milly Bouter
Ik voel altijd mijn Rotterdamse hart als ik die uitdrukkingen van je vader tegenkom. Onbetaalbaar! Weer een mooi verhaal!
19-02-2019 13:54
19-02-2019 13:54 • Reageer
Hans van Gemert
Mooie herinneringen!
19-02-2019 10:02
19-02-2019 10:02 • Reageer
Henkjan de Krijger
Wat een ontzettend goede foto is dit . En wat een verhaal ! 
19-02-2019 08:15
19-02-2019 08:15 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Verdriet is niet te meten...
19-02-2019 07:55
19-02-2019 07:55 • Reageer
Marjolein
Mooi... herkenbaar die oude uitdrukkingen.
19-02-2019 07:10
19-02-2019 07:10 • Reageer
kermis
#kermis
13 volgers
kermis volendam 2019
#kermis volendam 2019
0 volgers
kermis hoorn 2019
#kermis hoorn 2019
0 volgers
19-02-2019
#19-02-2019
0 volgers