×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Nachtmerrie

Nachtmerrie


Als kind had ik een steeds terugkerende nachtmerrie. Ik droomde dat ik op het schoolplein speelde en ontdekte dat ik geen ondergoed aan had. Nooit gedacht dat deze droom ooit waarheid zou worden en het zonder ondergoed lopen het minst gênante deel zou zijn. 

Venetië, de stad van de liefde, gondeliers en watertaxi's, smalle steegjes, bruggetjes en duizenden toeristen. Samen met mijn vriendin geniet ik van een heerlijke Italiaanse maaltijd in het Ghetto, de Joodse buurt aan de noordkant van Venetië. Mijn darmen borrelen een beetje, zoals altijd na een cappuccino. We beginnen aan de terugweg. De plattegrond blijkt niet heel gedetailleerd te zijn. Veel straatjes en steegjes staan er gewoon niet op. Eigenlijk moet ik naar het toilet. We lopen langs terrasjes, vol mensen genietend van de avondstond. Mijn vriendin vindt dat ik best naar binnen kan lopen om naar het toilet te gaan. Gewoon doen. Maar nee, dat durf ik niet. 'Het lukt nog wel even', zeg ik overmoedig. Op de heenweg zijn we langs een McDonalds gekomen, lekker anoniem, daar ga ik wel. De terugweg duurt door de onvolledige kaart veel langer dan verwacht. Na elke bocht komt weer een straatje, in de tegengestelde richting dan waar we naar toe willen.

Het geborrel in mijn buik gaat over in krampen. Op de treden van een van de vele bruggetjes puf ik ze weg. In de steegjes wordt het langzaam drukker, Ik herken de souvenirwinkeltjes en de opluchting is groot als ik eindelijk het logo van McDonalds zie.

Ik snel naar binnen, mijn blik schiet door de ruimte. Nee, dit kan en mag niet waar zijn. Voor het dames toilet, met van die western klapdeurtjes, staan minstens 15 vrouwen in de rij. Aansluiten en rustig wachten is geen optie. Ik moet mij bedwingen om niet naar buiten te rennen. Mijn vriendin vraagt verbaasd, 'al klaar?' 'Nee' , snauw ik haar toe. Er was toch een openbaar toilet hier in de buurt? Haastig loop ik door de mensenmassa op zoek naar het bordje. Daar is het, richting Rialtobrug. Mijn volledige aandacht is gericht op mijn kringspier, praten kan niet meer. Na elke bocht hoop ik het steegje te zien waar ik vanochtend gepind heb. Naast die pinautomaat is het toilet. Eindelijk na nog een kwartier bordjes volgen zijn we er. Ik ren naar de deur, mijn hart maakt een sprongetje, verlossing is nabij. Duw, de deur klemt of, nee, op slot!

help

Niets kan mijn darmen  nog tegenhouden, ik ga zitten op de drempel van een mooie oude voordeur. En ik wil dood, nu, ter plekke. Mijn vriendin oppert optimistisch om toch maar een restaurant binnen te gaan. dan dringt de geur in haar neus door. En het ergste is, ik ben nog lang niet klaar. Ze geeft mij een plastic zak om de re

st in te doen. Maar hoe? Ik zit in mijn poeponderbroek op mijn leuke groen zomerjurk. Drie meter van mij vandaan krioelt het van de mensen, de stank in het steegje is niet te harden. Ik worstel mij uit mijn onderbroek, duw hem bij mijn vriendin in de handen, probeer de rest van mijn darminhoud in de veel te kleine hemdzak te mikken. Duw het met mi

jn voet in de hoek van het portiek en loop zo nonchalant mogelijk weg.  Mijn vriendin loopt achter mij om de spetters op mijn jurk te camoufleren. Aan de lucht die als een aureool om mij heen hangt, kan ze helaas niets veranderen.

Op het Piazza San Marco vleien we ons op het muurtje van één van de vele fonteintjes. Naast een gezin dat gezellig zit te picknicken. Mijn jurk komt "per ongeluk" in het water terecht. Het afwasmiddel dat we vanmiddag gekocht hebben komt nu goed van pas. In de fontein ontstaan  steeds meer zeepbellen. Het kan mij niets schelen. Enigszins schoon stap ik op de boot naar het vaste land, zonder onderbroek. De frisse zeewind waait mijn jurk droog. 


Die nacht heb ik een nieuwe nachtmerrie. In een uitzending van Interpol zijn beelden te zien van een roodharige vrouw die gehurkt in een portiek zit. De bewoonster van het pand is bij het verlaten van haar woning uitgegleden en heeft haar heup gebroken. Ze heeft aangifte gedaan. Gelukkig zijn alle steegjes van camera's voorzien.


signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Kok met kaaaa ohhhh kaaaa
Dromen geen bedrog 😳😁
15-05-2018 18:00
15-05-2018 18:00
Miranda Tabor
Zo....dat zet wel de toon, voor een eerste blog hier op yoors. Met nachtmerries valt niet te spotten, blijkt wel weer.
12-05-2018 12:30
12-05-2018 12:30
Albert van den Berg
Oei dat is niet zo mooi en dan schrijf je ook nog heel beeldend :-)
11-05-2018 16:45
11-05-2018 16:45
FrutselenindeMarge
Helpiezeg wat gênant 
11-05-2018 15:25
11-05-2018 15:25
lekkerereceptenvoor2
Ik herken de krampen en het niet te houden van de darminhoud. Maar ik vraag me af, waarom ben je niet gewoon de mannen-wc ingestapt? Dat doe ik namelijk altijd. 
11-05-2018 13:17
11-05-2018 13:17
Hans van Gemert
Het is wat om mee te maken, maar ik geef toe dat ik bij het lezen een grote glimlach op de lippen had ...
11-05-2018 12:11
11-05-2018 12:11