×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Mijn scoliose verhaal

Mijn scoliose verhaal


Hallo allemaal


Ik wil graag mijn scoliose verhaal vertellen. Hopelijk hebben jullie er iets aan. Misschien dat je zelf scoliose hebt of iemand in je omgeving.


Voor degene die niet weten wat scoliose is wil ik het graag uitleggen. scoliose houdt in dat je rug is scheef gegroeid. Er ontstaan dan bocht(en) in de rug. Mensen met scoliose kunnen in 4 categorien worden ingedeeld. De mensen waarbij de bocht dermate klein is dat de rug alleen in de gaten gehouden moet worden, de mensen die met fysiotherapie de bochten kunnen verminderen of gelijk kunnen houden, de mensen die hulp nodig hebben van een brace om de rug terug te duwen. Dat laatste kan alleen als kinderen nog in de groei zijn. De laatste groep heeft een bocht boven de 45 graden en die bocht kan alleen met een operatie worden rechtgezet.


Ik ben in april 2013 door mijn zwemtrainer aangesproken dat ik recht moest gaan staan. Ik dacht dat ik recht stond. Hij adviseerde mij om naar de huisarts te gaan. Mijn ouders hadden ook gekeken en hun viel niks op dus ik ben niet naar de huisarts gegaan. In juni ging ik op zwemkamp. Toen ik thuis kam van dat kamp zag ik een zwart bultje aan de zijkant van mijn ruggenwervel zitten. Mijn pa zag dat het een teek was en heeft die eruit gehaald. Hij zag ook dat mijn rug scheef stond. Ik ben de volgende dag naar de huisarts gegaan. De huisarts vertelde me dat ik zeer waarschijnlijk scoliose heb en ik ben doorgestuurd naar het ziekenhuis.


Een week later ben ik naar het ziekenhuis gegaan. Daar is een röntgenfoto gemaakt. Daaruit bleek dat ik 2 bochten had. Een daarvan was 42 graden, de ander was bijna 60 graden. Ik werd doorgestuurd naar de Sint Maartenskliniek omdat in het ziekenhuis waar ik was de operatie niet gedaan wordt maar dat ziekenhuis wel contacten heeft met de kliniek.


De artsen in de kliniek hebben een drukke agenda. Ik kon er in oktober komen. Er zijn toen röntgenfoto's waaruit bleek dat het ziekenhuis, waar ik eerst een foto liet maken, mijn bochten niet goed hadden berekent. De bochten bleken groter te zijn, namelijk 52 en 70 graden. Ik ben na die afspraak nog enkele keren terug geweest om te horen hoe de operatie gaat, informatie over de opname en ik heb de afdeling bezocht waar ik kwam te liggen. Ook ben ik naar een maatschappelijk medewerker geweest en is er bloed geprikt voor het geval dat ik te veel bloed verlies tijdens de operatie. Er zou dan donorbloed klaar liggen. Ik had me voorbereid om in december geopereerd te worden. Dit was niet mogelijk. Ik werd op maandag 3 februari 2014 geopereerd. Dit is zo snel omdat ik in mijn examenjaar zat. Niet ideaal maar het was wel nodig.


Op 2 februari werd ik verwacht op de afdeling waar ik kwam te liggen. Ik was heel de dag al aan het huilen omdat ik bang was dat de operatie mis zou gaan. Ik werd op de afdeling begroet door de verpleegster die mij zou gaan verzorgen tijdens de opname. Daarna ben ik rondgeleid langs de ruimtes waar ik zou komen op de dag van de operatie met uitzondering van de operatiekamer. Ik mocht 's avonds eten en drinken tot 12 uur 's nachts. Ik eb hier natuurlijk gebruik van gemaakt. De volgende ochtend kreeg ik speciale kleding aan en kreeg ik een paracetamol. Even na 10 uur werd ik naar de operatiekamer gebracht. Om 11.15 zou ik geopereerd worden. Mijn moeder mocht mee tot ik in slaap zou vallen door de narcose. De operatie zou 4 uur duren. Bij mij werd dat 5 en half uur. Het duurde dus tot 16.45. Om 6 uur 's avonds werd ik wakker in de PACU. Een afdeling waar iedere pacient zijn of haar eigen verpleger of verpleegster heeft. Mijn ouders zaten naast mijn bed toen ik wakker werd. Ik zat aan allerlei verschillende draden. Ik kreeg via een draad pijnstilling en via een andere draad kreeg ik vocht. Ik wilde alleen maar slapen dus mijn ouders gingen binnen een uur al weg.


De volgende ochtend stond de fysiotherapeut naast mijn bed. Ik werd geholpen met uit mijn bed komen en ik moest even gaan staan. Ik werd misselijk bij het zitten en bij het staan werd dat nog erger. Ik ben toen weer in bed gelegd. Om 10 uur ben ik naar de kinderafdeling gebracht. Ik had op de kinderafdeling de hele dag pijn en dat werd niet minder. De enige optie om de pijn minder te laten worden was meer medicatie maar dat mocht niet op de kinderafdeling gegeven worden. Om 15.00 uur ben ik terug gebracht naar de PACU. 's middags was de fysio nog langs geweest. Ik weet alleen niet meer op welke afdeling dat was.


's avonds kreeg ik op de PACU voor het eerst eten. Ik kreeg yoghurt. Dat heb ik niet opgegeten omdat ik het niet lekker vond smaken. Die nacht heb ik vrijwel pijnvrij geslapen en ben ik de volgende ochtend wat stapjes gaan zetten met de fysio. Het was zwaar en het voelde gek. Daarna ben ik terug gebracht naar de kinderafdeling en ik voelde me de hele dag goed. 's middags heb ik bezoek gehad van mijn opa en oma en is de fysio nog langs geweest. Iedere keer kan ik verder lopen en gaat het makkelijker. 's avonds heb ik voor het eerste een normale avondmaaltijd gegeten. Het duurde lang voordat ik het op had. Ik heb deze dag ook veel overgegeven door de prik tegen trombose.


De volgende dag, derde dag na de operatie, werden de pijnstillers via een slangetje gestopt en moest ik ze gaan slikken. Dit zorgde voor veel pijn. Deze dag was zwaar met ook nog 2 bezoeken van de fysiotherapeut.


De volgende ochtend, vrijdag, werd ik wakker met gelukkig minder pijn. Ik had zowel van woensdag op donderdag als van donderdag op vrijdag slecht geslapen dus ik was redelijk moe. Mijn drain werd eruit gehaald en ik heb een rondje gelopen met de fysio. Ik werd gemeten en ik bleek 3 centimeter gegroeid te zijn door de operatie. Daarna heb ik op de trap gelopen. Dat vond ik eng maar het is gelukt. Daarna ben ik gaan douchen met hulp van mijn moeder en een verpleegster. Mijn moeder moest meehelpen om te kijken hoe ze dat thuis moet doen. De hele week werd ik gewassen met een soort opgewarmde billendoekjes dus ik was wel toe aan een douche. Daarna ben ik op bed gelegd en kreeg ik te horen dat ik 's middags naar huis mocht. Ik was er best bang voor omdat ik anderhalf uur in de auto moest gaan zitten en ik 's ochtends al veel gedaan had. Ik ben 's middags naar huis gegaan en de rit ging goed.


Dit is een lang verhaal wat nog niet af is. Ben je benieuwd naar het tweede deel waarbij ik beschrijf hoe ik thuis verzorgt ben en hoe mijn revalidatie gaat? Dat vertel ik in een blogpost later deze week.





 



Iri
Wauw, heel sterk ben jij, dankje dat je dit met ons deelt
07-07-2015 23:51
07-07-2015 23:51 • Reageer
Wendy
Heftig verhaal dat goed is geschreven.
07-07-2015 18:22
07-07-2015 18:22 • Reageer
allesproever Nanda
scoliose is een nare ziekte... en dat kun je niet samen vatten in een kort verhaal... ik ben geraakt door je verhaal, bedankt voor het delen
07-07-2015 17:32
07-07-2015 17:32 • Reageer