×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Trek die handel er maar uit!

Trek die handel er maar uit!



Keuzes maken. Tja dat kan soms best moeilijk zijn. Grijs of blauw, groot of klein? Een kledingkeuze, maaltijd, of een auto, noem het maar op. Je neemt uiteindelijk een beslissing in je achterhoofd met de gedachte, ja dit is de juiste keus (hoop je). Niemand kan in de toekomst kijken, dus je zal zelf de gevolgen van je handeling of keuze moeten ondervinden. Sommige keuzes hebben een grotere impact op je leven dan andere. Nu moest ik een keuze maken en heb ik de knoop nu eindelijk doorgehakt. Of zoals mijn arts al zei, toen was je er nog niet aan toe om die keuze te maken. Nu wel.

Nu heb ik het natuurlijk niet over één van de vele haar kleuren dat ik mijn kapsel aandoe (niet dat daar nog veel van overblijft als ik zo door ga). Nee. Ik heb al veel research gedaan en veel lotgenoten contact gehad. Dit contact heeft mij uiteindelijk ook op deze beslissing doen laten komen. In de hoop weer meer grip te krijgen  op mijn leven en in mijn lichaam.

Ik zal even kort door de bocht mijn situatie schetsen. Ik kan bot overkomen, maar zo ben ik nou eenmaal. Neem me maar met een korrel (of strooiwagen) zout.

Ik ben 26 jaar en sinds 2013 heb ik de diagnose: de ziekte van Cushing. Oftewel een tumor op mijn hypofyse in mijn hersenpannetje wat mijn lichaam ontregeld en mijn bijnieren aanstuurd om overmatig cortisol ook bekend als stresshormoon te produceren. Voor de officiële diagnose heb ik waarschijnlijk al zo'n vijf jaar met een hoge dosis stresshormoon in mijn flikken rondgelopen. Wat nadelig is, want hoe langer en hoger de blootlegging aan dit hormoon en deze ziekte is, hoe langer de herstelperiode word om er deels van te herstellen. (Volledig genezen kan ik dus al schudden) Ahfijn, 2 mislukte hersenoperatie's en 25 bestralingen verder en I'm still fucked...

Enige voordelige van de bestraling is, dat mijn tumor niet meer verder is gegroeid. So That's a plus!!! Nadelige is dat mijn hypofyse nog steeds verkeerd word aangestuurd door mijn tumor. Want die drukt nog steeds tegen mijn hypofyse aan. De bedoeling was om dit te onderdrukken met medicijnen. Tot de overbrugging van het uitvallen van mijn hypofyse. Want mijn bijnieren krijgen nog steeds het seintje van mijn hypofyse om door te werken en cortisol aan te maken. Bijna twee jaar en vele kilo's, hogere bloeddruk, tegen de rand aan van diabetes verder en nog steeds geen voortgang. Of achteruitgang. Is maar hoe je het bekijkt. Stelde ik mezelf de vraag: Kan ik dit nog een paar jaar volhouden? Me zo kut, ziek, zwak, misselijk, uitgeput, bol en vooral verschrikkelijk voelen. Kan en wil ik dat nog wel? Met in me achterhoofd de gedachte als mijn lever nog de medicijnen trekken, want die begint ook zijn tol te eisen. Wil ik dit nog drie jaar doortrekken? Met uiteindelijk het gevolg dat of me hypofyse ook echt daadwerkelijk uitvalt. Wat dus altijd nog een vraag blijft. Want dit gebeurd ook niet altijd. Met de kans dat mijn lichaam ook nog kan bezwijken aan deze behandeling omdat mijn lever de medicijnen niet meer kan verdragen. Met dus het gevolg alsnog mijn bijnieren worden verwijderd?

Nu heb ik dus na veel overwegen, gesprekken met mijn endocrinoloog en met lotgenoten, ervaringsdeskundigen en vanochtend met de chirurg de stap genomen om de knoop door te hakken. Ik wil weer beginnen met herstellen. Dus we gaan weer even een stapje achteruit. Binnen nu en drie maanden zal ik een volledige bijnierverwijdering ondergaan aan beide bijnieren.

Hopelijk wordt dit stapje achteruit voor mij de nieuwe stappen die ik later weer vooruit kan zetten.

Mijn artsen en ik hebben er volledige vertrouwen in dat dit de juiste keus is. Nu mijn lichaam nog. Hoe scheef het ook klinkt om kerngezonde bijnieren te verwijderen, in dit geval is er geen andere weg meer. Want ook die heb ik allemaal al bewandeld.

Ik had nog wel de vraag gesteld aan mijn arts om me na 17 juni in te plannen. Ik ga namelijk met een van me beste vriendinnen naar een ongelofelijk gaaf concert. Dus dan kan ik niet op de operatietafel liggen. Evanescence speelt namelijk wel door zonder me en dat is een concert wat ik niet wil missen. Ik wacht al zo lang, die extra weekjes kunnen nu ook geen kwaad meer. Girls just wanna have fun!!!!

Liefs: Do





expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties