×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Kun je God als Papa en/of Mama zien?


Eind jaren '90 van de vorige eeuw schreef ik onderstaand gedicht. In die tijd kerkte ik in een Samen op Weg gemeente - voorloper van de PKN - en zat ik tevens op een RK koor.

Ik volgde een katholieke cursus over spiritualiteit. Daarin werden onder meer een aantal kenmerkende benamingen en eigenschappen van God besproken. Indrukwekkend voor mij was, dat je als christen God ook (gewoon) als liefdevolle Papa kon zien. En dat Hij zelfs ook vrouwelijke eigenschappen had - immers, de mens werd naar Gods beeld mannelijk en vrouwelijk geschapen - en dus ook een Mama voor ons wil zijn.

In dit gedicht beschrijf ik feitelijk de eerste les van die cursus.

Gedicht: Papa, Mama

Papa, die ook Mama zijt,

Vriend uit alle eeuwigheid,

Bron die ook mijn leven zijt,

op, voor, om, in mij – altijd;

 

Naam, die niet genoemd kan zijn,

overal - steeds weer – Refrein,

ongekend, zo groot, maar klein,

God, die ook nog mens wil zijn;

 

Adem, Adam, Kracht en Bron,

die in mij voorgoed begon,

Leven dat uit dood begon,

Chaos, Geest, Vurige Bron;

 

Brood van leven, Waterbron,

Morgenster, Stralende Zon,

die mij in Uw armen vond,

hoorde, zag en mij verstond;

 

Leegte, die de Ruimte zijt,

Weg die mij het leven wijst,

onbereikbaar, zo dichtbij,

nooit te vangen, niet van mij;

 

‘k vraag U: kom, erbarm je toch,

Neem mijn angst, list en bedrog,

Geef dat ik als U zijn mocht,

U, ja Jij, vervul mij toch…




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts