×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors








Oorlog en vrede belicht: Stampende laarzen op 4 en 5 mei


Oorlog en vrede staan in ons land centraal op dagen als 4 en 5 mei. Het is een thema van verleden en heden. 

In deze column blik ik kort terug op de Tweede Wereldoorlog en kijken wij naar “oorlog” in de 21e eeuw... Mijn gedicht “4 mei” over het stampen van de soldatenlaarzen vormt de leidraad voor dit verhaal.

De Tweede Wereldoorlog

Stampende laarzen klinken vijf jaar lang.
Miljoenen mensen worden doodsbang.
Duizenden mensen zetten zich in
om hèn te redden: man vrouw en kind.

Stampende laarzen, gas en een kruis.
Miljoenen mensen voelen zich niet thuis
in Auschwitz en elders, maar is dat zo vreemd?
Ontvoerd door de nazi's, daadwerkelijk ontheemd...

Ieder jaar wordt op 4 en 5 mei teruggedacht aan de Tweede Wereldoorlog. Er is veel afschuwelijks gebeurd in de jaren ’40 van de vorige eeuw. Dat is op zich geen nieuws. De vraag of we aan dit herdenken vast moeten houden, keert jaarlijks terug. Als basis is voor deze gedenkdagen onder het motto “Vier vijf mei” stip ik het kort aan.


Vele burgers van ons land lieten het leven als gevolg van de oorlogssituatie. En niet alleen onze landgenoten, maar ook van de ons omringende landen en van hen die ons kwamen bevrijden. 

Een gepast voorbeeld van goede moed onder dreigende omstandigheden is en blijft denk ik het verhaal van Anne Frank. Haar dagboek is door velen in de wereld gelezen. Maar ook Corrie ten Boom is zo’n voorbeeld, ditmaal vanuit de verzetswereld. Het is goed om hier regelmatig bij stil te staan.

Stampende laarzen waren veelvuldig en hartgrondig hoorbaar in de Tweede Wereldoorlog. Maar ook daarna hielden ze helaas niet stil…

De oorlogen van tegenwoordig

Ook nu zijn er nog steeds de stampende laarzen;
soms heel ver weg, soms zijn het je naasten.
Miljoenen mensen voelen zich bang,
maar juist ook die angst ontneemt lust tot zang.

Denkend aan Afghanistan of het Midden-Oosten
dan zien wij dat stampende mensen toch troosten.
Niet iedereen, maar toch... er zijn er altijd,
die leven op de Weg die naar het Leven leidt.

Oorlog is van alle tijden. Ook tegenwoordig, in de 21e eeuw is er wereldwijd de nodige strijd. Vanzelfsprekend kunnen we het Midden-Oosten niet buiten dit thema laten. Immers, de strijd tussen de Joden en de Arabieren duurt nu al eeuwen. En het ziet er niet naar uit dat dit op korte termijn zal verbeteren.

Israël lijkt soms wel het zwarte schaap van de wereld te zijn. Maar hoeveel mensen beseffen nog dat de echte oplossing voor alle wereldproblemen te vinden is bij die ene Jood…?

De Vredevorst

Stampende laarzen... valt dat nog te rijmen
met Weg en met Waarheid, met Leven vol dromen?
De mensen die stampen – soms, nu, altijd, niet?
Maar hoe dan ook: de daad doet verdriet.

Mensen die geloven in een Weg van Waarheid
die voert naar het Leven, ondanks pijn en strijd,
zij zullen voortleven, in naam èn in tijd.
De oorlog is over: Jezus heeft ons bevrijd!

In het Nieuwe Testament – het tweede deel van de Bijbel – lezen wij het verhaal over het leven van Jezus van Nazareth. Een joodse rabbi, Die Zijn leven opofferde voor de mensheid. Dankzij Hem is vrede – shalom! – werkelijk bereikbaar. Weliswaar door strijd heen, maar met Zijn kracht is ook voor ons mensen de overwinning binnen handbereik.

“Vrede zij u”; dat is de opbouwende begroeting van Jezus bij Zijn verschijningen na Pasen…

Meer over oorlog en vrede

Meer christelijke gedichten…

Een aantal andere gedichten van mijn hand over het christelijk geloof, verwerkt in blogs op Yoors, zijn:

·         Alleen Jezus’ offer

·         Jij voelt je bedrogen

·         Toch een teken / Waarom, God?

·         Vader, vergeef het hun

Wil je ook meeschrijven, maar ben je nog geen lid van Yoors?

Meld je dan hier aan…

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts