Het kleine wetenschappertje in mij

Het kleine wetenschappertje in mij


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Wie ben ik nou eigenlijk, een vraag die ieder zich geregeld stelt. Je weet het niet precies, maar in ieder geval heb je wat kunnen invullen. Hopelijk, net een 5.5, dan slaag je voor de test. Maar wat nou als de bladzijde leeg blijft? Dat gebeurde bij mij, door de keiharde mokerslag, genaamd burn-out, die niet alleen het kaarsje doofde maar ook mijn complete zenuwstelsel op zijn kop heeft gezet.

Het Kleine Wetenschappertje, in mij.

Al van kinds af aan, heb ik een grote aantrekkingskracht tot de natuur. Uren heb ik met verwondering zitten kijken naar het samenspel van kleine beestjes in hun communitie, hoe een bloem zich over de dagen vormde. Tot mijn moeders `verheugenis` nam ik uit het nest gevallen vogeltjes en caravans met nieuw ontdekte dieren mee naar huis om ze in de tuin verder te bekijken. Parfum maken, daar wilde ze me wel bij helpen. Papa vond het allemaal goed, die giechelde ook van binnen, trots, voldaan en met groot plezier keek hij toe hoe zijn twee dochters de wereld om zich heen, met verwondering leerde kennen. Die grijns, is de grijns die mijn vrienden me nu geven, als ik weer iets r iets aparts ga doen. Als ik tijdens het facebooken tegen een blog aanloop met oma’s huis, tuin en keukenmiddeltjes, het liefst zo puur en natuurlijk mogelijk. Een volle bos krullen, met zon bestraalde highlights komt niet uit een pakje, maar door een prakje van banaan, avocado en kanaal. Zou Coca Cola echt dat magische krullen effect hebben? Tijd om de visite weer eens te choqueren, want daar ben ik nog steeds nieuwsgierig naar.

En waarom ook eigenlijk niet? Volwassenen mogen toch ook wel eens experimenteren en op een volwassen manier spelen. Dat giecheltje onderin je buik, dat is harstikke gezond. Ach ja anyway, I do it my way. Proberen, proberen net zolang totdat je tevreden bent. Ik doe dingen op mijn gevoel. Hoe je dat voelt? Ja uuuhh ik voel het niet echt, mijn intuïtie zegt het tegen me. En als ik de draad kwijt ben dan ga ik met mijn grote vriend Google in beraad, die kan me een legio aan nieuwe inzichten geven. Google is ontzettend slim, maar communicatief niet zo vaardig. Ik probeer hem te leren om één aanwijzing of de aanwijzingen in de juiste volgorde te geven. Soms komt hij met 5 verschillende oplossingen, tegenwoordig weet ik niet welke ik moet kiezen, poef, rookwolk in mn hoofd. Maar zodra de mist weg is voel ik onder in mn buik het kleine wetenschappertje weer trappelen. Die weet altijd de juiste weg.

Braaf, nog z’n typerend woord, die blijkbaar bij me past. Ja saai hè, ben dr ook niet trots op. Toen een klein meisje, nu een spontaan, vriendelijk uitziende vrouw, met een grote bos krullen, die de oren van je kop kan kletsten, filosofische-gedoe, doch empathisch genoeg, om daarbij niet de frens van anderen te overschrijden.

Yeah een vaste baan, dan heb je eindelijk geld (?) om de dingen te doen die je wilt doen, maar wordt je tegen gehouden door het verschijnsel tijd. Dat weet je later pas, de tijd zal het je eerst moeten leren. Vol van energie, gedrevenheid om nieuwe dingen te leren start je met je eerste baan, waar er van je gevraagd wordt in de vast omlijnde paden te lopen en de protocollen te volgen.

Dat is makkelijk, braaf zoals ik ben, liep ik ontdekkend de vastomlijnde paden, vierkante hokjes en paden met scherpe bochten. Mijn intern brandend kaarsje, heeft de botsing met rechte muren en scherpe bochten van 90 graden niet plezierig gevonden en is uiteindelijk uitgebrand. Ik heb haar net zo lang alle hoeken van de kamer laten zien totdat het vlammetje geen zuurstof meer had en met een snip uitging. Nee mijn kaarsje die me elke dag voorziet met levensenergie die houdt van zwieren en zwaaien, pakt bij alle 4 de hoeken een lekkere bocht, waar je hard door heen kan scheuren. Nog nooit gedaan?!? Moet je echt eens proberen, houd je jong, man.

Mijn pad is niet recht en hoekig, maar sierlijk en golvend net als mn haar.

Ik verheug me op het moment dat ik mijn moeder weer hoor zeggen; een ezel stoot zich niet 3 keer aan dezelfde steen, maar T-trib wel die doet het met plezier de vierde keer nog een keer. Dat klopt als een bus, ik ben nieuwsgierig en eigenwijs en zal inderdaad bij alle 4 de hoeken van het blok, slippend eventjes de bocht uitvliegen. Gewoon omdat het kan, ik er niemand kwaad mee doe en ik toevallig even wilde weten hoe het daarbuiten is.

Okay, ik had van werken misschien iets meer verwacht dan dat het in werkelijkheid is. Alweer een toetsweek, pff zucht, nee jaar in jaar uit hetzelfde dat is leuk.

Life Sciences, Biotechnologie, in ieder geval zit ik in het juiste hokje, of is dit meer een ‘bol’ waarin ik me bevind?

Studiekeuze, het moment dat je elle lange studieomschrijvingen leest en denkt: ok was dit het dan? Saai, saai, saai, next, next, ooohh misschien, nee nee toch nee. Grinnik, Biotechnologie. Een kleine worsteling met mijn normen en waarden, met DNA hoor je niet te spotten. En daar hebben ze nog steeds gelijk, de blauwdruk van wie je bent en daar dien je goed naar te luisteren.

Mijn DNA voelt zich aangetrokken tot mysterieuze dingen, zoals sterren, lichtgevende vormpjes hoog in de lucht. Ze lijken stil te staan. De beschavingen uit de oudheid, die hadden er ook wat mee.

Toen waren ze volgens mij slimmer dan wij?

Ja we hebben prachtige dingen gecreëerd, ontstaan uit de behaalde resultaten op weg naar de 3 belangrijkste vragen die ons leven zinvol maakt. Waar ben ik, waarom ben ik hier, en hoe kom ik hier weer uit? Prachtige dingen gecreëerd en in gebruik genomen alleen heeft het de ervaring van het leven niet veel beter gemaakt.

Prachtige reizen gemaakt, wat ze vroeger bouwde is ook best indrukwekkend, hoor. Het puzzelen en verbanden trekken en dan naar het land gaan om je eigen conspirancy verhaal te checken. Ik moet je eerlijk bekennen, dat ik me niet herinneren ooit een hunebed te hebben gezien, een gegeven waar mn vrienden graag grapjes over maken. Afgelopen winter kwam de realisatie dat ik niet op nieuw land maar drooggelegd land leef. De flevopolder met vele vergane schepen nog diep in de grond. Een zeewoud die als heksen eiland diende voordat het verdween in de zuiderzee en er is bijna niks over bekend.

Burn-out, been there done that.

Magie weer terug in mijn leven, puzzel gevonden, check!




Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.3 / 5 (3 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Was zeker ook interesant om te lezen
| 10:30 |
Ikzelf ben ook dat wetenschappertje, ergens ben ik juist door mijn eigen kinderen meer terug getrokken. Sommige dingen kan ik echt niet met hun combineren.

Ik wou dat iemand me leerde ten volle van alles te kunnen genieten terwijl je die kotters even veel plezier laat hebben in de natuur en alles wat er is.
Maar neen mijn dochter moppert telkens als we nog maar 10 minuten buiten zijn... Nadien gaat de jongste huilen
| 14:28 |
ooohhh jeetje,
in de natuur zouden ze zich juist veilig moeten voelen

zelf wil ik een keertje proberen kristallen te maken met suiker en kleurstof. zie pinterest voor inspiratie. is wel somber als je de magie niet meer ziet. Kan ik uit eigen ervaring zeggen. misschien kan je met ze stenen beschilderen. even buiten (en dat opbouwen) en dan weer snel naar binnen.
| 01:14 |
Mooi geschreven. Niet alleen onze omgeving/maatschappij waarin we leven, maar ook onszelf leggen we beperkingen op.
Breek uit, nu kan het nog, bevrijd onszelf en ga de vrije wereld in, al is het maar een park of strand.
| 09:11 |
dank voor de ondersteunende woorden. de spiegel is hard, maar zie het positieve er ook van in. het brengt je steeds meer terug naar jezelf. helaas wil de rest van de wereld dat je zo snel mogelijk weer "normaal" doet. Daar komt veel verdriet van, die me geregeld lam legt. maar kom dr wel, uiteindelijk
| 01:17 |

×

Yoors


exit_to_app Inloggen