×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
No pain, no gain?

No pain, no gain?


U kent ze wel de ‘motivational videos’ op Youtube en ander platformen die uitschreeuwen dat je moet doorbijten en dat je pas spieren kan ontwikkelen als je ze letterlijk forceert.


En dat deed ik dus, gedurende elke sessie.

Hongerig als ik was om mijn doelen te bereiken, begon ik als snel het internet af te schuimen en apps te downloaden met als enige doel de grenzen van mijn lichaam op te zoeken.

Niet dat ik ambities had om echt een bodybuilder te worden, daarvoor heb ik het overigens te druk met mijn job en mijn gezin, maar ik las er wel veel over en trachtte dit in mijn voordeel te benutten.

En toch liep het fout. Eind juli werd het het op mijn werk iets rustiger en besloot ik mijn trainingsfrequentie op te drijven van 3 naar 5x per week. Ik had bovendien een app geïnstalleerd die me hielp om mij te richten op spiergroepen, het aantal reps en gebruikte gewichten netjes bijhield…

Ik was op goede weg, mijn spiermassa nam inderdaad gestaag toe.

Mede door een streng voedingspatroon in de week en een aantal voedingssupplementen, begon ik echt de resultaten van mijn werk te zien.

Tot ik last begon te krijgen van mijn onderrug.

Vlak voor ik met het gezin op reis vertrok, kreeg ik last van alsmaar stijver wordende kuitspieren en hamstrings.

Ik dacht dat het ging om gewoon wat stijve spieren en vertrok naar Oostenrijk, waar ik rustig met de ruigzak met kind van 8 maanden de bergen introk. Uiteraard was er ook daar ‘s avonds en enorme spierspanning te voelen en soms voelde ik zelfs mijn dijbenen ‘kraken’.


De week na mijn terugkomst werd het al gauw duidelijk dat het in-en uitstappen uit de wagen steeds moeilijker werd en ik begon ook mank te lopen.

Op zekere dag (na een onrustige nacht) begon ik echt pijnscheuten te krijgen in de onderrug. Op mijn werk begon ik het opnieuw druk te krijgen en het was dus niet het moment om veel tijd te verliezen.

Naar de chiropractor dan maar. Deze stelde een blokkage vast op meerder plaatsten. Volgens hem hadden de spieren zich aangetrokken om de rug te beschermen. Veel ijs leggen en stretchen was de oplossing, nadat hij alles had losgemaakt. Tot driemaal ben ik terug gegaan telkens zou er nog een deel geblokkeerd zijn wegens een foutieve manier van trainen, met bovendien een ontsteking op de hamstrings.


Intussen kon ik nog amper normaal wandelen en ik had moeite om de dag door te komen.

Ik besloot om een personal trainer onder de arm te nemen om mijn rug beter te ondersteunen. Deze jonge en bekwame kerel, stelde vast dat ik tijdens bepaalde oefeningen schuin stond…

Intussen kon ik nog amper normaal wandelen en ik had moeite om de dag door te komen.

Ik besloot om een personal trainer onder de arm te nemen om mijn rug beter te ondersteunen. Deze jonge en bekwame kerel, stelde vast dat ik tijdens bepaalde oefeningen schuin stond…

Mijn algemene conditie was goed, maar ik was in het geheel niet soepel. Bij het voorover buigen kwam ik zelfs met mijn handen niet voorbij mijn knieën. Die dag had ik ook bijzonder veel squats gedaan en dat was lang geleden. Ik voelde dit ook.

De dagen daarop was ik dan ook behoorlijk stijf, dacht ik…

naar een sportarts ging.

Deze gaf aan dat er meer aan de hand was en schreef een CT-scan voor.

Het resultaat liet niet lang op zich wachten: discushernia met zwelling van de linker wortel S1 ter hoogte van de L5 en zelfs wat discartrose irritatie van de zenuwbanen van de benen.


Op zich geen onomkeerbare zaak, maar wel een serieuze verwittiging! Verder doen zoals ik bezig was gaf risico op een blijvend letsel.

De tussenwervel was verschoven, maar hem in één keer terugduwen gaf risico op scheuren en dat werd het sowieso opereren…

Gevolg: 6 weken thuis en twee keer per week kinesietherapie!


De kinesiste toonde dat er bepaalde grote spiergroepen zeer sterk ontwikkeld waren, maar andere weinig. Zo waren bijvoorbeeld de gewone rechte buikspieren goed ontwikkeld, maar de diepe buikspieren nauwelijks.


Gelukkig zijn we enkele weken verder en gaat het de goeie kant op.

Mijn training heb ik terug aangevat, onder begeleiding. Tijdens die sessies, voel ik maar al te goed waarom het fout liep. Ik ontdek als het ware spieren waarvan ik het bestaan niet eens wist.


Vandaar mijn oproep: wil je in de sportschool je lichaam ontwikkelen, laat je begeleiden!


Ik dacht dat ik voorzichtig was door veel te lezen en geen te zware gewichten te gebruiken. Door regelmatig mijn schema te wijzigen, voldoende ter rusten,…


Toch liep het mis en ben ik blij dat ik er toch nog op tijd bij was. Het had immers erger kunnen zijn.






bamboehart
let maar op
02-11-2016 11:46
02-11-2016 11:46 • Reageer
Petrage
Ja heel belangrijk, goede begeleiding
26-10-2016 23:06
26-10-2016 23:06 • Reageer
Henkjan de Krijger
Goed verhaal ga ik delen ter waarschuwing.
16-10-2016 10:43
16-10-2016 10:43 • Reageer
activelinnie
Ik heb ook een ervaring met lang en intensief door sporten, waardoor met name mijn rugspieren over belast waren geraakt. Mijn peronal trainster heeft me paar weken geleden verboden om te trainen. Eerst rusten, blijven wandelen en pas als ik er aan toe was beginnen met lichte cardio waarbij de rug ontlast wordt. Nu paar weken verder is het herstel er langzaam maar zeker. Uitkijken met je lichaam en vooral niet stoer lopen doen. Ik heb mijn les geleerd en ben allang blij dat ik langzaam op de weg terug ben. Succes er mee!
10-10-2016 20:55
10-10-2016 20:55 • Reageer
Soberana
Nuttig en leerzaam artikel, dus share.
09-10-2016 14:38
09-10-2016 14:38 • Reageer