×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Ik moest mijn 4 weken oude baby reanimeren..

Ik moest mijn 4 weken oude baby reanimeren..


Na een zwangerschap uit het boekje en een redelijk lange bevalling werd je geboren. Een klein maar voldragen meisje van nog geen 3 kilo en maar 49 cm lang.  Eindelijk, je was er en we noemde je J.

Al snel bleek je een moeilijk etertje en spuugde je met flinke volumes. Maar groeien deed je na de eerste week goed genoeg. We genoten van de aanwezigheid van jou, ons kleine meisje en moesten erg wennen aan ons nieuwe leefritme. Borstvoeding, bijvoeding, slapen, badderen, verschonen en een paar keer per dag schone kleertjes omdat je zoveel spuugde. Maar ach, kleertjes genoeg en er pas veel in 1 wasmachine was. 

Papa was beneden en ik was boven bezig met je luier. Als of het al routine  was na 4 weken legde ik je op het waskussen en deed je, al vertellend, je broekje uit en maakte je luier los. Niets begrijpend keek je me aan en sabbelde je knuisje. 

Je moest wat hoesten. Ineens sperde je je oogjes wijd open. Je raakte in paniek en overstrekte. Je leek geen adem te krijgen. Ik voelde je paniek en zag dat je het moeilijk had. Snel draaide ik je om en klopte op je kleine ruggetje. Niets gebeurde... ondertussen spande je al je spieren. Ik begon zelf in paniek te raken en riep hard papa zijn naam

 Die hoorde direct aan mijn intonatie dat er iets mis was en kwam met 3 treden tegelijk naar boven gerend. Snel vertelde ik wat er gebeurd was en papa vroeg wat te doen. Bel 112 zei ik. 

Ondertussen probeerde ik slijm uit je mondje te halen en probeerde me te herinneren wat je moet doen bij kinderen en verstikking..  ik kon niet helder denken. Het enige wat ik dacht was.. oh mijn meisje, mijn prinsesje, mijn baby! Toe! Haal adem. Langzaamaan werd je slapper op mijn arm, papa had de alarmcentrale aan de telefoon en vertelde wat er met je was en herhaalde mijn bevindingen aan de telefoon zodat de hulpverleenster een goed beeld zou krijgen.

De hulpverleenster vroeg of je wat ingeslikt had of er iets in je keel zat of ademde of reageerde. Nee je doet niks en voelt slap als een pop. Start met reanimatie. Leg haar neer en plaats je mond over haar mond en neusje. Blaas lucht in. Papa herhaalde vliegensvlug de opdracht van de hulpverleenster en ik deed het.. daar stond ik... ik reanimeerde mijn babytje van 4 weken. Zo teer, zo klein, zo kwetsbaar... je leek blauw te worden, ik voelde nu echt paniek. Ik moet je redden, je moet hier blijven! Kindje... alsjeblief... 

Ineens hoorde papa de toeters en bellen. Ik beval hem naar beneden te gaan en de hulpverleners op te vangen. Niet veel later hoorde ik zware schoenen de trap op stormen.. ze waren er.. oh liefje... kom op... knokken...




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties