×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een eindeloze reis naar ergens - Stap 108

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 108


Na alle apocalyptische onheil die ik over u uitstort is het heel even tijd voor rust en bezinning lezer. Neemt uzelf genoeg tijd voor reflectie? Heeft u genoeg zicht op de voorzienigheid die uw pad verlicht?

Diep in onszelf ligt zoveel meer verscholen dan met het blote oog zichtbaar is. Energie is zoveel oneindiger dat het uw voorstellingsvermogen Fur Immer te boven gaat.

Rustig ademhalen, adem in, adem uit, blijf dit herhalen. 

Langzaam begin ik weg te zakken in de bekende staat van meditatie, iets dat ik al lang niet meer had gevoeld. Deze reis en alle drukte hebben me dusdanig bezig gehouden dat ik nauwelijks gedacht heb aan de staat van mijn geest. Maar nu de spanning ondraaglijk wordt, zorgt mijn onderbewuste voor de herinnering aan het leven vanuit de kern. Het pure licht, zonder vleselijke bemoeienis. Zijn dat niet verklonken zit aan het omhulsel. Daar waar de ziel en de onuitputtelijke kracht heersen. Daar ging ik naartoe terug.

Geluiden verwijderde zich. Ik hoor alleen nog het pompen van mijn hart. Het ruizen van bloed door mijn aderen. In de kern is het licht, een helder wit licht, vel en vol van energie. Ik loop naar het licht toe, steek mijn hand er in. Een tinteling gaat door mijn niet fysieke lijf. Het was tijd, ik stap het licht binnen. Een ruimte zonder einde, puur wit. Alles is wit, terwijl er niks is.

Ik steek mijn armen voor me uit. Niks. Mijn handen proberen mijn lichaam aan te raken, maar tasten in het luchtledige. Ik wil me begeven door de ruimte, maar ze hebben geen grip, Ik blijf stil staan. Mijn wil was een ander deel van de ruimte te bezichtigen, nog voor deze gedachte volledig was bewoog ik met enorme snelheid door de ruimte. Door het niks, naar het niks.

Het duurde even voor de bewustwording kwam. Waar ik nu ben heeft zijn een andere betekenis. Dit is de kern, waar Oniko mij zo vaak naartoe heeft willen nemen. Maar waar ik nooit in slaagde, omdat iets mij  tegen hield. Nu ben ik daar aangekomen en binnen gegaan. Wat betekent dit?

Elke seconden van mijn verblijf voel ik me verder verwijderd raken van mijn fysieke leven. Het lijkt allemaal zo ver weg, zo onbelangrijk en klein. Nietig in het oog van de kosmos waar planeten verwoest worden en miljarden levende organisme omkomen om vervolgens weer ergens anders te ontspruiten. Dit leven betekende zo weinig nu ik deel was van het geheel.

Terwijl ik het punt bereikt heb dat ik niet meer wou wederkeren naar het hoopje vlees, waar mijn ziel gehuisvest was ontdekte ik een nieuw besef binnenin mijzelf. Hoe oneindig de wereld ook mag lijken en hoe nietig mijn wereld mag zijn in de ogen van de kosmos, zij is waar ik vandaan kom. Waar ik blijkbaar vond dat ik nodig was toen ik voor leven koos. In de enorme ruimte waar ik me nu bevind is mijn invloed miniem, De wereld die zich afspeelt rondom mijn vleselijk omhulsel is nog altijd kleiner dan de onmetelijke grootheid van het niets waarin ik nu verkeer.

Zij is een afspiegeling van alles en ik ben daar instaat om invloed te hebben op alles. Hoe minuscuul ook de rimpeling die ik veroorzaak. Haar gevolgen kunnen oneindig zijn. Niet alleen voor de toekomst, maar ook voor het nu. 

Mijn invloed, in het door mij gekozen domein, kan een groter geluk te weeg brengen in mijn omgeving. Zo'n rimpel effect kan zich onmetelijk ver uitstrekken, zonder dat ik daar ooit besef van zal hebben. Als ik in mijn onmetelijke wijsheid voor dit leven heb gekozen moet ik, nu ik slechts een fractie van die wijsheid nog bezit, de keuze die ik eerder voor mijzelf maakte respecteren, aanvaarden en erin volharden, ook in mijn huidige situatie.

Ga naar deel 109 van dit dagelijkse feuilleton. Het verhaal is gebasseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen. Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

help


Beloon de maker en jezelf

Wordt Yoors lid




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties