×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een eindeloze reis naar ergens - Stap 113

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 113


Beste lezer na 113 stappen vraag ik me af of u mij nog niet moe bent. Al die verwijzingen naar zogenaamde wijsheid en diepgang, terwijl het leven misschien gewoon een hedonistisch feest moet zijn. Het is eenmalig en u bent uitgenodigd om tot het einde te blijven. Zou ik tegen u liegen?

Iets in mij vertelt me dat ik u moet respecteren, mogelijk zelfs vertrouwen. Toch blijf ik in dienst van zijne hoogheid en mijn mannen zijn loyaal aan mij, daar zij weten welke regels er gelden onder mijn bevel. Nimmer kan ik die regels breken of buigen. Ze zijn bindend voor mijn troepen en voor mij. Dus u bent gewaarschuwd, de gastvrijheid die u geschonken zal worden, tot dat deze zaak is opgehelderd, is mijn gastvrijheid.

Maar interpreteer haar niet verkeerd, want zij is geen vrijbrief. Mijn mannen kan ik overtuigen van het feit dat u mogelijk onschuldig bent. Dat zij, tot anders blijkt, hun poten thuis houden en mijn woord respecteren. Maar als er iets gebeurd wat alleen al ruikt naar misbruik van mijn gastvrijheid zal mijn vriendelijkheid zeer pijnlijk worden.

Mijn mannen zijn beesten en voor hen is duidelijkheid van groot belang willen zij niet in opstand komen. Hun brein werkt simpele, u bent vriend of vijand. Ik ben sterk of zwak. Een zwakke leider dient geen leider te zijn. Hij zal het tonen van zwakheid in elke gegeven situatie moeten bekopen met de dood. Ik hoop dat ik duidelijk ben.

Er zullen enkele regels zijn. U mag zich over de jongen ontfermen, aangezien hij mogelijk niet in staat is voor zichzelf te zorgen. De rest van de groep zal uiteen worden gehaald en u zult allen afzonderlijk reizen. Dat houdt in dat u en de jongen geen contact kunnen hebben met de woudreus of de vrouw. Dit om uw verklaringen zuiver te houden en plannen voor een mogelijke ontsnapping of iets dergelijks te ondermijnen.'

Lange tijd had ik zwijgend geluisterd naar Reiko's relaas. Iets in mij zei dat hij blij was te spreken met iemand met meer verstand dan de gemiddelde koe. Deze man was niet op zijn plaats hier, dat was mij wel duidelijk en dat zou in ons voordeel kunnen werken. Al hadden Reiko's voorzorgsmaatregelen ons wel een hoop kansen ontnomen ooit het voordeel te kunnen gebruiken.

Bij terugkomst in onze kooi was daar alleen Numico nog, hij zat verdwaasd om zich heen te kijken. Hij lachte dommig toen ik binnen trad, “ze namen Cabilah weg, en toen Retsj weg.”

Ik keek naar de kooi naast ons, die verdwenen was, zijn bewoner incluis. Ik sloeg een arm om Numico heen en gaf hem een knuffel. “Ik weet het jongen, ik vertel het je later als ze slapen.”

Het duurde lang voor het nacht werd. De woorden branden gaten op mijn tong, maar wie zou Numico's rol nog geloven wanneer ik hem alle details uit de doeken deed en wij een volwaardig gesprek voerde. Het was beter te wachten. Af en toe kon ik in een simpele zin een aantal dingen al vast duidelijk maken. Maar het grootste deel moest wachten tot de dichtte duisternis ons zou omhullen. Tot de slaap het grootste gedeelte van onze vijanden geveld zou hebben.

Het koste moeite, veel moeite. Secondes verstreken zo langzaam dat ik het gevoel kreeg dat tijd niet meer bestond. Dat de zon niet meer bewoog en dat de duisternis nimmer meer ons zijn bescherming zou komen bieden. 

Met een schok schrok ik wakker van Numico, die mij in mijn arm kneep. "Verdorie nu wil ik het weten ook, mooi ben jij inslaap vallen en mij in spanning laten zitten," sprak hij zogenaamd geërgerd. Ik schudde mijn hoofd even om de dufheid te los te weken en dankte de goden dat ze me in slaap hadden doen vallen.

“Je had gelijk het was Remo, het kan niet anders. Waarschijnlijk werd hij verantwoordelijk gehouden voor het verdwijnen van ons gezelschap. Hij was natuurlijk niet de meest heldhaftige persoon. Mogelijk heeft hij uit angst verteld wat hij gehoord heeft, mede om zijn plaats in de raad niet te verliezen. Misschien zodat hij het meeste van zijn kapitaal kan blijven beheren. Natuurlijk heeft Rash hem vriendelijk bedankt voor zijn info. Hij zal wel hebben toegezegd af en toe een oogje dicht knijpen bij de grotere transacties die Remo zal doen. Wat Remo precies gehoord heeft weet ik niet, maar blijkbaar heeft hij het opgevat als dat wij de Sikh willen doden.”

 

Ga naar deel 114 van dit dagelijkse feuilleton. Het verhaal is gebasseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen. Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

help


Beloon de maker en jezelf

Wordt Yoors lid




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties