×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Een eindeloze reis naar ergens - Stap 123

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 123


Wat is dat toch met de moeder dat zij de dominante diersoorten weet te laten verdwijnen als sneeuw voor de zon. 

Neem de Dinosauriërs, of hun voorgangers de Therapsida en hun opvolgers ..... Gedeeltelijk evolueerde ze om te overleven, maar als dominant diersoort verdwenen ze stuk voor stuk. 

Staat dat ons ook te wachten of is onze zogenaamde intelligentie bewust genoeg om ons hiervoor te behoeden?

Des te hoger we komen des te bijzonderder de natuur wordt. De bomen nemen weliswaar af qua grote, maar worden vervangen door lagere geschubde bomen met enorm lange bladeren, Andere hebben bladeren waar je een kind in zou kunnen rollen en bloemen die van uit de stam ontspruiten. Grote struiken met vuistdikke stekels en lange over de grond kruipende slierten. Er begint wat in mijn gedachte te spelen, de vermoeidheid zorgt er echter voor dat ik het niet kan vastpakken. Het is een herinnering, iets van lang geleden. Ik sluit mijn ogen om me beter te kunnen concentreren.

“Daar is de draak, het enorme rode monster in al haar glorie verandert voor mijn gesloten ogen in een klein meisje. Mijn zusje, het is nacht, we zijn thuis bij het kampvuur, ik hoor een man praten, ik zoek de man. Ik kijk rond naar de door de vlammen verlichtte gezichten. Dan zie ik de man die spreekt. Diepe groeven, het weinige haar dun en hangend langs zijn gezicht mondt uit in zijn baard. De gebogen rug, gekromd door de ouderdom, zijn huid, vol vlekken.

Ik herinner de angst die ik voor dit afzichtelijk mens voelde, de angst was onbewust, maar zeker daar. De angst om mijn jeugd ooit te verliezen en eender oud te worden Een angst waar ik me niet bewust van was, maar die wel in mijn ziel school. Tegelijkertijd was daar de bewondering.

Martuk, dat was het Martuk, een ongewone naam. Ze zeiden dat die nog, stamde uit de tijd dat we een zeevolk waren. Martuk stamde af van een lijn van genezers. Zijn bloed bezat de gave of de vloek niet ontvankelijk te zijn voor de ziek of aftakeling van de organen. In plaats van een plotselinge dood, zoals gebruikelijk was stierf zijn bloedlijn over het algemeen door hun eigen hand.

De ouderdom dreef hen uiteindelijk tot een vreemde staat van waanzin waarin werkelijkheid, geloof en angst elkaar continu afwisselden. Wat hun eigenaar een speelbal maakte van de schaduwkant van hun kennis en gedachten. Niet veel later moet het zijn geweest dat Martuk dit te beurt viel, uiteindelijk vonden twee jongemannen hem een dag of twee lopen van het dorp. Zijn hand en voeten lagen even verderop. In de overgebleven hand hield hij een stenen bijl.

Dit was iets wat ik nooit had mogen horen. Ik kan niet getuigen dat het waar was, maar dit was wat ik hoorde toen ik 's nachts ons huis was uitgeglipt om naar de verhalen van de mannen te luisteren. Verscholen achter de dichtstbijzijnde bebouwing, enkele meters verwijderd van het kampvuur zat ik daar.

De kou die door mijn huid naar het merg in mijn botten kroop deed me weinig, want het vuur van mijn nieuwsgierigheid hield me warm. Martuks vreemde dood had een enorme indruk op me achter gelaten. Het beeld van de los liggende voeten en hand had me nog lange tijd achtervolgd in dromen en gedachten.

Maar het was Martuk die deze nacht aan het kampvuur sprak, zijn opa had ook meerdere generaties overleefd net als zijn opa's opa. Hij wist te vertellen hoe de oude genezers in het oude land soms dagen verdwenen zonder te zeggen waar ze heen gingen.

Het was hun taak nieuwe kruiden te ontdekken en hun mysterie waar ze heen trokken en wat ze daar deden. Dit gaf hun plaats in de gemeenschap iets mystieks, niet dat het nodig was voor hun positie. Het was nodig om de stam meer vertrouwen te geven in de kracht van de genezers.

Als wij geloofde dat zij op tochten gingen, dagen lang verdwenen waren om dan plotsklaps weer terug te keren dan was dat het bewijs dat ze beschermd werden. Dus eenieder, die met hen in aanraking kwam, besefte dat er een gebied moet bestaan waar ze heen trokken.

Een gebied waar de natuur ongevoelig leek te zijn voor de koude delen van het jaar. Een gebied waar de natuur meer kracht leek te hebben dan waar dan ook. Een gebied, onbewoond door mensen en met goede redenen. Dit gebied bracht de krachtigste planten en kruiden voort die de genezers kenden. Maar tevens bracht zij insecten voort die groter en gevaarlijker waren dan waar dan ook ter wereld. De mieren waren groot genoeg om een teen af te bijten, aldus Martuk. Het gif van hun rode broeders zorgde niet voor een prikkeling, maar voor de verdoving van een groot gedeelte van het lichaam. Al het bekende gedierte bezat hier de meervoudige kracht van zijn broeders in de rest van de wereld.

Ga naar deel  124 van dit online feuilleton. Het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen. Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

help


Beloon de maker en jezelf

Wordt Yoors lid!




caro.sael Davinchy
Heel mooi geschreven! 
13-07-2018 11:07
13-07-2018 11:07 • Reageer
maartenvc
Wow nog steeds onder de indruk
12-07-2018 17:37
12-07-2018 17:37 • Reageer
frieke
zo'n verhaal van een hand en voeten een eind verder moet indruk gemaakt hebben op jonge leeftijd
03-05-2018 19:58
03-05-2018 19:58 • Reageer
Candy
Eeuwig leven is ook niet altijd dat hoor, denk ik...
27-04-2018 10:03
27-04-2018 10:03 • Reageer
notifications_noneadd
09-10-2018 13:50
2 volgers , 1 antwoord