×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een eindeloze reis naar ergens - Stap 133

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 133


Wie kunt u vertrouwen lezer, wanneer u veel te verliezen heeft. Want als u wint heeft u vrienden, rijen dik echte vrienden. 

Maar van wie kunt u echt op aan en weet u duizend procent zeker dat hun advies niet enkel goed bedoeld is voor hun eigen portemonnee. Drie kanten aan elk verhaal lezer en uw familie en vrienden houden er mogelijk evenveel gezichten en dubbele  agenda´s op na.  

Of gelooft u nog immer dat het warme nest waar u uit voortkomt eeuwig voor u klaar staat om op terug te vallen?

(leest u liever deel 1 eerst klik hier)

"Ik geloofde dat onze faam en de verhalen over onze geoliede oorlogsmachine ons vooruit snelde en men al angst had bij het aanzicht van onze uniformen. Dat hield ik mezelf in ieder geval voor. Slechts tijdens een enkel verhoor kreeg ik te horen over de Sharido.

Niet dat men de naam kenden, maar de daden kwamen bekend voor.  Toch deed ik mijzelf geloven dat deze mensen dit met hun opstandigheid over zichzelf hadden afgeroepen, dat kon niet anders. En aangezien het er nimmer veel waren die over de gruweldaden spraken leken het mij duidelijk, dit waren slechts incidenten. Achteraf gezien was het logisch dat weinigen mij vertelde ovder de daden van de Sharido. Ze lieten weinig mensen over die nog iets na  konden vertellen, dat zorgde ervoor dat behalve de Sharido zelf, alleen de directe bevelhebbers kennis hadden over de frequentie waarmee ze ingezet werden.

Mijn vader was een Sharido, al was hij niet zo ziek als de rest, toch had deze man geen gevoel. Dat ik in leven bleef was een egoïstische daad. Dat ik soldaat werd was zijn bevel. Deze mannen doen niks liever dan hun frustraties omzetten in wreedheden tegen een bevolking die niet weet wat ze overkomen. Ik heb dit altijd ver van mijn gedachten gehouden, maar ik wist het.

Na jaren ga je geloven dat hij je enige familie is. Je kan niet geloven dat jou vader tot zulke wreedheden instaat is. Ik weet het, het klinkt vreemd als je bedenkt dat hij en zijn troepen verantwoordelijk waren voor de dood van iedereen die ik lief had, maar als jongen heb je liefde nodig. Althans het idee dat iemand je lief heeft, zodat jij hem ook lief kan hebben."

Reiko ademde diep in. “Sorry ik dwaal af, dit papier geeft de directe bevelhebber het recht om alle middelen te gebruiken die hij nodig acht om het gebied aan zich te onderwerpen. Het feit dat er geen rapport van gemaakt hoeft te worden zegt genoeg.

Zolang er geen bewijs is dat er van bovenaf toestemming is kan de raad de schuld altijd bij de lagere rangen leggen. Die ze nooit zal straffen voor hun fouten, omdat het de raad juist goed uitkomt. Ze bereikt haar doel sneller en houdt haar handen schoon, de schoften.”

“Wat is hun belang dan bij al dit geweld? Ze zijn er zelf niet bij betrokken, dus waarom die wreedheden?” Het was voor mij niet logisch, wie wil dergelijke daden door de vingers zien?

“Het is simpel, elke verovering levert geld op, geld voor de Sikh en voor hen die de verovering hebben bewerkstelligd. Van de soldaat tot de verantwoordelijke generaal. Het zal de sikh niet kunnen schelen wat hij verdient, ik weet niet eens of de man geld gebruikt. De generaals en hoogste officieren wel, zij leven als goden.

Ze omgeven zich door pracht en praal om zo hun roem en welvaart te tonen aan de samenleving. Velen van hun zijn geobsedeerd door macht en rijkdom. Ons geloof beschouwt dit leven als het enige leven, slechts de sikh heeft de goddelijke kracht om na de dood weder te keren. 

De zekerheid dat dit het enige leven is, drijft hun hebzucht tot belachelijke proporties, waarin ze niet willen onderdoen voor elkaar. Het is in hun belang en in het belang van alle troepen onder hun bevel om zo snel mogelijk zo veel mogelijk te verdienen. Een mensen leven kost niks en kent voor hen dan ook geen enkele waarde. Ik ben bang dat de Sikh niet eens op de hoogte is van het bestaan van de Sharido en al helemaal niet bewust van de wreedheden die ze gebruiken. Maar hij zal zich het ook nooit afvragen. Hij is volledig geïsoleerd, ook al denkt hij van niet.”

Ga naar deel 134 van dit online feuilleton. Het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen voor meer achtergronden zie "Waarom ik mijn boek blog". 
Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

help


Beloon de maker en jezelf

Wordt Yoors lid!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties