×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Een eindeloze reis naar ergens - Stap 141

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 141


Als woorden te kort schieten lezer, laat ik dan voor éénmaal wijselijk mijn mond houden en zwijgen als het graf.

Een wrede lach verschijnt op het gezicht van de roodharige soldaat. Cabilah zingt nog steeds, al is de angst in haar stem hoorbaar. De pijl verlaat de boog en hoeft slechts een meter of twintig af te leggen voor hij de vrouw zal raken. Een gericht schot als deze, op zo'n korte afstand, is dodelijk.

In gedachte begin ik al met afscheid nemen. Voordat de pijl de vrouw in de hals zou treffen daalt er een enorme schaduw neer. Althans zo lijkt het door het felle licht van de ondergaande zon waar ik in staar. Dan besef ik wat er gaande is. Retsj heeft niet afgewacht, zodra hij de boog van de soldaat zag is hij met een enorme sprong tussen Cabilah en de pijl geraakt. De pijl dringt de maag van de woudman binnen.

Reiko laat de pees van zijn boog ontspannen en de pijl penetreert de slaap van de roodharige soldaat, die als een soufflé in een zakt .

Retsj staat nog met de handen om de pijl geklemd en een stralende lach op zijn gezicht. Hij draait zich om naar Cabilah. Die doodsbleek is en niet meer zingt.

Ondertussen houdt ik de overgebleven soldaten onder schot. Ook Reiko herlaadt zijn boog en richt op de drie overgebleven soldaten, die ongewapend en versuft uit hun staat van hypnose proberen te ontwaken.

“Lieve Cabilah, dank je voor het openen van mijn hart. Ik hou van je.” Retsj spreekt zacht, terwijl zijn knieën zwak lijken te worden en hij zich niet langere staande kan houden. 

Zittend op zijn knieën is hij even groot als Cabilah. Ze kijken elkaar recht in de ogen aan. Ze spreken geen woord. Retsj trekt de pijl uit zijn maag en Cabilah loopt op hem toe. Ze slaat haar armen om de enorme schouders van de woudreus.

Terwijl een flinke straal bloed uit zijn mond hoek loopt, kijkt Retsj Cabilah aan. “Het maakt me leven vol, nu ik weer durfde te houden van een andere mens. Lang mocht ik er niet van genieten, maar er was niks waar ik meer naar verlangde. Dit is waar ik al die jaren stil naar verlangd heb. Waarvan ik dacht het nimmer meer te durven doen. 

Jij schonk mij de kracht en het vertrouwen mijn hart weer voor mensen open te stellen. Jullie hebben mij allemaal geholpen dit te bereiken. Al had ik het liefst hier nog een eeuwigheid van genoten. Mijn doel was bereikt. Je moet niet te veel vragen van het leven, want dan kan ze je enkel teleurstellen. Ik ga mijn plaats in nemen aan het firmament, als ster zal ik elke nacht over jullie waken. Ik zal mijn best doen tot steun te zijn in de verdere tocht, allen ....”

Meer kwam er niet uit de enorme man. Zijn lichaam viel voorover en een groeiende plas bloed diende als ondergrond voor zijn hoofd.

Alles in mij stond stil, het beeld voor me bevroor mijn lichaam en mijn gedachtes, het was zo onwerkelijk. Niet dat de dood onwerkelijk was, nog het feit dat een reus als Retsj  kon sterven. 

Het was simpel weg  dat dit niet zo had mogen gebeuren.

Wij waren op een tocht, die door onze voorouders gesteund en van belang geacht werd. We hadden op een wonderbaarlijke wijze een overmacht verslagen, zonder ook maar een leven te verliezen. Nu, nu de slag gewonnen was, wist één van die schoften iemand van ons als nog naar zijn voorouders te sturen. Deze reus was net weer gaan leven, hij had weer lief gehad. In enkele seconde is alles hem ontnomen.

Ga naar deel 142 van dit online feuilleton. Het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen voor meer achtergronden zie "Waarom ik mijn boek blog". 
Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

help


Beloon de maker en jezelf

Wordt Yoors lid!




caro.sael Davinchy
Zo triest, de dood is altijd moeilijk
14-07-2018 17:13
14-07-2018 17:13
maartenvc
wat zielig ja
13-07-2018 21:13
13-07-2018 21:13
Candy
R I p woudman
01-06-2018 10:52
01-06-2018 10:52 • 1 reactie
Guus Eftychía
😢 zo zielig
01-06-2018 11:19
01-06-2018 11:19
notifications_noneadd
09-10-2018 13:50
2 volgers , 1 antwoord