×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een eindeloze reis naar ergens - Stap 163

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 163


Lezer merkt u ook wel eens dat god met zijn zieke gevoel voor humor het altijd voor elkaar krijgt om u met het verkeerde been op het rechte pad te zetten. 

Soms lijkt het vanuit het niets, soms komt het vanuit een volledig andere hoek en zodra u het dan goed en wel beseft staat u daar. 

Los van alles wat u bond, bewuster dan ooit tevoren van waar u vandaan komt en wie u bent. 

Maar nog immer zonder enige idee waar u heen gaat.

(leest u liever deel 1 eerst klik hier)

Tegen de schemering hielden we op, zoals altijd. Na een warm bad begaf ik me naar beneden. Numico zat in een stoel voor de haard en staarde in de vlammen. 'Het is je gelukt hè' sprak hij terwijl hij me in de ogen keek.

Zijn ogen stonden ouderwets vrolijk, iets wat ik lange tijd niet gezien had. "Ja, jou blijkbaar ook," reageerde ik. Hij keek weer in de vlammen en knikte.

"Het spijt me van de afgelopen tijd ik weet dat ik je buitensloot, maar ik moest zekerheid hebben. Jullie zijn allemaal te dichtbij. Iets wat ik zeer waardeer, maar het kan mijn instinct behoorlijk in de war schoppen.

Jullie gevoelens en ideeën beïnvloeden de mijne. Soms weet ik niet of ik iets van mezelf voel, of van één van jullie. Allen hebben jullie een aantal fases doorgemaakt de laatste tijd, dit gaat gepaard met veel gevoelens. Soms geuit, soms ingehouden. Maar ik voel ze. Jullie veranderingen zetten andere dingen in beweging, dingen waar jullie geen weet van hebben. Er is een ommekeer opkomst, we zullen eerder vertrekken dan gedacht. We zullen ver komen, maar we zijn er nog lang niet. Een ding is zeker we zijn er nu klaar voor, alleen zijn zij klaar voor ons?

Martio ik zie nog steeds dat bloed, het is niet mijn keuze. Ik had het liever anders gezien, maar om een of andere reden weet ik dat het bloed noodzakelijk is. Geen van ons zal het bevel er toe geven, toch staan wij er achter. Vertel niemand over het bloed, zij zullen er klaar voor zijn als de tijd daar is. Wanneer ze het nu zouden weten, zouden ze mogelijk huiverig tegen over de toekomst staan. Iets wat we niet kunnen gebruiken.

De komende tijd moet iedereen in zijn kracht zijn. We zullen zeker moeten zijn van ons doel. Want de deur, die ons brengt waar we moeten zijn, is geopend. Ik heb hem gezien. Ik heb de Sikh uitgedaagd, hij weet het. Hij weet dat hij uitgedaagd is, maar begrijpt niet hoe, of door wie, of wat, of waartoe."

Het galopperen van paarden deed Numico zwijgen. Ik schenk ons wat wijn in en zet alvast twee glazen klaar voor de mannen, die weldra binnen zouden komen.

Dadrie is de eerste die door de grote deur het vertrek binnen komt, zijn gezicht staat nors. Hij pakt het glas zet het aan zijn lippen, om het vervolgens leeg weer neer te zetten en vult het opnieuw.

“Is er iet mis?” vraag ik halverwege zijn tweede glas.

Hij heft zijn hoofd op dat gebogen was sinds binnenkomst. “Dat kun je verdomme wel zeggen. Achterlijke idioten, het kan toch niet waar zijn.”

“Wat is er gebeurd?” Vraag ik geschrokken.

“Ze hebben schijnbaar nieuwe regels ingevoerd, één daarvan zal je interesse hebben. Je moet anderhalf keer zoveel geld bezitten als voorheen om een toegangsdocument te bemachtigen voor de stad. Dat houdt in dat we nog ruim een half jaar langer boertje moeten spelen. Dat houdt in dat die smeerlappen nog een half jaar langer hun gang kunnen gaan.” Dadrie verslikt zich in de eerstvolgende slok wijn.

“Waar is Kreytu?”

“Vast bij z'n liefje, het leek hem niks te doen dit nieuws. Volgens mij is hij zelfs blij, kunnen ze nog een half jaar langer aan elkaar zitten frunniken, terwijl wij nagels kunnen bijten.”

Dan draai ik mijn hoofd naar Numico.

“Verandering ik zei het toch,” zegt hij zachtjes.

Onbegrijpend kijk ik hem aan. Dit was niet wat ik verwachtte na wat Numico me net verteld had. Als het zo was had Numico blijkbaar iets verkeerd geïnterpreteerd. Niet dat het vreemd was het overkwam mij ook regelmatig, maar de jongeman had met zoveel zekerheid gesproken. Dit nieuws was wel het laatste wat ik verwachtte.

Ga naar deel 164 van dit online feuilleton.

 Het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen voor meer achtergronden zie "Waarom ik mijn boek blog". Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

                                                                                          Volgende Stap




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties