×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Een eindeloze reis naar ergens - Stap 175

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 175


Waar bent u het minst op uw gemak? Tussen hoog geplaatsten of juist het riekende gepeupel?

Kunt u zich mengen in elk gesprek zonder uit de toon te vallen? Omschrijft u zichzelf wel eens als  een ´Kameleon´?

De reptielen zijn onder ons en de kameleon is weldegelijk lid van deze familie. 

Dus hen die uw vertrouwen hebben, van wie het lijkt of ze thuis zijn in elk gezelschap, hou ze in de gaten. Want dat doen zij andersom zeker. 

(leest u liever deel 1 eerst klik hier)

Na me gewassen en aangekleed te hebben begeef ik me op de gang. Ik word hier opgewacht door een bediende, die mij begeleid naar een zaal waarvan het plafond vol hangt met kandelaars allen in dezelfde vorm. Een ketting van metalen ringen van af het plafond mondt uit in de houder van een grote kaars. Deze spreid zich vervolgens in twaalf kleinere houders, het hele middenpad is er mee getooid.

Het dik geweven tapijt loopt langs beide zijden van de zaal en komt uit bij een zware houten tafel. Blijkbaar is het in deze zaal mogelijk de tafels aan een te schuiven naar gelang het aantal gasten. Want het is een vreemde leegte in het midden onder de kandelaars die allen aangestoken zijn.

Naar boven kijkend zie ik dat ze niet kunnen zakken en ik vraag me dan ook af hoe en door wie deze kaarsen aangestoken worden. Aan het einde van het pad staat een tafel, schitterende gedekt met grote borden, schalen, bekers en kruiken. Achter de tafel bevindt zich een brede trap, die naar boven toe smaller wordt. Alleen Dadrie zit al aan tafel. En ik wordt naar de stoel naast hem begeleid.

Tegenover mij zijn drie gedekte plaatsen, naast mij nog twee. Dan is er nog een plaats aan het hoofd van de tafel, hier staat een schitterende houten zetel. Met een houtsnijwerk dat zeer verfijnd is en op de rugleuning gedetailleerd de vormen van een gespierde jongeman met een krans op zijn hoofd weergeeft. Terwijl de arm leuningen twee vrouwen zijn, die zich liggend, op een zeer sensuele manier, aan de enkels van de jongeman vastklampen. Zijn handen rusten op hun hoofden. Het is werkelijk schitterend.

“Wat ben ik blij dat je er bent, het gaf me een onbehagelijk gevoel hier alleen te zitten. Vraag me niet wat het is, maar iets hier geeft me de kriebels. Niet alleen hier, eigenlijk geeft dit hele paleis en al die buigende bediende me de kriebels.”

“Dadrie ik ben blij dat jij de eerste was, dat ongemakkelijke gevoel ken ik en was ik alleen geweest dan was ze vast nog een stuk sterker. Het is zo immens, zo netjes, dat ik niks durf aan te raken. Ik ben bang om per ongeluk ergens tegenaan te stoten of er een vieze vinger op achter te laten. Het voelt alles behalve huiselijk. Heb je enig idee wie onze tafelgasten zijn?”

Dadrie kijkt naar de tafel schikking; “Waarschijnlijk zijn vrouw en dochter, het zijn veel te weinig borden voor zijn generaals en die zijn er allen of geen. De Sikh dient geen voorkeur te uiten wat betreft zijn adviseurs.”

“Wat denk je, zal hij ook plaatsnemen, zijn stoel, althans dat neem ik aan, staat er. Maar er is niet voor hem gedekt.”

Dadrie kijkt naar de lege stoel. “Hij komt, kijk maar hoe alle handvatten naar zijn plaats gericht zijn. Hoe alles wat in enkelvoud op tafel staat in de nabijheid van zijn zetel staat.”

Nu Dadrie me er op wijst valt het me pas op. Dan wandelen Numico en even later ook Cabilah en Kreytu het vertrek binnen. Blijkbaar zitten de mannen aan één zijde van de tafel en de vrouwen aan de andere. Wat ongelukkig neemt Cabilah als enige plaats aan haar zijde van de tafel. Zodra zij aangeschoven is, loopt de lakei naar de overzijde van waar de zetel van de Sikh staat.

“Dame, heren, uw aandacht alstublieft. Dadelijk zal Dame Krya binnentreden gevolgd door haar dochter Sion, het is de bedoeling dat u gaat staan bij hun binnenkomst en zit voordat zij zitten. Wat later zal zijne goddelijkheid zich bij u voegen U dient hem niet recht in de ogen te kijken. U dient te blijven zitten en u hoofd iets te buigen. U dient enkel tegen hem te spreken wanneer hij u iets vraagt of iets tegen u zegt.

Indien u tegen hem spreekt, dient u hem bij zijn titel of als zijne goddelijkheid aan te spreken en te eindigen met hoogheid. Als de Sikh plaatsneemt aan tafel en wanneer hij de tafel verlaat dient dit in absolute stilte te gebeuren. U zult hem niet groeten of op een of ander manier nog iets kenbaar willen maken. Mocht u dadelijk bepaalde zaken niet meer precies weten hoeft u mij slechts te wenken. Dan zal ik u de etiquette nogmaals vertellen. Ahum dan nu Dame Krya en hare hoogheid Sion.”

Binnenkort het volgende deel van dit online feuilleton. 

Het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen voor meer achtergronden zie "Waarom ik mijn boek blog". 

Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

Links naar vorige delen staan onder aan de pagina.

                                                                                    Meer over de reptielen


David Vaughan Icke (Leicester29 april 1952) is een Brits schrijver en activist. Hij is een voormalig professioneel voetballer, BBC-sportverslaggever en nationaal woordvoerder van de Green Party. Sinds 1990 is hij wat hij noemt "fulltime onderzoeker naar wat en wie de wereld werkelijk beheersen". Bron Wikipedia




maartenvc
weinig boorden of borden?
14-09-2018 22:43
14-09-2018 22:43 • Reageer
Candy
Het zou al niks voor mij zijn, die ‘etikette’
12-09-2018 13:47
12-09-2018 13:47 • Reageer
notifications_noneadd
09-10-2018 13:50
2 volgers , 1 antwoord