×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een eindeloze reis naar ergens - Stap 176

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 176


Trust no one, be aware that the truth is out there and a traitor is among us. 

Bent u de mol, de spin in het zo voorzichtig uitgezette web? Dan bent u in goed gezelschap, maar wees gewaarschuwd vrije vlinder, wees gewaarschuwd argeloze ziel, die dartelend door het leven gaat.

Wie onwetend door het leven gaat, wordt op een dag overvallen door hen die achter de schermen aan uw touwtjes trekken.

(leest u liever deel 1 eerst klik hier)

De deur waar wij door binnen waren gebracht opende zich weer. Nu met aan beide zijde een lakei en de dames waren wederom getooid in de meest schitterende jurken, breed vallend vanaf hun middel met een smal lijf en een strik aan de achterzijde. Hun haar was opgestoken en versierd met zilveren kralen en kleine beeltenissen.

Hun make-up wederom perfect aangebracht, het bleke wit met de rode tint op wangen en lippen. De roze gekleurde oogopslag. Beide droegen ze een sjaal van dezelfde stof als hun jurk, die hun schouders en armen volledig bedekte. Waardoor alle aandacht naar hun decolleté ging, dat behoorlijk diep was, zeker voor zulke hooggeplaatsten vrouwen. Zeer gedurfd, maar deze dames waren dan ook altijd het onderwerp van gesprek geweest in de hoogste kringen, aldus Kreytu.

Ze waren de Sikh waardig, maar progressiever en eigenwijzer dan alle eerdere vrouwen. Deze werden namelijk normaal gesproken nooit aan het openbare leven blootgesteld. Blijkbaar had Krya daar verandering in gebracht. Ze glimlachte liefelijk, doch gemaakt, terwijl ze plaats namen. Allen zorgden we ervoor eerder te zitten dan de dames. 

Het ging door mijn hoofd dat dit mogelijk  een regel was zodat de gasten niet van bovenaf de decolletés konden bezichtigen. Terwijl ik dit dacht, betrapte ik mezelf erop dat dit geen gedachten voor mij waren. Toch waren ze de mijne, en ook mijn oog bleef de vrouw in de gaten houden. Ze had iets wat ik nog nimmer had gezien. Zoveel gratie in elke zachte beweging, dat alleen al haar bewegingen een plezier waren om naar te kijken.

'Goede avond, ik heet u alle welkom in ons paleis. Daar ik aan mag nemen dat alles naar wens is verlopen zou ik graag van u allen een korte beschrijving van u zelve willen horen. Ik begrijp dat het ongebruikelijk is. Maar dat geld voor dit hele diner.

Normaal ken ik mijn gasten, of ben ik goed voorgelicht, in dit geval ligt dat wat anders. Om gêne weg te nemen zullen mijn dochter en ik ons eerst aan u voorstellen.” Ze zweeg even, wenkte een bediende haar glas te laten vullen, nam het glas in de hand en bracht het soepel naar haar mond. Na een slok zette ze het weer neer en vervolgde.

“Mijn naam, zoals u al gehoord heeft, is Krya, ik ben de vrouw van zijne goddelijkheid sedert 17 zomers. Naast mij mijn dochter Sion, zij is inmiddels zo'n vijftien zomers. Samen zijn wij steun en toeverlaat voor de Sikh wat betreft zijn persoonlijke leven. Wij dienen u deze avond te voorzien van conversatie.”

Krya ging weer zitten, een seconde aarzelde ik maar dat was blijkbaar korter dan de rest van het gezelschap. Ik stelde mij voor, vertelde de dames waar ik vandaan kwam en wat ik daar voor beroep uit oefende.

Iedereen volgde mijn voorbeeld en al snel was de cirkel rond. De dochter had erg nieuwsgierig geleken wanneer wij vertelden over de dorpen waar wij vandaan kwamen. De wereld zover buiten de veilige muren van de stad, die zij naar ik verwacht niet vaak en mogelijk nimmer zal verlaten.

Nadat Cabilah als laatste had gesproken, werden er heerlijk geurende karren binnen gereden. Deze werden aan weerszijde van de tafel geplaatst, maar de deksels, die het voedsel aan het zicht onttrokken, werden nog niet verwijderd.

Zonder aanwijsbare reden staart iedereen plotseling naar de trap. Bovenaan verschijnt een gedaante gehuld in het wit. Heel kalm, maar tegelijkertijd vol van kracht, daalt iemand de trappen af. Allen schuiven hun stoel naar achter en gaan staan. De Sikh neemt plaats op zijn zetel en aan beide zijde verschijnen bediende, die gouden borden en bestek plaatsen voor zijne goddelijkheid. Wanneer iedereen is aangeschoven schuift de Sikh zijn stoel naar achter. Nog voordat we zijn voorbeeld kunnen volgen gebied hij ons met zijn hand te blijven zitten.

“Dame, heren voor zover ik mij kan herinneren bent u nieuw en niet gewend aan de gebruiken van het hof. Daarvoor zal ik het deze maal niemand kwalijk nemen als hij of zij niet geheel volgens de etiquette handelt.

Maar ik wil u vragen naar mij en mede naar mijn vrouw en dochter alle eerbaarheid te betrachten die u bezit. Het gebeurt niet vaak dat wij vreemden te gast hebben, als ik me goed herinner is dat nog nimmer voorgekomen. Ik neem aan dat beide partijen moeten wennen aan deze vreemde situatie. Wel, u weet wie ik ben, mijn bediende hebben mij verteld wie u bent, of zegt te zijn. Althans dat gedeelte wat u mijn vrouw heeft verteld. Dan wil ik u welkom heten en een smakelijke voortzetting wensen.”

Ga naar deel 177 van dit online feuilleton. 

Het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen voor meer achtergronden zie "Waarom ik mijn boek blog". 

Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

Links naar vorige delen staan onder aan de pagina.


Beloon de maker en jezelf

Wordt Yoors lid!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties