×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een eindeloze reis naar ergens - Stap 26

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 26


Lezer hoe staat u tegenover eerlijkheid, bent u kwetsend eerlijk of verbloemt u de harde waarheid met wollige woorden? Weet u de juiste balans te vinden tussen wat helpt en wat kwetst? 

Die subtiele grens dat u iemand kunt vertellen dat hij beter deodorant kant gebruiken, zonder dat de persoon in kwestie denkt, dus ik stink al jaren en niemand zei er wat van. 

Ik zoek haar nog immer, want woorden blijven wapens.


De gehele dag liep ik al rond met een steen in mijn maag. Vannacht was het zover. Ik zou dit dorp achter me laten en mijn reis gaan ondernemen. Mijn reis naar....  Ik had geen idee waar zij me zou brengen en ergens was dat ook helemaal niet belangrijk.

Mijn op handen zijnde vertrek maakte dit ook de dag dat ik Numico zou moeten vertellen dat ik hem niet meenam. Zijn schitterogen stonden me steeds weer voor de geest, wanneer ik probeerde de juiste woorden te vinden om hem de teleurstelling mede te delen. Hoe ik ook probeerde er was geen enkele dragelijke manier om hem mijn besluit te vertellen.

Moest ik hem proberen te ontlopen, hem niet op de hoogte stellen van mijn vertrek, Dat zou het een stuk makkelijker maken, wie was hij dat ik mijn zaken aan zijn snotneus moest hangen. Het leek me een wijs besluit te zwijgen.

Ik nam mijn boog om de laatste uren te doden met wat schietoefeningen. Ik wandelde naar het dal, opgetogen dat ik een besluit had genomen. De zon was de laatste weken steeds hoger aan de hemel komen te staan, de winter was voorbij en groene scheuten ontsproten aan de bomen en planten herrezen uit de aarde.

Een harde gil deed mij op schrikken uit mijn overpeinzingen. "Meeeeester," hoorde ik. De kreet werd gevolgd door het geluid van rennende voeten. 

Het was niet nodig om me om te draaien, die stem herkende ik inmiddels uit duizenden. Het was Numico, tranen vulde de randen onder mijn ogen toen ik besefte wat ik eigenlijk van plan was. Hoe verraden zou hij zich voelen als hij morgen te horen had gekregen dat zijn meester, zonder hem, vertrokken was? Wat voor band had ik met hem als ik hem niet de waarheid zou vertellen? Wij waren vrienden, ook al was het een kind, hij was eigenlijk de eerste vriend die ik had toegelaten tot in hart.

Het was een vreemd besef. Iets wat ik niet kon verklaren naar mezelf toe. Was die band die wij hadden dan over levens en tijdgrenzen heen getild, om zich hier weer te bevestigen. Blijkbaar, want het brok in mijn keel maakte me duidelijk dat deze jongen echt meer voor mij betekende dan zomaar een leerling, of zelfs een goede kennis.

Naar mijn idee zag ik bleek, zo voelde het in ieder geval. Alsof het bloed weggetrokken was uit mijn hoofd en ze gevuld was met watten. Mijn been trilde zelfs toen ik me eindelijk omdraaide en in de diepe blauwe meren van de ogen van Numico keek. Hij was sinds de dood van mijn zusje de enige van onze stam met blauwe ogen besef ik me nu pas. Niet dat ik daar extra waarde aan toeken, maar waarom was het me nooit eerder opgevallen.

De afwijkende ogen stamde van generaties geleden. Toen de vrouwen van het dorp slachtoffer waren geworden van brute mishandeling. Enkele van de Krotan waren in bezit van deze heldere ogen en hebben ze als herinnering aan hun gruweldaden vastgelegd in de genetische code van mijn stam. 

Maar al te vaak blijkt dat degene die drager zijn van deze herinnering een bijzondere gave of sterker gestel hebben. Waarschijnlijk om ons er op te duiden dat deze episode uit onze geschiedenis ook iets goeds had gebracht.

“Meester wat gaat u doen? “Sprak hij en ik hoorde zijn stem overslaan. 

“Gefeliciteerd je begint aan de eerste stappen van je mannelijkheid,” grapte ik heel zachtjes, doelend op de komende teleurstelling.  

Numico keek me heel serieus aan: "Er is wat hé meester. Bent u ziek of verdrietig?" 

Wandelend bleef de jongen vragen op mij afvuren. Na enige tijd passeerde we de boomstronk, de plek waar we elkaar nog niet zo lang geleden hervonden hadden.

Ga naar deel 27 dit is een dagelijks feuilleton, het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen. Voor het volgende deel klik hier. Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

Klik hieronder voor uw mijlpalen:

Beloon de maker en jezelf

Word Yoors lid




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties