×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een eindeloze reis naar ergens - Stap 28

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 28


Lezer vraagt u zich wel eens af, hoe ben ik hier in godsnaam terecht gekomen? 

Wat is er mis gegaan dat ik nu hier sta en dan bedoel ik dit nu eens niet in de grote zin des woords, want het leven laat zich niet plannen. Maar gewoon  iets kleins. Ik zal maar zeggen dat u wakker word en niet geheel weet waar u bent en hoe u hier kwam. Hopelijk is het een warm bed en geen koude bank in het park.  

De woorden vielen op mijn maag als een mokerslag, de slag brak wel de aanwezige steen in vele stukken.  "Numico, het is niet dat ik je niet mee wil. Ik ben heel blij dat wij elkaar hebben hervonden, ook al liggen onze maatschappelijke posities deze keer waarschijnlijk verder uiteen dan ooit te voren. Maar al te graag zou ik je meenemen op deze reis, niet alleen als gezelschap of omdat het jouw verzoek is, maar ook zeker vanwege je wijsheid en voorgevoelens een hele steun zouden zijn." 

"Als ik de enige was zou ik zelfs de verantwoording durven overwegen.  Echter weet jij net als ik dat onze stam nimmer positief staat tegenover het ontdekken van de wereld om ons heen. Reizen die verder gaan dan het bekende gebied worden door de ouderen afkeurend gadegeslagen. De enige reden dat ze niet verboden zijn is vanwege de noodzakelijkheid van de handel." 

Maar een reis als deze, met aan haar basis slechts een vraag en de nieuwsgierigheid van de mens, zou nooit de goedkeuring van de raad dragen. Zij zouden deze reis, hoe belangrijk hij ook voor ons mag zijn, verbieden. Mochten wij toch besluiten hem te ondernemen, riskeren wij bij terugkeer buiten gesloten te worden. Het is zelfs mogelijk dat je familie geen contact meer met je wil, vanwege het feit dat je een actie hebt ondernomen die door de raad verboden was." 

"Terecht, want het riskeren van onze jonge levens vanwege een droom en pure nieuwsgierigheid is niet in het voordeel van de gehele stam, zelfs niet van een deel van de stam."

In het wonderbaarlijke geval dat je ouders, zonder de toestemming van de raad te willen, akkoord zijn  en wij ons bij onze terugkeer zouden beroepen op het feit dat we verdwaald zijn geweest of gevangen genomen. Dan zouden we daar mogelijkerwijs mee wegkomen."

"Ware het niet dat ik je ouders goed ken en  dat het fijne, liefhebbende, mensen zijn. Mensen die heel veel van hun kinderen houden en daarom nooit toestemming zouden geven om aan zo'n gevaarlijke onderneming deel te nemen. Zelfs al willen ze je wens respecteren. Dan zouden ze je enkel en alleen laten gaan met toestemming van de raad."

"Om een lang verhaal kort te maken," raasde ik verder. Het was alsof alle delen van de onlangs gebroken steen in mijn maag, in de vorm van woorden, tegelijkertijd mijn lichaam probeerde te verlaten. Het ging in zo'n hoog tempo dat ik regelmatig over mijn eigen woorden struikelde, 'Het is voor mij onmogelijk om toestemming aan je ouders te vragen, en ook jij mag hen dat verzoek niet doen." 

"Ze zouden de raad inschakelen en dat zou mijn plannen volledig te niet doen. Jongen ik hoop dat je ooit begrip wil en kan hebben voor mijn keus. Ze viel me niet gemakkelijk,” besluit ik terwijl ik in de diepe blauwe ogen speur naar een reactie en die tegelijkertijd het liefst zou ontwijken.

Wat ik zag waren opwellende tranen, die in enkele seconden over de wangen vloeide en niet meer te stuiten waren. Na een paar minuten keek een rood behuild gezicht mij aan. 

“Meester ik begrijp het. Zelf had ik al deze mogelijkheden al voorzien, maar in stilte hoopte ik dat u een manier wist om ze te overkomen of te omzeilen. IJdele hoop dat weet ik, maar deze reis was mijn droom, misschien zelfs meer dan dat. Hoe raar dat ook mag klinken, het voelde als mijn taak, als een levensdoel." 

"Meester," ging Numico verder terwijl hij zijn armen om me heen sloeg: "Succes, ik zal bij u zijn, tot snel."

Toen draaide hij zich om en rende weg, zo hard als hij kon.  Hem achterna rennen had geen zin. Hij moest hier alleen doorheen, het was aan hem dit een plaats te geven in zijn leven. 

 
Ga naar deel 29 dit is een dagelijks feuilleton, het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen. Voor het volgende deel klik hier . Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

Klik hieronder voor uw mijlpalen:

Beloon de maker en jezelf

Word Yoors lid




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties