×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een eindeloze reis naar ergens - Stap 59

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 59


Lezer, allereerst mijn excuses. Soms is de eis, die ik aan mijzelf stel, dagelijks te publiceren van negatieve impact op de kwaliteit van deze reis. 

Soms heb ik net te weinig tijd voor die derde revisie, of omdat herschreven stukje nog een keer na te lezen. Daarnaast moet u weten dat dictee nooit mijn sterkste kant was,  met dank aan dat zwaar te spellen woord dyslexie.  

Afijn ik zeg u, ik baal er van en neem het mee als les. Waar baalt u van van uw zelf en wat zijn uw lessen momenteel?

Toen Retsjmana terugkwam liet ik Numico het voorstel vertalen. De ogen van de woudreus werden waterig. “Hij wil niet dat we gaan. Hij zal ons tot heren van zijn woud maken als we blijven. Ik heb hem uitgelegd dat het onmogelijk is en dat we op een belangrijke queeste zijn.

Hij is zeer vereerd met ons aanbod, maar hij zal het toch af moeten slaan. Hij is bang dat het woud zonder hem ten dode is opgeschreven. Zeker nu de vuurmonsters vallen aan het zetten zijn. Hij kan haar nu onmogelijk alleen laten. Maar tussen de regels door hoor ik de angst sijpelen. Hij is bang, niet zoals ik dacht voor mensen, maar voor een herhaling van wat hij eerder heeft gedaan.

Het is moeilijk voor hem. Hij voelt zich iets aan ons verschuldigd en als wij vertrekken kan hij de schuld niet vereffenen. Hij heeft twijfels over zijn keuze, maar wil dit woud niet verlaten. Hij is, sinds hij met zijn moeder hier gekomen is, nooit meer buiten het woud geweest. Dit is zijn wereld."

Ik begrijp z´n dilemma, "Zeg hem dat het niet geeft. Dat hij geen schuld heeft. Dat zijn goede zorg voor het leven in het woud ervoor gezorgd heeft dat dezelfde goede zorg hem gevonden heeft. Bedank hem voor deze bijzondere ontmoeting en de gastvrijheid. Als we ooit terug komen zullen we hem bezoeken, zoals dat vrienden betaamt."

De ogen van de woudreus worden groot, hij staat op en heft zijn arm. Even schrik ik uit angst voor een mogelijke klap. Maar nog voor ik kan bewegen daalt de arm uit de hemel op me neer. Een open hand land, met enorme beheersing, op mijn schouder. 

“Vriend,” zegt hij. Versteld sta ik daar, met enorme hand op mijn schouder en een brok in mijn keel. Ik leg mijn hand op zijn arm. “Vriend,” zeg ik.

De volgende ochtend vertrekken we in alle vroegte. Deze dagen in het woud hebben ons veel rust en nieuwe energie gebracht. Nauwelijks heb ik gedacht aan thè. Ik voel me als herboren. De woudreus loopt met ons mee. Hij heeft beloofd ons te begeleiden tot de andere zijde van het woud. Zodat we veilig en zonder te verdwalen dit, naar nu blijkt, reusachtige woud kunnen doorkruisen. Veel wordt er niet gesproken, allen hikken we tegen het komende afscheid aan.

Ver in de middag zie ik tussen de bomen door een gras vlakte opdoemen. Dit zou wel eens het einde van het woud kunnen zijn denk ik bij mezelf. Aangezien ik voorop loop houd ik stil aan de rand van het bos, daar draai ik me om en kijk naar Retsjmana. Zijn ogen staan angstig, strak gericht op de horizon. Ik steek mijn arm uit om hem te bedanken. Het is alsof ik lucht ben, want hij loopt zonder ook maar naar me te kijken langs me.

Versteld kijk ik hem na. Dan volgt Numico. Ik haal adem om Rets te roepen, maar als ik de eerste toon wil aanzetten legt Numico zijn vinger op mijn mond. 'Ssht,' zegt hij. 'Laat hem gaan. 

"Wat doet ie? 'Vraag ik nog steeds volledig verbaasd. Ik blijf kijkend naar de rug van de reus, die steeds verder het veld in loopt, zonder ook maar op of om te kijken. 

"Ik denk dat hij vannacht van gedachten veranderd is en dat hij nu druk bezig is zijn laatste restje angst te overwinnen. Stoor hem niet, maar laten we opschieten en in zijn buurt blijven. Volgens mij is dit geen lichte beslissing geweest. Mogelijkerwijs heeft hij ons dadelijk nodig."

Ga naar deel 60 van dit dagelijkse feuilleton. Het verhaal is gebaseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen. Voor het volgende deel klik hier. Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

Klik hieronder voor uw mijlpalen:



Beloon de maker en jezelf

Word Yoors lid




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties