Een eindeloze reis naar ergens - Stap 64

Een eindeloze reis naar ergens - Stap 64


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Wij leven in een land wat de laatste 60 jaar is overspoeld door vreemde gebruiken. Mag ik dat eigenlijk nog zeggen lezer? Ik bedoel er verder niks mee, het is niet aan mij te beslissen wat goed en slecht is. 

En eerlijk gezegd ben ik van mening dat de mens zowel het mooiste, als meest verschrikkelijke is wat er op deze planeet rond loopt

Maar hoe heerlijk kan het zijn om door vreemde gebruiken omgeven te worden en op te mogen gaan in zoveel nieuwe ervaring.

Toen ik hem vertelde over het vernietigde dorp zag ik dat er iets in hem geprikkeld werd. Er leek wel een vonk van herkenning in zijn blik te verschijnen. Maar aangezien ik hem geen verdere informatie kon verschaffen zweeg hij over het onderwerp.

Dit is geen dorp om lang te blijven, voor vreemde het is te klein en voor onbekende en nieuwkomers te groot. Maar ik kan jullie waarschijnlijk wel verder op weg helpen. Mijn neef is bezig met de bouw van een boerderij niet ver van waar ik woon. Hij is niet rijk en kan de mannen uit het dorp niet betalen, als jullie bereid zijn voor een lager loon te werken kan ik hem die lenen. Ik beloofde dit te overleggen en er vanavond nog op terug komen.

Aangekomen bij het huis dat aanzienlijk groter was dan de huizen die ik eerder gezien had en na kennisgemaakt te hebben met de vrouw des huizes, trokken wij ons even terug in de stal om onze slaapplek in gereedheid te brengen voor wij het huis betraden.

“'We hebben een aanbod gehad om wat te verdienen,” sprak ik gebruik makend van een moment zonder de koopman, die Kosa bleek te heten.

“'We werken weliswaar voor minder dan de dorpelingen, maar het is onze eerste opdracht. De bedoeling is dat wij zijn neef helpen met het bouwen van een boerderij. Wat denken jullie?”

“Vertrouw je de man?” Was Numico's eerste reactie.

“Het is een echte koopman, maar ik denk dat hij te vertrouwen is, mee eens?” Beide keken ze naar het huis alsof ze hem door de muren probeerde te observeren om hun mening nog wat bij te schaven. Retsj haalde zijn schouders op “Is mens,” sprak hij, wat waarschijnlijk zoveel wou zeggen als ik vertrouw mensen niet snel. Maar Numico keek mij aan.

“Denk dat je gelijk hebt, veel keus hebben we niet. Al lijkt het me een goed idee vannacht om beurten te waken. Mogelijk zijn enkele dorpelingen uit angst ons gevolgd en ik weet niet tot wat ze instaat zijn. Ze waren zeker onder de indruk van Retsj.”

Ik knikte. “Goed dan gaan we in op het voorstel, maar we blijven voorlopig waakzaam, is het niet voor Kosa dan wel voor mogelijke dorpelingen. Dan heb ik nog een punt en eigenlijk gaat dat met name Retsj aan. Met jou in onze gelederen zullen we instaat zijn het werk velen malen sneller te verrichten dan welke drie arbeiders ook. Het lijkt mij wijs om een eindprijs af te spreken en geen uurloon. Daarmee zouden we ons te veel in de vingers snijden.” De reus lachte, “Goed koopman,” sprak hij terwijl hij naar mij wees.

Kosa lachte toen ik met ons voorstel kwam. “Een wijze zet,” sprak hij. “Één waar ik mee akkoord ga.”

Het eten leek in niks op wat we gewend waren. Fruit en groentes, die we nog nooit gezien hadden, waren verspreid over de tafel, enkele waren zelfs gekookt. Iets dat nog nooit bij ons gedaan was en zelfs onbespreekbaar leek. Voedsel waar de moeder ons in voorziet is van nature goed. Daar hoeft niks aangedaan te worden, enkel de omhulsels verwijderen daar waar nodig is. Maar op deze tafel waren er zelfs kruiden toegevoegd aan mixen van fijn gemaakte groenten.

Het vlees was nog het meest herkenbaar, ook al was er ook een deel van in het water gekookt. Maar ook aan het vlees waren kruiden toegevoegd. Het was een vreemde gewaarwording. Met name Retsj begreep niet waarom er zoveel aanpassingen aan goed eetbare groentes en fruit gedaan waren.

Eerlijkheid gebied me te zeggen, dat na een aantal happen van deze vreemde gerechten ik meer begrip kreeg voor de kunsten van de vrouw. In het begin smaakte alles vreemd, want niks smaakte zoals het zou moeten. Maar in de loop van het diner bleken een aantal van de vreemde schotels toch bijzonder smakelijk.

Zowel Numico al Retsj moesten uitleggen dat ze geen vlees aten. Iets wat voor onze gastheer even onbegrijpelijk bleek als de vreemde manier van voedsel bereiden voor ons. Numico legde uit dat hij respect had voor hun manier van eten, daar ook geen bezwaar tegen had. Maar dat hij hield van alle dieren en het voor hem niet mogelijk was een hap te nemen van iets wat hij lief had. Hij wist het zo mooi te brengen dat ik zelfs de gastvrouw even zag slikken, alvorens zij een nieuwe hap vlees tot zich nam.

Na het eten wilde wij vertrekken uit het grote huis en onze plaats in de schuur innemen, toen Kosa ons vroeg nog even te blijven. Hij opende een fles en schonk ons vier glazen in. De drank rook als Reiku, maar was het niet. Deze drank bleek uit graan gewonnen te worden. Dat in tegenstelling tot onze Reiku, die van rijst gemaakt werd.

Voor zowel Numico als Retsjmana was het de eerste keer dat ze een drank tot zich namen die gerijpt was. Beide waren zeer onder de indruk na dat eerste glas. De volgende morgen zouden we in alle vroegte naar de neef van Kosa vertrekken, dus dankte ik onze gastheer en vertrokken we naar de stallen.

Het leek me een goed idee zelf de eerste wacht te nemen, zodat Numico en Retsj de effecten van de drank konden gebruiken om snel te slapen. Toen beide sliepen haalde ik de kaart te vertellen. Zou het wel bestaan, was het een op hol geslagen fantasie? Tenslotte had niemand, behalve ik het ooit gezien. Niemand wist van het bestaan van zo'n teken.

Ga naar deel 65 van dit dagelijkse feuilleton. Het verhaal is gebasseerd op regressietherapie, fantasie en levensvragen. Voor het volgende deel klik hier. Voor een overzicht van alle delen tot nu toe klik hier.

help

Klik hieronder voor uw mijlpalen:


Beloon de maker en jezelf

Word Yoors lid



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (7 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Mag ik dat eigenlijk nog "zeg "lezer?,sorry  toch weer even op een foutje wijzen "zeggen" 
| 21:19 |
Ja graag, blij met al dat soort feedback ik lees er zo gemakkelijk overheen 
| 21:52 |
Super leuk om te lezen!
| 19:24 |
Snel naar het volgende deel
| 17:14 |
Never give up
| 19:13 |
Zoals Katrien zegt: 'Nieuwe ervaringen maken je rijker'. Zolang het met het nodige respect naar elkaar toe is. En daar zit het probleem.
| 21:31 |
Ik sluit me bij Katrien aan!
| 20:42 |
Nieuwe ervaringen maken je rijker.
| 10:45 |

auto leasen
auto leasen
private lease goedkoop
private lease goedkoop
Muziek, Kunst & Cultuur
Aanbevolen Muziek
Aanbevolen Muziek
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen