×

Yoors


Inloggen
×

Yoors














#

0 volgers
notifications_noneadd
Ik ga dood!

Ik ga dood!


Ik ga dood! Ik weet niet of ik nog 1 dag heb, of nog een maand. Misschien heb ik nog een half jaar. Het kan ook zijn dat ik over een jaar dood zal gaan. Wie zal het zeggen?


Toen ik 18 jaar was kreeg mijn moeder kanker. Een snelgroeiende tumor die meteen geopereerd moest worden en ik besefte voor het eerst dat het leven zo maar ineens voorbij kon zijn. Haar maag werd verwijderd en zij kwam er bovenop maar ik wist toen dat ik het leven nooit voor lief moest nemen. Enkele maanden daarvoor had ik al een donorcodicil ingevuld. Ik vond dat als ik het leven lief had ik ook liefdevol moest zijn na mijn dood. Wie ben ik om het leven van een ander geen kans te geven? 

Er waren toen mensen die zeiden dat ze het een eng idee vonden dat ze dan incompleet begraven zouden worden. Mijn moeder had kanker overwonnen maar de kanker had wel haar maag "meegenomen" en incompleet leefde zij verder. Als zij sterft dan wordt zij incompleet begraven. Ik had ooit een buurman en die leeft met één nier. Ook hij is incompleet als hij sterft. Al denk ik trouwens niet dat mijn moeder of de voormalige buurman zichzelf als incompleet zullen zien. 

Toen ik ergens in de twintig was hoorde ik dat een oude liefde gestorven was. Hij had auto gereden en hij was waarschijnlijk niet goed geworden en verongelukt. Ook hoorde ik toen dat hij orgaandonor was en dat na zijn overlijden de familie zijn wens om zijn organen te doneren had gerespecteerd. Wat was ik trots op hem. Het idee dat hij die mij zoveel had geleerd zijn goedheid had verder gegeven vond ik geruststellend. Nu wilde het toeval dat ik toentertijd getrouwd was met een arts die zo'n donatieprocedure begeleidde en ik heb hem toen gevraagd of hij betrokken was geweest bij deze orgaandonatie en dat bleek zijdelings het geval geweest te zijn en ik vond dat gek genoeg mooi omdat ik wist dat mijn oude vriend bij mijn toenmalige man in goede handen was geweest. Er lopen dus mensen op deze wereld rond wiens leven weer leefbaar is of die niet hebben hoeven sterven. Die mensen hebben misschien de kinderen gekregen die hij nooit heeft gehad omdat hij na zijn dood een liefdevolle daad heeft verricht. 

Mijn ex-man was dus de man die na een overlijden moest checken of iemand geregistreerd stond. En als dit het geval was dit aan de familie moest mededelen. Meestal wist de familie dit wel en hadden ze zich hierop kunnen voorbereiden en respecteerden ze dan ook de wens. Het kwam echter ook heel vaak voor dat mensen niet geregistreerd stonden en dat mijn ex-man dan aan de familie moest vragen of de persoon wel of niet orgaandonor wilde zijn. Vaak wisten mensen dit niet en dan moest hij de vraag stellen of de familie akkoord ging met orgaandonatie. Dit was vaak een shock voor mensen omdat ze één niet ingesteld waren op het overlijden van een geliefd familielid en twee een beslissing moesten nemen over orgaandonatie waar ze op dat moment ook niet op zaten te wachten. De ellende die dit met zich meebracht was hartverscheurend. In menig familie heeft dit tot ruzie onderling geleidt. Ik kan iedereen geruststellen als er geen unaniem ja kwam dan ging de donatie niet door. Voor mijzelf betekenden deze verhalen een bevestiging dat ik altijd iedereen moest vertellen dat ik orgaandonor wilde zijn na mijn overlijden zodat iedereen er vrede mee zou hebben. 

En toen werd ik moeder. En ik besefte dat ik nu niet alleen een beslissing moest nemen die alleen over mijn eigen lichaam en organen ging maar ook moest beslissen voor mijn kinderen mochten zij komen te overlijden. Vanaf het moment dat mijn kinderen de leeftijd bereikten dat zij orgaandonatie konden begrijpen heb ik er met ze over gesproken en ze verteld dat IK een orgaandonor wil zijn als ik kom te overlijden. Dat vonden zij natuurlijk een eng idee. Dood is sowieso iets wat ver afstaat van het leven van een kind dat denkt dat het leven oneindig is. Maar in 2010 werden zij voor het eerst geconfronteerd met de dood. Een goede vriendin stierf na een ellendig ziektebed aan kanker en mijn zus verongelukte tijdens haar vakantie in Duitsland. De dood werd toen "een optie" voor ze en we hebben toen veel gesproken over de dood en doodgaan en ook orgaandonatie. Op een gegeven moment vertelde ik ze dat als zij zouden komen te overlijden dat ik dan moest beslissen of hun organen gedoneerd zouden mogen worden. En ik vroeg ze of zij er al eens over nagedacht hadden wat zij zelf zouden willen. Zij vroegen aan mij of IK er al eens over nagedacht had en wat ik dan besloten had en ik vertelde ze dat ik dat inderdaad gedaan had en dat als het aan mij ligt ik toestemming zou geven voor donatie. Dat vonden met name de kleintjes toen een gek idee en ik vertelde ze dat het best zou kunnen dat zij ooit een ziekte zouden kunnen krijgen waarbij de kans op een leven zou kunnen afhangen van een nieuw orgaan, dat ik in zo'n geval toch echt hoopte dat als dan iemand was die op dat moment zou komen te overlijden iemand zou zijn met een donorcodicil op zak of die zich had laten registreren als donor, en dat zij dan niet zouden hoeven te sterven. En dat ik als ik er ooit eentje nodig heb, ik er ook een zal krijgen zodat ik niet zou hoeven sterven maar voor ze zou kunnen blijven zorgen. Het idee van doodgaan is voor weinig mensen iets waar ze naar uitkijken maar ze begrepen mijn overweging en ze stemden in met orgaandonatie. Eens in de zoveel tijd bespreek ik het met ze, vraag ze wat ze op dat moment willen. Echt geloof me ik hoop dat het nooit aan de orde zal zijn maar voor het geval dat wil ik weten wat ze willen. 

De nieuwe wet aangaande orgaandonatie is er door. Iedereen is donor behalve als je aangeeft dat je het niet wil zijn. En ik ben blij met deze wet. Ik denk dat dit niemand zal verbazen. Mensen die geen donor willen zijn kunnen dit aangeven en zij zullen geen donor zijn. Helemaal prima! Ik vind het goed dat deze wet er is omdat families nu weten - dat als hun geliefde onverwachts komt te overlijden - wat er gaat gebeuren. En wees niet bang je kunt gewoon afscheid nemen en je krijg je geliefde daarna keurig uitziend terug om te begraven of te cremeren. 

Waar ik wel van schrik en wat ik ook een beetje lachwekkend vind is de in mijn ogen puberale reactie van veel mensen nu de wet erdoor is. "De overheid beslist niet over mijn lijf" of " Dit gaat tegen mijn zelfbeschikkingsrecht in"  of "ik wil niet dat mijn organen naar "die zwarten" gaan of "naar die terroristen (moslims)" of "alleen mijn kinderen mogen mijn organen krijgen". Tsja, zo werkt het natuurlijk niet. De overheid beslist niet over je organen. Dat doe jij nog steeds zelf alleen moet je nu actief worden als je het niet wil en dat aangeven. Daarnaast zijn het de artsen die je dood vaststellen en niet de overheid en daarbij is ook niet gezegd dat je organen geschikt zijn voor donatie. Juist door deze wet kun je zelf beschikken over je organen door het aan te geven als je het niet wil. Familieleden worden nu niet voor een voldongen feit gesteld omdat ze niet weten wat je wens aangaande orgaandonatie is.

Je hebt geen invloed op wie je organen zal krijgen. Dat was zo en dat blijft zo. Maar ik zou juist tegen de mensen willen zeggen die zo'n afkeer hebben tegen "die zwarten" of "die terroristen" en hun geen orgaan gunnen, zou het niet hilarisch zijn als iemand waar jij zo'n afkeer voor voelt met jou "blanke" long  of met je "blanke" hart zou leven? En alleen aan je kinderen of kleinkinderen doneren zou alleen kunnen als jij doodgaat op het moment dat zij een orgaan nodig hebben (al heb je soms orgaandonatie bij leven maar dat is een ander verhaal). Al heb je dan ook geen zekerheid want je orgaan gaat naar degene die bovenaan de lijst staat en waar een match mee is en het is niet eens gezegd dat jouw orgaan HET geschikte orgaan is voor dat familielid dat er eentje nodig heeft. 

Ikzelf kan echt geen argument bedenken waarom je geen orgaandonor zou willen zijn. Wil je het niet zijn dan is dat prima en dan hoef je dat natuurlijk ook aan niemand uit te leggen (al zou het handig zijn als je het even laat registreren). Ik begrijp best dat doodgaan iets is waar niemand over wil nadenken. Ik moet bekennen dat ik ook liever niet zou willen dat bepaalde mensen mijn organen krijgen. Ik zou het lastig vinden als ik zou weten dat mijn organen gaan naar iemand die niet geregistreerd staat maar aan de andere kant denk ik dan maar: "misschien dat zo iemand dan eindelijk eens het licht gaat zien en wat liefdevoller wordt" want ook al weiger je donatie dan heb je nog steeds recht op een orgaan (behalve als je ervoor kiest om te willen sterven. Kies jij daar dan voor? ). 

Ik ga dood! Ja echt. Ik ga dood. Ik hoop niet dat dit in de nabije toekomst aan de orde zal zijn maar mocht ik komen te overlijden dan mag jij een van mijn organen hebben. Of mijn huid als je die nodig hebt. Wil jij mijn oogkleppen of mijn hartklep? Jij mag het hebben. Kun jij mijn bot- en peesweefsel, grote vaten of mijn hart gebruiken? Jij mag het hebben. Heb jij meer aan mijn longen, mijn nieren of mijn lever? Jij mag het hebben. Heb jij een alvleesklier nodig of een dunne darm? Jij mag het hebben! Maar eerst wil ik graag nog even mijn leven leiden en ik hoop nog lang te leven want ik vind het leven verdomde leuk maar mocht ik komen te overlijden dan mag je alles gebruiken wat nodig zijn zal en ik hoop van harte dat jij dan net zo veel plezier ervan zult hebben als ik ervan gehad heb. 

Reageren op een blog? Dat kan als yoorslid. Lid worden is gratis. Behalve reageren kun je dan ook bloggers volgen of zelf aan de slag als blogger. Je hoeft je alleen even hieronder aan te melden: 






DiaantjesLife
Ik sluit me volledig bij jouw verhaal aan! Ik ben al jaren geregistreerd donor en dat ben ik ook gebleven. Voor mij geen discussie mogelijk, van mij mogen ze elk deeltje wat dan nog bruikbaar is, gebruiken! Mijn man en kinderen weten dit en respecteren dit gelukkig ook. Al hoop ik ook nog heel lang geen donor te hoeven zijn haha
08-11-2018 16:38
08-11-2018 16:38 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
DiaantjesLife goed van je! Ik hoop ook dat het nog heeeeeeeel lang duurt voordat ik aan de beurt ben hoor. 
08-11-2018 17:25
08-11-2018 17:25 • Reageer
De Knutseljuf Ede
Geweldige boodschap! 
Af en toe wat punten en komma's zou nog  geweldiger zijn, maar ik weet, daar draait het natuurlijk niet om.
 :+1::star2:
07-11-2018 16:39
07-11-2018 16:39 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
De Knutseljuf Ede dankjewel, het gaat me aan het hart, elke keer weer. Waar vind jij de zinnen te lang of waar mis je punten en komma's? 
07-11-2018 16:57
07-11-2018 16:57 • Reageer
weirdmommy
Ik heb er nog steeds geen. Ik weet  gewoon niet wat ik wil.
04-11-2018 21:54
04-11-2018 21:54 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
weirdmommy toch maar eens de knoop doorhakken dan zeker als moeder moet je dat doen.
05-11-2018 08:03
05-11-2018 08:03 • Reageer
BlueEyeRoses
Ik vind het een hele goede sterke tekst!
18-02-2018 00:01
18-02-2018 00:01 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Dankjewel BlueEyeRoses.
18-02-2018 00:41
18-02-2018 00:41 • Reageer
Vinception
Ik heb direct toen ik 18 was, mezelf als niet-donor geregistreerd. Moest daarna drie maanden op m'n codicil wachten, terwijl een vriendin van mij die ongeveer tegelijk met mij 18 is geworden die wél 'ja' gezegd had tegen het donorschap, binnen twee weken al het codicil op de mat had liggen. Dat vond ik wel een beetje merkwaardig. Ik ben geen donor omdat ik het zelf ook niet fijn zou vinden om een orgaan van een ander in mijn lichaam te hebben. Het is mijn lichaam, het is zo opgeleverd bij mijn geboorte en zo zal het ook bij mijn overlijden zijn. Mocht ik van een donororgaan afhankelijk zijn, dan sterf ik liever dan dat ik met iemand anders orgaan rondwandel omdat er sowieso al zulke lange wachtlijsten zijn voor organen en dan kan beter iemand anders dat orgaan krijgen. Maar van de mijne blijven ze af.
17-02-2018 22:19
17-02-2018 22:19 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Dat is een heel duidelijk standpunt en ik denk dat veel donoren het prettig vinden dat jij ook de andere kant op een duidelijk standpunt inneemt. Niet doneren dan ook geen orgaan. Ik moet bekennen dat ik het in elk geval wel kan waarderen. Dank voor je reactie en laten we hopen dat het nooit aan de orde zal zijn.
18-02-2018 00:43
18-02-2018 00:43 • Reageer
DiaantjesLife
Ik sta al jaren als donor geregistreerd en dat zal ik blijven. Ook mijn dochter staat zo geregistreerd en ik heb met haar hier ook gesprekken over gevoerd, zeker na alle ophef erover. Zij heeft me ook duidelijk kunnen uitleggen hoe het werkt, want ze is verpleegkundige en weet hoe dit werkt. Van mij mogen ze alles hebben en ook al hoop ik dat het nooit nodig zal zijn, ik zal heel dankbaar zijn als ik ooit een donor nodig zou hebben. Het is toch mooi om een ander leven te redden of te verbeteren met iets waar jij helemaal niks meer aan hebt! Mijn man wil geen donor zijn en ik respecteer zijn keuze. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het van mijn zoon niet weet. Hij is getrouwd en zal hier wellicht wel met zijn vrouw over spreken. Ik vind je blog heel goed en mooi geschreven. Iedereen heeft nog ruim de tijd om aan te geven geen donor te willen zijn. Ik heb nu zelf beslist en nu hoeven mijn nabestaande inderdaad hier niet over na te denken. Ze weten zelfs al hoe ik mijn afscheid graag wil. Ik hoop dat dat nog ver weg is, maar zeker als je wensen hebt, kun je dat maar beter op tijd zeggen en/of registreren en dat is dus ook zo met het donor zijn.
17-02-2018 21:40
17-02-2018 21:40 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Hier heb ik helemaal niks aan toe te voegen, wij zitten geloof ik hierin wel op één lijn. Wel goed dat jullie het besproken hebben dat schept zoveel duidelijkheid. Welk standpunt je ook inneemt, beide kanten zijn prima, zo sta ik er ook in. Zodra een van mijn kinderen aangeeft geen donor te willen zijn dan zal ik dat ook respecteren maar vooralsnog staan zij achter het donorschap.
18-02-2018 00:47
18-02-2018 00:47 • Reageer
Ingeborgenzwerm
Wat een blog naar mijn hart, van mij mag men ook alles gebruiken..
17-02-2018 20:28
17-02-2018 20:28 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Wat fijn om te lezen Ingeborgenzwerm.
18-02-2018 00:47
18-02-2018 00:47 • Reageer
Soberana
In jouw pleidooi vallen mij een aantal zaken op: 1. Argumenten van 'Nee-stemmers' worden: a bestempeld als 'puberaal' b op 1 hoop geveegd met racisten, anti-moslims' etc.: citaat: ('Waar ik wel van schrik en wat ik ook een beetje lachwekkend vind...') etc. c weggezet als 'liefdeloosheid: '"misschien dat zo iemand dan eindelijk eens het licht gaat zien en wat liefdevoller wordt" d weggezet als onwetend en slecht geinformeerd: 'Punt is dat het geen discussie is. Mensen verwarren hersendood vaak met in coma zijn' (jouw weerwoord op de reactie van Ingrid) 2 Met behulp van sarcasme wordt de bewijslast verlegd naar de 'wederpartij': 'Nee, ik weet niet hoeveel mensen een pijnlijke operatie ondergaan hebben zonder hersendood te zijn maar ik leer graag bij dus vertel het me maar.' (reactie in dupliek aan Biz-Art) 3 Annet Wood is inderdaad geen arts, maar verwijst in haar brief naar dossiers die zijn samengesteld door artsen (brief 1262822-170702). Doe jij niet hetzelfde door te verwijzen naar jouw ex-man? 4 Pietje Dijkstra, die de betreffende wet door de 2e kamer wist te drukken is overigens ook gehuwd met een arts: geen idee of en in hoeverre dhr. Cerfontaine 'involved' is in deze materie, maar ik sluit niets uit. Ik deel overigens niet jouw onwankelbaar vertrouwen in artsen in het algemeen (en je ex in het bijzonder). De contemporaine geschiedenis kent voldoende voorbeelden van artsen die zich er door de eed van Hypocrates niet van lieten weerhouden moordenaars te worden. Ik neem aan dat je ook kennis hebt genomen van o.a. de blog van Kitty Wu (gebaseerd op een publicatie van Cicero Galli Coimbra, Klinische Neuroloog, Universitair Hoogleraar, Afdeling Neurologie en Neuro-chirurgie, Universidade Federal de Sao Paulo – UNIFESP – Brazilië: https://yoo.rs/wakeupkitty/blog/med-hersendood-is-omkeerbaar-organen-oogsten-1517969544.html?Ysid=11672 Gevoegd bij de volgende artikelen: https://www.groene.nl/artikel/we-zijn-blij-met-de-assemblage-van-onze-izoon https://yoo.rs/wakeupkitty/blog/hvy-wat-je-moet-weten-over-orgaandonatie-in-nederland-1517941433.html?Ysid=11672 Onder laatst vermeld blog mijn reactie met een citaat van een in NL wonend familielid mbt een stage. '... werd bij het werk expliciet verteld welke medicijnen ze vervoerden en waarvoor en welke organen en waarom. Inside info dus die je normaal niet hoort. Zo weet ik nu dat van de ziekenhuizen die door hen werden bevoorraad, in deze regio dus, alleen Gelderse Vallei en Rijnstate uitdrukkelijk géén euthanasiemiddel geleverd kregen. De lul die me uitleg gaf tijdens de stage vertelde nog vrolijk dat dat hetzelfde middel was als Amerikaanse gevangenissen gebruiken voor executies (!!!!) En dat hij deze twee ziekenhuizen "ouderwets" vond...' Mijn conclusie: de westerse wereld (niet alleen NL)probeert voor God te spelen, kweekt mensen, probeert daarnaast te beschikken over andermans organen en euthanaseert bij het leven.
17-02-2018 01:32
17-02-2018 01:32 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Natuurlijk speelt men voor God. Tenminste als je het begrip God bedoeld als zijnde de wereld plooien zoals je het hebben wilt. En ik neem aan dat jij dat bedoelt. Dat is mens eigen om dat te denken. De mens denkt altijd overal controle over te hebben. Op het moment dat wij dijken bouwen willen wij de natuur overwinnen en op het moment dat wij naar een ziekenhuis gaan willen wij van de medische wereld iets hebben dat ons beter maakt. Laten wij het echter aan jou begrip van God over dan deden wij niks en vertrouwden wij erop dat het water niet over onze huizen spoelt en dat een griepje of kanker wel verdwijnt. Maar zo ver gaan nog maar heel weinig mensen. Kweekt mensen als zijnde ivf en andere mogelijkheden om kinderen te krijgen? Ik vind dat het mooi is dat dit kan maar ik begrijp dat jij dat niet ok vind. Ik vind het geweldig dat mensen kunnen beschikken over organen en dat levens daarmee verbeterd kunnen worden en zelfs gered kunnen worden en ik ben ook niet tegen euthanasie omdat ik mensen een menswaardig bestaan gun en ik vind dat ze moeten kunnen over beslissen over hun eigen leven en dood. Ik zou echt niet weten waarom mensen moeten lijden, dat gun ik niemand. Ik denk dus dat je conclusie klopt al zou ik het anders verwoorden. Er zullen vast en zeker artsen zijn die niet deugen, net als er pastoors en voorgangers zijn die niet deugen. Er zijn leerkrachten die niet deugen en er zijn postbodes die niet deugen. Er zijn bankmedewerkers die niet deugen en er zijn zwemdocenten die niet deugen. Ik kan met dit lijstje doorgaan en elke beroepsgroep hier neerzetten. Overal zitten er rotte appels tussen maar dat zal altijd zo blijven. Maar je kunt je niet focussen op de rotte appels dan wordt het leven angstig en zeker niet liefdevoller en is volkomen zinloos. Ik ben er van overtuigd dat het merendeel van de mensen handelt naar eer en geweten.
17-02-2018 08:57
17-02-2018 08:57 • 1 reactie • Reageer
Stieny Koopmans
Toch kan ik mij niet verenigen met het verplichten tot registratie! Ik heb mezelf geregistreerd en daarbij laat ik het aan mijn nabestaanden over, maar uit protest zou ik dit zomaar in kunnen trekken. Ik vind niet dat mijn lichaam van de maatschappij is, maar van mij. Als ik dood ben , wat voor mij betekend dat mijn hart niet meer klopt, dan is het van niemand meer. Zolang mijn hart klopt beslis ik en niet de regering. Ik heb ook moeite met de moordenaar, de pedofiel, de mishandelaar, ik heb er immers zelf zo vaak een dood gewenst? Nu moet ik goed nadenken wat ik wil, aan de andere kant is het wel lekker makkelijk het aan de nabestaanden over te laten. Als ik dood ben heb ik er toch niets meer aan, het wordt verbrandt en dat is zonde. Ik heb nog 2 jaar om na te denken, maar misschien haal ik dat wel niet eens meer
16-02-2018 21:11
16-02-2018 21:11 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Die "verplichting" had je eerst ook eigenlijk Stieny, het is een misverstand om te denken dat als je voorheen niet geregistreerd was dat dit dan een "nee" betekende. Veel mensen vonden het wel prima om niks te doen en het aan de familie over te laten niet beseffend hoe dit voor familieleden kan zijn. Juist nu, door deze wet, worden mensen wakker, gaan ze nadenken en beslissen ze wat ze willen. Juist omdat je lichaam van jou is. En na je dood beslist de overheid niet maar je familie en de artsen. De kans dat je organen gebruikt worden is trouwens uitermate klein maar het kan natuurlijk wel, misschien. De kans dat het naar iemand gaat die jij bij leven niet okay zou vinden kan natuurlijk altijd maar gelukkig is het merendeel van de bevolking geen moordenaar of pedofiel of mishandelaar. Ze zitten er tussen en dat zal ik niet ontkennen maar ze zijn niet de grote meerderheid. Bespreek het in elk geval met je nabestaanden zodat zij als het ooit zover is weten wat ze willen want uiteindelijk is het allemaal niet zo zwart - wit als de tegenstanders beweren. Heb je het filmpje bekeken van de arts hierboven dan zie je dat er meer kans is dat het niet doorgaat dan dat het wel doorgaat. Zelfs als je ja zegt en de familie wil het niet dan gaat hun nee voor jou ja.
17-02-2018 09:07
17-02-2018 09:07 • 1 reactie • Reageer
David
Een maat van mij heeft een nieuw leven gekregen door een nieuwe orgaandonor.
16-02-2018 20:31
16-02-2018 20:31 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Dat is toch geweldig!
17-02-2018 09:07
17-02-2018 09:07 • Reageer
wakeupkitty
Iedereen gaat dood dat is een feit. Zoals je zelf al zegt: over 5 minuten, een week, een jaar... de dood wordt blijkbaar niet geaccepteerd als het om iemand gaat die een orgaan moet krijgen om in leven te blijven. De manier waarop deze organen verkregen worden, er medische zorg geweigerd wordt aan de ene groep ten koste van een andere is iets wat mij tegen de borst stuit. Ook de vele leugens er omheen.
16-02-2018 19:35
16-02-2018 19:35 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Er zal nooit medische zorg geweigerd worden aan iemand om organen te verkrijgen. Dat zou absurd zijn want je weet niet van te voren of organen wel geschikt zijn voor donatie. Dat kan past getest worden nadat iemand dood is. Artsen laten geen mensen overlijden om andere mensen in leven te houden. Echt niet. De artsen die mensen opereren zijn zelf niet betrokken bij de orgaandonatie of de transplantatie van mensen. Zij kennen de patiënten niet die wachten op een orgaan of die ervoor in aanmerking komen en hebben er ook geen invloed op. Ik vind het onvoorstelbaar dat mensen dat überhaupt denken. Ik word er ook wel verdrietig van eigenlijk. Hoe angstig moet de wereld zijn voor mensen die denken dat artsen moordenaars zijn en vrezen voor orgaanhandel. Goddank leef ik in een andere wereld.
17-02-2018 09:15
17-02-2018 09:15 • Reageer
enigma
Ik heb gehoord dat dit in NL een hot item is. In België zegt de wet dit : Als u Belg bent of meer dan zes maanden in België woont, dan kunnen uw organen na uw dood verwijderd worden, tenzij: - u dit uitdrukkelijk heeft geweigerd tijdens uw leven - uw naaste familieleden (kinderen, ouders of echtgenoot) zich tegen de orgaanafname verzetten.
16-02-2018 19:24
16-02-2018 19:24 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Ja, de Belgen waren heel wat sneller dan wij om dit te regelen. Ach, na een tijdje went het hier ook wel denk ik.
16-02-2018 19:26
16-02-2018 19:26 • Reageer
Hans
Ik vind het best moeilijk. Ik viel in een uitzending over oplichting. Een aannemer die kunststof puien plaats liet een spoor van vernieling achter. Mensen waren opgelicht en radeloos tot hartklachten en ziekenhuis opname toe. In het ziekenhuis wordt niet gekeken wie of wat hij of zij is (moordenaar, kinderverkrachter) als ze een orgaan nodig hebben. Ik wil niet dat deze oplichter voor een orgaan transplantatie, met een orgaan van mij, in aanmerking komt. Voor mij mag hij compleet de kachel in zoals Schorelaar het noemt. Ik lees ook dat het vaak ook mis gaat en dat er levenslang medicijnen (zware troep) tegen afstoting moet worden geslikt met alle bijwerkingen van dien. Je hoort alleen de hosanna verhalen. Ik twijfel nog omdat ik (bijna) iedereen een tweede kans wil geven.
16-02-2018 16:16
16-02-2018 16:16 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Wat het eerste aangaat, die kans bestaat natuurlijk. Dat kun je nooit uitsluiten. Aan de andere kant zijn er meer goede mensen dan slechte mensen (dat geloof ik echt, alleen verschijnen de goede mensen nooit in de media) en de kans dat een goed iemand je orgaan krijgt is vele malen groter. Maar het valt niet uit te sluiten inderdaad. Ik denk dat iedereen die een orgaan ontvangt zich bewust is van de risico's. Als die persoon het risico wil lopen dat een orgaan wordt af gestoten en dat hij of zij levenslang medicijnen moet slikken dan gun ik ze dat. De andere optie is doodgaan en door op de wachtlijst te gaan staan geven ze aan dat ze leven willen en de risico's op de koop toe nemen. Ik zou ze ook op de koop toe nemen als ik de keuze heb en daardoor mijn kinderen zou kunnen zien opgroeien of mijn eventuele kleinkinderen kan knuffelen. Ik hoop dat jij een keuze kunt maken en dat laat registreren, welke keuze dan ook. En dat je familie niet de keuze hoeft te maken. Sterkte met beslissen.
16-02-2018 16:32
16-02-2018 16:32 • 1 reactie • Reageer
Lientje
Mooi geschreven. De reden van jouw keus is duidelijk. Ik heb zo'n 20 jaar geleden gekozen voor nee, en sta daar nu nog steeds achter. Omdat ik bewust voor nee heb gekozen, wil ik ook geen organen van een ander. Als het mijn tijd is om dit aardse leven te verlaten, prima, het zij zo. Misschien dat ik ooit nog verander van mening, maar zoals het er nu naar uitziet zal dat niet gebeuren. Ook ik bespreek het regelmatig met mijn zoon, al sinds hij het begrijpt wat orgaandonatie inhoud. Ook vraag ik hem dan of hij nog voor 100% achter zijn keus staat. Orgaandonatie is nu eenmaal een moeilijk onderwerp, en zoveel mensen zoveel meningen...
16-02-2018 15:56
16-02-2018 15:56 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Ik vind het goed dat jij je hebt laten registreren ook al is het een 'nee' en vind ik dat natuurlijk jammer. En super dat je het ook bespreekbaar hebt gemaakt bij je zoon. Dat maakt het vervelende moment ooit voor iedereen duidelijk. Ik hoop dat jullie nog heel lang van elkaar kunnen genieten maar als het moment daar is dan is dit onderwerp in elk geval geen last.
16-02-2018 16:03
16-02-2018 16:03 • Reageer
Encaustichris
Een moeilijk onderwerp. Ik draag al een donorcodicil bij me sinds ik 15 was, toen nog met handtekening van mijn ouders. Ik was dus overtuigd donor. Was, omdat ik merk dat ik door alle horror-verhalen ga twijfelen.... Ik ben bezig met spirituele ontwikkeling, en juist vanuit die hoek lees ik verhalen over nog hersenfuctie/elektrische activiteit na de dood, en het herdefiniëren van de dood. Ik weet gelukkig niet hoe het is om dood te gaan, is je bewustzijn er dan nog even? Word je voor zo'n operatie wel/niet onder narcose gebracht? Ik dacht altijd te weten van wel. Ik twijfel dus, en dat vind ik irritant, want veel van deze verhalen komen door protest tegen de regering. Dat protest is een heel ander verhaal: dit gaat over levens, veel belangrijker dan de regering!
16-02-2018 15:53
16-02-2018 15:53 • 2 reacties • Reageer
DidI'Ms world
Met dat laatste ben ik het helemaal eens. Als je dood bent dan voel je niks dus ik denk niet dat je dan nog onder verdoving wordt gebracht. Ik geloof zelf dat de ziel dan niet meer aanwezig is, al zou ik het gaaf vinden als ik zou kunnen toekijken van bovenaf. En kan spieken bij degene die mijn organen krijgt, hahahaha, dat zou ik echt gaaf vinden. Helaas kan niemand je hier antwoord op geven omdat niemand dit echt weet. Je komt dat in de "sectie" geloven terecht en wat jij gelooft en in wie en welke invloed dat op jou heeft bepaal alleen jij. Ik denk zelf dat een god of een "identiteit" het okay zal vinden en het als een liefdevolle daad zal zien maar hey, dat geloof IK dan hé, ik heb het nog niet kunnen vragen en mocht na mijn overlijden blijken dat ik niet goed zat dan "lul ik me daar wel uit". In MIJN beleving draait spiritualiteit om liefde & liefdevol met elkaar omgaan en volgens mij valt orgaandonatie daaronder. Ik hoop dat jij er uit zal komen. Luister naar je hart. Het hart kan je helpen om van de twijfel - linksom of rechtsom - af te komen. Ik wens je veel plezier in je zoektocht want het is een mooie weg om te bewandelen.
16-02-2018 16:13
16-02-2018 16:13 • 1 reactie • Reageer
wakeupkitty
Je wordt niet onder narcose gebracht en je bent niet dood. Aan organen van een dode heeft niemand wat.
16-02-2018 19:39
16-02-2018 19:39 • 1 reactie • Reageer
Schorelaar
Mooi pleidooi. Net weer gehoord van een leverdonatie waardoor iemand kan blijven leven. Dan maar incompleet de kachel in.
16-02-2018 15:25
16-02-2018 15:25 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Hahahaha, geweldige zin: "Dan maar incompleet de kachel in". Moest er zelfs even over nadenken voordat "het kwartje" viel. Mooi toch, ik word er ook altijd warm van als ik zulke berichten lees of hoor.
16-02-2018 15:29
16-02-2018 15:29 • Reageer
Albert van den Berg
Heel liefdevol blog. Ik ben ook donor, al ruim 40 jaar, vroeger ook altijd bloeddonor geweest, geld geef ik niet aan goede doelen. We mogen nog steeds zelf beslissen of we donor willen zijn, gelukkig wordt er nu meer over gesproken, natuurlijk zullen er mensen beslissen om het niet te doen, dat is hun eigen te respecteren beslissing. Hopelijk komen er voldoende organen beschikbaar en kunnen veel mensen een wat minder moeilijk leven leven.
16-02-2018 14:39
16-02-2018 14:39 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Dat hoop ik ook Albert. Ik hoop dat meer ouders hun kinderen zien opgroeien omdat ze een orgaan hebben gekregen, en mensen die verbrand zijn fijner kunnen leven met gedoneerde huid. Dat kinderen een kans krijgen op een leven. Ik vind het ook goed dat mensen er nu over praten en nu eindelijk eens tot actie over gaan ook als dat een "nee" is.
16-02-2018 14:50
16-02-2018 14:50 • Reageer
Erieka
Mooi dat je donor wilt zijn. Ook je argumenten begrijp ik. Zelf staat mijn keuze op "nee". Dit heb ik ruim voordat deze wet in het leven werd geroepen beslist. Het voelt voor mij niet goed. Er zijn teveel onduidelijkheden. Ook is in mijn ogen het menselijk lichaam niet gemaakt voor orgaandonatie. Organen sterven in sommige gevallen van donatie af, of worden niet aanvaard door het lichaam. Ik geef liever bij leven bloed en bloedplasma. Of ik ooit nog orgaandonor wordt, valt te bezien, maar voorlopig blijft het een nee. Ik hoef niks van anderen en ik zou al helemaal niet kunnen leven met het idee dat iemand is gestorven op de operatietafel om mijn leven te redden.
16-02-2018 14:20
16-02-2018 14:20 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Goed dat jij er al over nagedacht hebt voor dat de wet er was. Ik vind het natuurlijk jammer dat jij geen donor wilt zijn maar dat is je goed recht. Natuurlijk lukt niet elke transplantatie maar dat is niet zo gek, elk lichaam is anders en iedereen reageert anders. Ook niet elke operatie slaagt hoe graag we dat ook zouden willen. Je kunt nooit voorzien wat er in de toekomst gaat gebeuren maar ik gun iemand wel een kans met mijn organen. Maar niemand sterft op de operatietafel om een ander te redden. Mensen sterven en daarna kan iemand eventueel met organen of huid geholpen worden. Ook als je geen donor bent overlijdt men dan op diezelfde operatietafel. Maar geen enkele arts begint aan een operatie om iemand te laten sterven. Mocht zo iemand er tussen zitten dan is dat ook de laatste operatie van die persoon geweest en zal hij niet meer opereren mogen. Ik vraag me af waarom mensen denken dat artsen opeens als moordenaars te werk zullen gaan. Waar komt dat idee toch vandaan?
16-02-2018 14:42
16-02-2018 14:42 • 1 reactie • Reageer
Creaci
Mooi geschreven, alleen ik ben tegen. Ik wil niets en doneer niets. Ik vind dat er teveel gerommeld wordt met zieke mensen. Als het mijn tijd is , is het mijn tijd. En ja ik ben ziek en ja ik zou mogelijk over een paar jaar vast recht op een orgaan hebben, maar ik bedank.
16-02-2018 14:18
16-02-2018 14:18 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Dat is een duidelijke stellingname. Ik hoop dat jij dan zolang het je gegund is om te leven een fijn leven zult hebben. Er is natuurlijk iets voor te zeggen om de tijd die je hebt ook gewoon als zodanig te accepteren en de eindigheid van het leven te omarmen.
16-02-2018 14:47
16-02-2018 14:47 • 1 reactie • Reageer
Diana-01
Mooi geschreven en ik vind het ook goed dat iedereen een orgaandonor
16-02-2018 14:13
16-02-2018 14:13 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Dankjewel Diana-01. Ik zou willen dat iedereen dat dacht maar het is natuurlijk ook okay als mensen dat niet willen als ze het dan maar om eigen redenen niet willen en zich niet laten ophitsen door onwaarheden die verspreidt worden.
16-02-2018 14:33
16-02-2018 14:33 • 1 reactie • Reageer
1960-1980
Ik vind dat je een mooi pleidooi houdt voor het zijn van donor. Ik heb respect en bewondering voor je keuze. Zelf ben ik er nog steeds niet uit wat ik wil. Of die wet er nu wel of niet is, de keuze blijft lastig. Waar ik principieel tegen ben is de manier waarop dit nu geregeld is. Als ik bijvoorbeeld aan mijn moeder van 82 jaar denk, dan weet ik dat zij niet in staat is haar registratie op te heffen, omdat zij dit eenvoudigweg niet zelf kan. Nu zou ik dat voor haar kunnen regelen natuurlijk, als zij dat zou willen. Maar zo zijn er nog heel veel anderen, die hier geen hulp bij hebben of dit niet durven vragen. Al deze mensen worden nu door de wet (de overheid dus) automatisch donor. Dat klopt niet! Het gaat om iets heel essentieels, je eigen lichaam. Ik zou er eerder voor zijn dat je alleen een orgaan van iemand kan ontvangen als je zelf donor bent.
16-02-2018 14:08
16-02-2018 14:08 • 3 reacties • Reageer
1960-1980
Ik vind het ook vreemd wat je schrijft over dat een arts nabestaanden vraagt of de overledene organen wil afstaan. De nabestaanden horen deze beslissing niet te nemen. Als iemand geen geregistreerd donor is, dan is toch duidelijk dat er geen organen worden afgestaan. Ik vind het schokkend dat artsen dit vragen.
16-02-2018 14:14
16-02-2018 14:14 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
Juist, het klopt niet. Zie grondwet artikel 11. Ons lichaam is van ons en niet van de overheid.
16-02-2018 14:21
16-02-2018 14:21 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Het is ongeveer 30 jaar geleden dat ik een codicil invulde. Toen was je moeder 52, als het goed is heeft zij in de tussentijd geregistreerd of zij wel of niet donor wil zijn. Mensen die niet handig zijn met de pc kunnen gewoon een papierenformulier invullen. Iemand die wilsonbekwaam is, mag volgens de wet zijn wil over orgaan- en weefseldonatie niet vastleggen. Deze persoon mag zich niet registreren als donor, omdat hij niet voldoende begrijpt en overziet wat orgaan- en weefseldonatie inhoudt. Als er geen registratie aanwezig is, terwijl deze persoon gedurende een periode van zijn leven vanaf het twaalfde jaar wel wilsbekwaam was, kan er vervangende toestemming worden verleend voor donatie door nabestaanden. Dus ouderen kunnen aan familie mondeling doorgeven wat ze willen en dan is het te hopen dat die familieleden de wens respecteren: zowel voor als tegen orgaandonatie. Dus het is echt niet zo dat die mensen "leeggeroofd" worden er is altijd nog een optie die artsen niet zullen overslaan.
16-02-2018 14:29
16-02-2018 14:29 • Reageer
caro.sael Davinchy
Ik denk er ook al lang over om orgaandonatie or te worden
16-02-2018 13:54
16-02-2018 13:54 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Nu hoef je niks te doen als jij je organen wilt doneren. Al is vastleggen altijd verstandig zeker als je familieleden hebt die tegen donatie zijn. Zo weet je zeker dat je wens gerespecteerd wordt. Wil jij het niet leg het dan om dezelfde reden vast voor geval je familieleden hebt die wel voor orgaandonatie zijn.
16-02-2018 14:31
16-02-2018 14:31 • Reageer
diniedezeeuw
Mooi verhaal. Maar ik twijfel nog.
16-02-2018 13:26
16-02-2018 13:26 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Komt tijd komt raad diniedezeeuw. Je mag me altijd via een privebericht een bericht sturen mocht je dat willen.
16-02-2018 13:35
16-02-2018 13:35 • Reageer
Blogs van Linda
Vind het ook wel goed dat de wet er nu is. Op deze manier wordt je op je 18e gedwongen er goed over na te denken en bewust een keuze te maken. Wat je keuze ook is. Doordat je niet verplicht was de keuze te maken, denken veel jongeren dat het 'een ver van hun bed show is' . En denken makkelijker 'dat komt nog wel' om er vervolgens niet meer aan te denken en dus de keuze aan de nabestaanden over te laten. Ik heb toen ik 18 werd 'ja' gezegd zonder er over na te denken. Inmiddels heb ik mijn keuze gewijzigd naar 'nee' omdat het voor mij nu niet goed voelt. (o.a. chronisch ziek, lang medicatiegebruik ) Misschien dat ik het in de toekomst wel weer verander
16-02-2018 12:31
16-02-2018 12:31 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Dat kan altijd natuurlijk.
16-02-2018 13:22
16-02-2018 13:22 • Reageer
Biz-ART-Lelystad
Een heel mooi verhaal en ik ben blij dat jij je er zo serieus op voorbereid. Maar de andere kant wegzetten als 'verhalen die op internet rondgaan' vind ik een beetje kort door de bocht. Ik hoef je niet te overtuigen, maar kijk eens even naar dit interview. Vraag je daarna eens af: wat hebben deze mensen te winnen bij het vertellen van hun verhaal? Wat heeft die hartchirurg te winnen bij het weigeren van het plaatsen van donorharten? Is hij strafbaar omdat hij dat niet doet? Wat heeft een verpleegkundige of een chirurg te winnen bij het feit dat zij zich registreren met een NEE? Dat zijn ook verhalen die op internet rondgaan. O.a. hier op yoors. En ja, je krijgt een punt per reactie, maar daar doen wij het niet voor. Het is een groot goed om donor te worden en om organen te krijgen, maar niet tegen elke prijs! https://yoo.rs/biz-art-lelystad/blog/hersendood-en-donor-1518000573.html?Ysid=88083
16-02-2018 12:19
16-02-2018 12:19 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Het is toch niet vreemd wat die eerste mevrouw verteld? Als dat meisje had aangegeven wat ze wilde bij leven dan was die vraag nooit aan de moeder gesteld. Zolang je aan de apparaten ligt lijkt je niet dood. Ik vind het verdrietig voor de moeder dat ze het zo ervaren heeft. Echt waar, maar het is wel haar beleving, en dus voor haar reëel. Dat ze orgaandonatie voorbereiden voor geval familie akkoord gaat vind ik ook niet gek. De tweede mevrouw bewijst voor mij juist dat er niet over 1 nacht gegaan wordt. Ik begrijp echt de verontwaardiging niet die hier door die meneer wordt benadrukt. Echt niet. Overal kunnen uitzonderingen zijn maar dat is voor mij geen reden om een uitzondering als regel te bestempelen. En die eerste mevrouw bevestigd juist hoe belangrijk het is om vast te laten leggen wat je zou willen.
16-02-2018 13:21
16-02-2018 13:21 • 1 reactie • Reageer
Marjolein
Helemaal mee eens! Over dat incompleet begraven heb ik al eens nagedacht. Mijn moeder heeft twee keer een borstamputatie gehad... had ze haar borsten op sterk water moeten bewaren zodat ze ooit met haar begraven kunnen worden? Wonderlijk toch?
16-02-2018 11:38
16-02-2018 11:38 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Heel wonderlijk inderdaad.
16-02-2018 11:50
16-02-2018 11:50 • Reageer
Hans van Gemert
Goed dat je wijst op de verantwoordelijkheid van ieder van ons.
16-02-2018 10:58
16-02-2018 10:58 • 2 reacties • Reageer
DidI'Ms world
Ik weet niet of je dit nu meent of dat je het sarcastisch bedoelde. Maar in beide gevallen vind ik dat we in Nederland eens wat minder moeten klagen en eens wat meer actie moeten nemen. Als je zelf geen verantwoording neemt dan ook niet klagen als mensen beslissingen nemen die je niet bevallen. Neem jij wel je verantwoording dan mag je van klagen tot het oneindige hahahaha.
16-02-2018 11:10
16-02-2018 11:10 • 1 reactie • Reageer
Biz-ART-Lelystad
Met alle respect, ik vind niet dat ik verantwoordelijk ben voor anderen. Ik ben niet verplicht mijn organen af te staan. Ik heb bewust gekozen voor NEE. (en voordat daar weer opmerkingen over komen: nee, ik wil ook geen orgaan en ik wil ook niet gereanimeerd worden. Als het mijn tijd is, accepteer ik dat en ga ik dood.
16-02-2018 12:09
16-02-2018 12:09 • 1 reactie • Reageer
Ingrid Tips en meer
Het is een heel gevoelig onderwerp. Dat mensen erover nadenken is goed. Maak bewuste keuze(s) in het leven, ook voor erna. Maar puberaal zou ik het echt niet willen noemen. Kennelijk kan men niets met dode organen en dus leeft de patiënt nog. Dát vind ik een heel bizar, luguber idee. Niemand hoeft voor mij te sterven.
16-02-2018 10:45
16-02-2018 10:45 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Neen, neen! dat klopt niet!! Jij bent echt wel dood maar waar jij op doelt is dat men de machines nog niet uitzet omdat machines ervoor kunnen zorgen dat er een doorbloeding van de organen is waardoor ze langer houdbaar zijn en in betere staat zijn om transplanteren, de organen hebben zuurstof nodig. Zodra je bij deze de mensen de machines uit zou zetten dan zouden ze ook zelf niet in staat zijn om dit te regelen omdat ze hersendood zijn en de hersenen geen signalen meer geven om dit te sturen. Je bent dus echt gewoon dood. Maar het is toch logisch dat men de machines pas uitzet vlak voor de uitnemen van de organen. Het is echt niet zo dat men anders de machines aan zou laten. Is hersendood vastgesteld dan gaat het ook uit, familie krijgt in beide gevallen gewoon de kans om afscheid te nemen. Hier kun je lezen hoe kort organen maar goed blijven en hoeveel tijd men heeft: http://donatiewijzer.nl/orgaandonatie/hoe-gaat-het-doneren-in-zijn-werk/. Niemand sterft voor jou, ze zijn namelijk al dood.
16-02-2018 11:04
16-02-2018 11:04 • 1 reactie • Reageer
Marc
Een erg mooi verhaal, en mooi je beweegredenen dat je donor wilt zijn en bent! Bewonderenswaardig! Als ik je verhaal zo lees heb je veel meegemaakt in je nabije omgeving, welke zeer indrukwekkend zijn. De argumenten van waar een eventuele lever heen zou gaan die sommige gebruiken zijn goedkoop, en erg ondoordacht vind ik. Deze mensen leven nog in gescheidenheid helaas. Ieder heeft zo zijn/haar argumenten om het wel of niet te doen. Ik de mijne, jij de jouwe! Naast de persoonlijke keuze, die een ieder voor zichzelf kan en moet maken, is het niet zozeer de keuze, maar de manier waarop dit is gebeurd. Dit getuigd in mijn beleving van non-democratie's gedrag en zware dis- respect voor de "bevolking". Respect voor je verhaal en je (begrijpelijke) keuze!
16-02-2018 10:06
16-02-2018 10:06 • 2 reacties • Reageer
DidI'Ms world
Als mensen voorheen hun verantwoordelijkheid hadden genomen en even hadden aangegeven of ze wel of geen donor willen zijn dan was het helemaal niet nodig geweest om de wet te veranderen. De reden voor de wetswijziging is juist dat mensen niks deden. Niet voor noch tegen lieten registreren. Iedereen had voorheen ook de keuze net zoals ze dat nu ook hebben. We moeten gewoon weer onze verantwoordelijkheid nemen en in dit geval gewoon even aangeven wat je wil. Je kunt niet als bevolking altijd maar wijzen naar de regering. Je hebt als burger ook een verantwoordelijkheid, neem die dan ook. Ga stemmen als dat gevraagd wordt. Registreer je wensen! Maak een testament! Zorg voor je omgeving, maakt niet uit op welk vlak maar doe iets. Maar klaag niet als iemand anders dan de keuze maakt die je niet bevalt. De bevolking is geen vee dat naar de slachtbank wordt geleidt, mensen hebben keuzes en zeker wij die in een democratie leven. Maak dan ook gebruik van de mogelijkheden die je hebt. Dit even algemeen gezegd. Wat je keuze ook is maak hem zelf en laat het niet aan familie over. Dat is zo enorm belastend, zeker als er verschillende opvattingen zijn binnen een familie over wel of niet organen doneren. Ik denk dat mensen zich hier niet van bewust zijn. Dankjewel voor je reactie en ik hoop dat jij een keuze maakt of gemaakt hebt, welke keuze dan ook.
16-02-2018 10:42
16-02-2018 10:42 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Hear hear!
16-02-2018 10:46
16-02-2018 10:46 • Reageer
Gea de Groot
goed geschreven en fijn dat je dit deelt
16-02-2018 09:55
16-02-2018 09:55 • 2 reacties • Reageer
DidI'Ms world
Dankjewel Gea en graag gedaan.
16-02-2018 10:26
16-02-2018 10:26 • Reageer
Soberana
Nieuw op yoors? Het is hier gebruikelijk dat wij ons voorstellen dmv het schrijven van een intro. Wellicht kunnen wij binnenkort een artikel tegemoetzien over jouw organisatie 'Zorgkrachtondersteuning' ?
17-02-2018 17:51
17-02-2018 17:51 • 3 reacties • Reageer
Bodycoach
In belgie is dat nog niet denk ik. Maar ik vind dat een prima wet!!! ik wil ook graag mensen helpen als dat kan. Als ik toch dood ga, heb ik mijn organen toch niet meer nodig ... Ik merk dat er heel veel mensen tegen zijn, gewoon uit principe dat de regering die beslissing neemt.... Neen, uiteindelijk geef je zelf aan als je het niet wil.
16-02-2018 09:51
16-02-2018 09:51 • 1 reactie • Reageer
DidI'Ms world
Precies. Veel mensen gebruiken de wet om tegen de regering te zijn. DAAR heb je stemlokalen voor denk ik dan. Dan had men de luie reet uit de stoel moeten hijsen en had men moeten gaan stemmen dan had er een andere regering gezeten en was het misschien niet er doorheen gekomen. Maar om je nu achter een anti-regering houding te verschuilen vind ik echt puberaal. En ja, ik had ook liever een andere regering gezien. Op de dag dat Rutte iets anders gaat doen geef ik een feestje maar helaas is dat niet het geval en ja, ik ben gaan stemmen. Je beslist zelf! Toen en nu, alleen hoeven de mensen die er niet aan toegekomen waren om zich te registeren dat nu ook niet te doen want je bent nu donor tenzij je dat aangeeft. Oh en in België is het ook zo en wel al sinds 1986 !!!
16-02-2018 10:25
16-02-2018 10:25 • 1 reactie • Reageer