Afblijven, dat is niet van jou!


Wat gebeurt er hiervoor?

Als zijn roodverbrande gezicht niet zo pijnlijk was zou hij wellicht een momentje hebben gelachen om de vergissing van ome John, maar een minimaal beginnetje van een glimlach wordt door een pijnscheut in de kiem gesmoord. Bovendien staan diens grijpgrage vingertjes hem niet zo aan. Beschermend trekt Storm beide tasjes naar zich toe. 'Afblijven, dat is niet van jou.'

'Volgens mij van jou ook niet, schatje. Wie hep d'r nou twee tassies, tsss.' Ome John weet in zijn stem zeer duidelijk te maken hoe hij over de uitvluchten van die rode snoeshen denkt, 'Nee, hij is van d'r zogenaamde vriendin die er helemaal niet meer is. Je heb 't gewoon gejat, geef maar toe. Ik zal het, als ordentelijk burger, wel effe aan de pliesie geven.'

'Ga weg, engerd, anders ga ik gillen!'

'Je kan me ook een biertje geven.'


(c)2019 Hans van Gemert

Deze aflevering van het vervolgverhaal past in de 140-woorden-uitdaging van FrutselenindeMarge, deze maand gehost door Dewaputra

140w juni zeemeermin

Kijk hier hoe je ook aan deze uitdaging kunt meedoen!

Lees verder