Borreltje na de storm


Dit #verhaal is het vervolg op

Tante Coby staat nog na te hijgen van de laatste uitbarsting, de zweetdruppeltjes parelen op haar voorhoofd en vermengen zich met de nattigheid van de overloop en haar kleding. Om een nieuwe uitbarsting en een schending tegen de huisregels van pension De Zeester te voorkomen neemt oom Frits het woord.

‘Nee, die rotbeesten zijn niet van ons. Ze achtervolgen ons al vanaf het strand. Kijk maar eens hoe onze auto eruit ziet.’

Cornelis trekt een wenkbrauw op en loopt de kamer in om een blik te werpen op de parkeerplaats. Daar staat de Corsa. Gebutst en gehavend door het schelpen- en steentjesbombardement en rijkelijk voorzien van hetgeen meeuwen nog meer zoal achterlaten. Hij kijkt van de auto naar tante Coby, dan naar oom Frits en schudt zijn hoofd.

‘Ik heb met je te doen,’ zegt hij dan tegen oom, ‘borreltje?’


(c) 2018 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay

Het vervolg

 

Deze episode past in twee schrijfuitdagingen:

Schrijfuitdaging zomer 2018

Je kunt meedoen tot en met 31 augustus!

140w Juli Zeester

FrutselenindeMarge. Een verhaal in 140 woorden met het verplichte woord 'zeester'