De Wonderballetjes (12): naar de eetzaal

De Wonderballetjes (12): naar de eetzaal


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Er wordt op de deur geklopt, het is precies half één. Jochem draait de douchekraan uit. De kamerdeur gaat al open, zonder dat Jochem of Anne een antwoord hebben kunnen geven. Voor de deur staan drie  donker geklede mannen, die met een handgebaar aanduiden dat ze hem moeten volgen. Een tweede man sluit vlak achter hen aan. Wat de derde doet kunnen ze niet zien. Gaat hij misschien hun kamer in? Het is maar goed dat ze die sokken en de wonderballetjes bij zich hebben, denkt Jochem bij zichzelf.

De man voor hen loopt naar het einde van de gang. Links herkennen ze de deur waardoor ze zijn binnengekomen. Rechts wordt een andere deur geopend. Weer een lange gang. Op het einde daarvan is een trap. Beneden gekomen gaat de zwijgende man hen voor naar een zaaltje. De man achter hen sluit zo snel achter hen aan, dat ze geen tijd of gelegenheid hebben even te blijven staan om iets van de omgeving in zich op te nemen.

Binnen in het zaaltje staan een aantal tafels in een kring opgesteld. De tafels zijn gedekt, plastic bordjes, kopjes. Messen of vorken liggen er niet. Bij de kopjes liggen plastic roerstaafjes. Op de tafel staan schalen met  belegde broodjes. Ze zijn niet alleen. Peter Jansen zit aan het hoofd van de tafel, verder zitten er nog drie mannen en één vrouw, die wat bedrukt kijken. Peter Jansen wijst. ‘Ga zitten.’ Aan de rechterkant zijn twee stoelen naast elkaar. Jochem en Anne gaan zitten. Precies tegenover hen zitten een vrouw met lang, blond haar en een oudere man. Aan een andere kant zitten twee mannen, die elkaar steeds even aankijken. Misschien een stelletje, denkt Anne.

De balletjes in Jochems broekzak pulseren, het is niet waarschuwend meer, het lijkt meer op alarmerend. Het is stil in het zaaltje, je kunt een speld horen vallen. Dat duurt even, maar Jochem heeft niet zoveel geduld. ‘Vertel nou eens…’ begint hij. Maar een gebaar van Jansen legt hem het zwijgen op. ‘Nog niet!’ het klinkt hard en autoritair. Jochem haalt eens diep adem. De maat begint nu wel heel vol te lopen! Jochem gaat staan ‘Nou is het genoeg,’ gaat Jochem door, maar opnieuw hoort hij het autoritaire ‘Nog niet!’ Twee stevige handen op zijn schouders drukken Jochem opnieuw op zijn stoel.

‘We wachten nog even. Er komen nog twee bezoekers.’ Deze aanvulling van Jansen klinkt zachter, verontschuldigend bijna.

De deur gaat opnieuw open. Weer laten streng kijkende zwart geklede mannen nieuwe bezoekers binnen. Twee vrouwen, een oudere en een jongere, kijken verontrust de ruimte in. De oudere is gekleed in een soort mantelpakje, de jongere draagt een spijkerbroek en een truitje met wat teksten erop. Jansen gebaart de nieuwe gasten ook te gaan zitten, zelf gaat hij staan ‘En nu, vrienden, tijd om te lunchen. Neem broodjes, zoveel als je lust. Mijn personeel komt met koffie, thee of vruchtensap. Na de maaltijd spreken we over zaken.’ Hij gaat weer zitten.

De mensen aan tafel kijken de kring eens rond. Een enkeling haalt de schouders op en grijpt naar de schaal met broodjes. ‘Nou, smakelijk dan!’ roept de oudere man aan de overkant. Hier en daar mompelt iemand hetzelfde. Ook Jochem en Anne pakken ieder een broodje. Niet echt heel vers, maar toch prima te eten. 


(c) 2017 Hans van Gemert
Afbeelding: Pixabay




Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (19 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Nou gezellig eten hoor, als je zo in het ongewisse wordt gelaten.
| 16:44 |
Nee, echt gezellig is anders ...
| 17:36 |
Eindelijk gaan ze over zaken praten
| 20:01 |
Ze kijken er naar uit!
| 23:52 |
Haha, wat komt er nog?
| 21:16 |
Er hangt wat in de lucht...
| 00:12 |
En nu weten we nog niets :)
| 19:25 |
Nee, jammer...
| 21:03 |
Spannend om te lezen
| 00:39 |
Pfff, Jochem en Anne zullen wel spijt hebben dat ze zijn gegaan!
| 16:40 |
Ja, als ze terug konden dan deden ze dat
| 19:30 |
Haha, ben benieuwd. Elke keer een stukje verder.
| 20:49 |
Ik mis de duim omhoog knop ;-)
| 19:02 |
Je commentaar maakt dat wel goed :-)
| 20:17 |
De spanning is te snijden !!
| 19:23 |
Ja, gezelligheid is anders
| 22:21 |
Ik moet gewoon weten hoe het verder gaat.
| 00:19 |
Ik snap het :-)
| 11:32 |
Klinkt bijna als een vriendelijkere versie van een typisch Belgische zakenlunch.
| 19:53 |
Ook iets om naar uit te kijken begrijp ik
| 20:17 |
Ik wordt echt steeds nieuwsgieriger naar het eind of de bedoeling hiervan.
| 22:36 |
Ik ook ...
| 22:51 |
Jij ook? hahaha
| 22:53 |
Heel vreemd allemaal, ik zou proberen naar buiten te lopen en zien wat ze zouden doen, maar ja ik ben dan ook Jochem of Anne niet. Heel goed geschreven, Hans. Nog ééntje voor vandaag. :-)
| 14:51 |
Met die engerds voor de deur durven ze dat niet aan. En ze zijn nieuwsgierig, dat natuurlijk ook :-)
| 17:24 |
ja, dat is natuurlijk de menselijke aard :-)
| 19:46 |
OMG het is toch geen galgenmaal hè? (grinnik, lugubere gedachtes over het vervolg dringen zich aan me op)
| 19:45 |
En terecht ....
| 21:40 |
Zien eten doet eten.
| 11:11 |
Zo werkt dat ja :-)
| 12:31 |
erg leuk geschreven weer.
| 18:17 |
Merci!
| 19:41 |
Spannend! Koop liever het boek, lees hem dan in 1 x uit! Dit duurt zo lang!
Heel goed en spannend verhaal.
| 19:42 |
Dank je, morgen het volgende deel:-)
| 20:04 |
Ik zou dat broodje toch maar niet gegeten hebben denk ik....
(ik eet mijn nagels wel tot het vervolg)
| 02:03 |
Zien eten doet eten, denk ik...
| 08:50 |
Ook weer heel leuk
| 16:15 |
Dank je!
| 16:18 |
En nou moet ik weeeeeeeer wachten......
| 14:55 |
Sorry.... maar niet zo lang deze keer, denk ik :-)
| 15:09 |
:-)
| 15:51 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen