De wonderballetjes (27): omdenken

De wonderballetjes (27): omdenken


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Even is het stil. Iedereen laat de woorden van Jochem op zich inwerken. Er zit wel een waarheid in, moeten ze toegeven.

‘Ja’, zegt Marij, ‘nou je het zegt. ‘Zo heb ik laatst aan een bak-wedstrijd meegedaan. Er stond een raam open, en door een opstekende wind vielen allerlei werkstukken op de grond, of waaide er troep in. Iedereen had een onbruikbaar bakwerk. Behalve die van mij, die was onbeschadigd.’

Ook Ruben valt bij. ‘Ja, toen wij laatst gingen fietsen kwamen we een tractor tegen, met zo’n gierton erachteraan. We waren met een hele groep. Net toen we elkaar passeerden ging er wat mis en verloor die ton wat van zijn lading. Iedereen onder de troep. Behalve wij, nog geen spetje!’
Jochem grijnst. Een heel klein beetje grappig is het wel.

Ook de anderen hebben van dit soort wonderlijke verhalen. Ze raken er meer en meer van overtuigd. De voorwerpen zorgen voor geluk – maar ook voor ongeluk.

‘Weet je’, gaat Jochem verder, ‘iedereen heeft op zijn tijd geluk, maar we hebben ook allemaal onze pechmomentjes. Dat is niet echt raar, dat hoort er gewoon bij. Normaal gesproken is er een soort van evenwicht tussen het een of het ander. Het is net alsof die voorwerpen de balans tussen geluk en ongeluk, zeg maar, verstoren.’

‘Maar Jochem’,  begint Anne, ‘ik vraag me dan toch af. Wat moet Jansen dan eigenlijk met al onze voorwerpen?’

‘Ja, weet ik het.’ Jochem krabt eens achter zijn oor. ‘Hij heeft blijkbaar ergens heel veel geluk voor nodig? Misschien wil hij een bank overvallen of zo?'

‘Dus…’ zegt Anne langzaam, ‘als hij al onze voorwerpen heeft, dan heeft hij genoeg geluk om uit zijn probleem te komen…’

‘Ja precies.’ Jochem begrijpt niet precies waar Anne naar toe wil.

‘Dan zie jij ook iets over het hoofd, Jochem. We moeten het probleem ómdenken.’

Iedereen kijkt Anne verbaasd aan. Wat kon zij nou bedoelen?

‘Leg uit!’

‘Nou, weet jij nog. Je vertelde net zelf van die lift, toch?’ Jochem knikt.
‘Die deed het niet, en jij deed wél iets en toen deed-ie het?’

Jochem knikt weer. ‘Ja, toen ik die toverballetjes aanraakte voelde ik gewoon dat het probleem opgelost kon worden.’

‘Oké.’ Anne haalt diep adem. ‘En wat is ons probleem op dit moment?’


 (c) 2017 Hans van Gemert

Kopafbeelding: Pixabay

De wonderballetjes (28): Samenwerken

Het volgende deel uit de reeks



Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.9 / 5 (14 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Gaat dit werken?
| 00:47 |
We gaan het zien!
| 11:08 |
mooi ook ja
| 10:27 |
Dank je!
| 13:31 |
Oei, hij heeft het woord "toverballetjes" hardop genoemd!
| 18:13 |
Ja, dat was niet slim ...
| 18:46 |
Ze willen weg en kunnen niet.
| 21:30 |
Exact!
| 00:20 |
Dat ze vast zitten... misschien kunnen de voorwerpen hen helpen ontsnappen :)
| 19:46 |
Goed idee!
| 21:24 |
Anne wordt wakker, haha!
| 13:56 |
Ze heeft heel wat in haar mars!
| 14:05 |
O, daar twijfel ik ook niet aan!
| 14:27 |
Oe zou het werken...
| 01:12 |
Dit feuilleton moet ik natuurlijk wel lezen, dus jij bent de uitzondering op de regel dat ik van iedereen maar een blog lees.
| 21:11 |
Ik voel me zeer vereerd!
| 13:50 |
Slimme meid! En klik door
| 19:42 |
Als we Anne niet hadden ...
| 20:22 |
Ik zeg: Aanraken die voorwerpen, allemaal tegelijk
(de pech is dat ze vast zitten, het zou toch merkwaardig zijn wanneer de balletjes en de sokken en de rest, ze nu allemaal in de steek lieten?)
| 08:38 |
Dat zou zeker gek zijn...
| 09:01 |
vrouwen ;) ze snapt het
| 01:08 |
Ze is slim, die Anne :-)
| 09:00 |
Ik snap er nog de ballen van... *doorklikt*
| 17:48 |
misschien wordt het dan duidelijker...
| 18:29 |
Waar is dat feestjhu?
| 07:43 |
Nou, feestje....
| 08:41 |
Yes, we gaan het probleem "Jansen" oplossen (hoop ik)!
| 18:29 |
Een beginnetje dan...
| 18:35 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen