×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










De wonderballetjes (33): En nu?

De wonderballetjes (33): En nu?


Zorgvuldig er voor zorgend dat hij niet zich niet voor de deur beweegt, kijkt Jochem de kamer rond. Het bed is niet opgemaakt. De kamer was dus niet bedoeld om deze dagen een gast in te herbergen. Misschien dat daarom ook de luiken voor het raam open zijn. Maar dat biedt in ieder geval de kans om even naar buiten te kijken.  Het gebouw lijkt omgeven door groen. Veel bomen in een parkachtige omgeving, met zo te zien onderhouden grasveldjes. Er zijn geen mensen, wegen of huizen te zien. Jammer, het levert nog geen aanwijzingen op. De deur naar de badkamer is open, maar ook hier is alleen maar zichtbaar dat de kamer geen gast zou krijgen. Geen handdoeken, geen zeepjes of flesjes shampoo. Zelfs geen lege glazen. Jochem laat de kraan even lopen. Die doet het tenminste en met zijn mond onder de kraan neemt hij een paar slokken.

Jochem loopt terug naar het raam. Er zit geen slot op en het kan naar binnen toe worden opengedraaid. De frisse lucht stroomt de kamer in. Heerlijk. Jochem voelt aan de tralies, die aan de buitenkant voor het raam zijn bevestigd. De eerste zit muurvast en ook in de tweede is geen beweging te krijgen.  Op de derde zit een heel klein beetje speling.  Zou hij het los kunnen wrikken? En zo ja, heeft hij daar dan wat aan?

Tegen de muren van het gebouw groeit klimop, Jochem kan bij het raam enkele twijgjes zien. In films is dat altijd een geweldige ontsnappingsmogelijkheid. Maar Jochem weet ook hoe gemakkelijk nog jonge klimop van muren afgehaald kan worden. Als hij daar aan gaat hangen is het ook heel goed mogelijkheid dat hij heel wat sneller beneden is dan hij had bedoeld. Nou ja, denkt Jochem, eerst maar eens kijken of die tralie los kan. Want anders zit hij, ook al is hij zojuist ontsnapt, net zo goed gevangen.

Net als hij opnieuw aan de tralie begint te wrikken, hoort hij een geluid bij de kamerdeur. Snel stapt Jochem helemaal opzij. Die kogelgaatjes, zou iemand daardoor naar binnen kunnen kijken? Hij neemt zich voor daar zo snel mogelijk iets voor te zetten of hangen. Of misschien kan hij een propje vochtig toiletpapier in die gaatjes drukken. Maar nu niet, want hij is er niet zeker van dat er niet opnieuw een kogelgaatje in die deur wordt gemaakt.

Er klinken drie harde tikken. Even slaat Jochems hart een slag over, en krimpt hij in elkaar. wordt er nu weer geschoten? Maar dan beseft hij dat er tegen de deur is gebonsd. Voor de zekerheid duikt hij achter het bed.

‘Openmaken!’ Jochem herkent de stem van Jansen, hard en dwingend. ‘En snel!’


(c) 2017 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties