×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
De wonderballetjes (37): De klimop

De wonderballetjes (37): De klimop


De twijgjes en blaadjes glippen door Jochems vingers, maar dan klemmen zijn vingers zich om een wat dikkere tak, die hem wat houvast lijkt te geven.  Tegelijk vinden zijn voeten min of meer een steuntje. Sissend laat hij zijn ingehouden adem ontsnappen. Maar hij is nog lang niet veilig. Niet alleen biedt de klimop niet alleen slechts een twijfelachtige houvast, hij realiseert zich nog iets anders. Is de deur van de kamer die hij zojuist ontvlucht is al opengebroken? Hoe lang zal het duren voor zijn belagers de ontbrekende tralie van het venster opmerken, voor ze uit het raam kijken? Hij zit hier als een overduidelijk doelwit, klaar om afgeschoten te worden. Ineens voelt hij zich alles behalve prettig, en hij gluurt onwillekeurig naar het raam.

Inderdaad, er steekt een hoofd naar buiten. Jochem herkent de wachter met het pistool. Snel drukt hij zich zo goed en zo kwaad als mogelijk is tegen de klimop aan. Het geruis trekt onbedoeld de aandacht en het hoofd kijkt zijn kant op. Jochem ziet de ogen van verrassing wat verder open gaan, om vervolgens tot spleetjes dichtgeknepen te worden. Een gemeen glimlachje hangt om de lippen.

‘Zo, daar hangt een spinnetje in het groen’, grijnst de wachter, ‘zal ik jou eens naar beneden helpen?’

Het hoofd trekt zich terug, maar niet lang. Nu wordt er een arm met in de hand een pistool naar buiten gestoken, en dan opnieuw het hoofd. ‘Het is jouw schuld dat ik mijn collega heb neergeschoten, dat zet ik je betaald. Zeg maar dag met je handje!’ De arm strekt zich, het pistool wordt op Jochem gericht.

Jochem ziet de ronde, donkere opening op zich gericht worden. Verwoed probeert hij in de klimop af te dalen, maar hij krijgt met zijn voeten geen nieuw, lager gelegen houvast te pakken. Dan schieten beide voeten van hun steuntje af, waardoor zijn volle gewicht aan zijn armen hangt. En die hangen op hun beurt weer aan de klimop. Er gaat een trilling door het groen, stukjes plant en stukjes gruis regenen naar beneden.

Dan komen de twijgen los van de muur en Jochem valt, terwijl hij de takken als zijn laatste houvast nog omklemt, naar beneden. Het schot weerklinkt en Jochem beseft dat hij beslist geraakt zou zijn, als hij langer zou zijn blijven hangen. Voor meer gedachten heeft hij geen tijd. Hij knijpt zijn ogen in een reflex dicht, om de grond maar niet dichterbij te zien komen.

De klimop is door vlijtige tuinmannen jarenlang uitstekend onderhouden. Het teveel aan takken werd zorgvuldig weggeknipt om de ramen vrij te houden. Hoewel de ramen zelf nog steeds onbedekt zijn, liggen de jaren van onderhoud toch al weer een tijd in het verleden. De onderste takken van de klimop hebben stevige stammen, die zich – zo lijkt het – permanent met het gebouw hebben verbonden. En dat is Jochems geluk. De losgescheurde takken zitten aan de onderkant stevig verankerd en vormen een draaipunt. Met een zwaai en met zijn voeten vooruit zeilt hij in een explosie van het versplinterende glas van de tuindeuren opnieuw het gebouw binnen. 


(c) 2017 Hans van Gemert
Afbeelding: Pixabay




jolandemooij
Als hij maar niet gewond is door de glassplinters.
22-04-2018 19:10
22-04-2018 19:10 • 1 reactie
Hans van Gemert
Hopelijk hebben de wonderballetjes hier hun werk gedaan
23-04-2018 11:28
23-04-2018 11:28
johan_jongedijk
Zo ben je buite en zo ook weer binnen
14-12-2017 15:55
14-12-2017 15:55 • 1 reactie
Hans van Gemert
Ja, het kan ooit vlug gaan :-)
14-12-2017 16:33
14-12-2017 16:33
Simple YulEnTintje OYV
Ok, mooi zo.
29-11-2017 19:24
29-11-2017 19:24
Katrien
Oef, en nu naar Anne.
13-11-2017 21:38
13-11-2017 21:38 • 1 reactie
Hans van Gemert
Als dat maar lukt...
14-11-2017 00:26
14-11-2017 00:26
Xandra
Je kan echt super schrijven en hebt me nog steeds op het puntje van mijn stoel :))
07-10-2017 19:58
07-10-2017 19:58 • 1 reactie
Hans van Gemert
Dank je wel!
07-10-2017 21:45
07-10-2017 21:45
'Klein'
Spinnetje in het groen, Whahaha! :-)
20-09-2017 00:13
20-09-2017 00:13 • 1 reactie
Hans van Gemert
:-)
20-09-2017 09:24
20-09-2017 09:24
IcBucketlist2happinezz
Amai wat een stuntman
12-09-2017 22:16
12-09-2017 22:16 • 1 reactie
Hans van Gemert
Onvermoede talenten :-)
13-09-2017 10:09
13-09-2017 10:09
Chalija
Wat een mazzel. Spannend hoor.
11-08-2017 13:09
11-08-2017 13:09 • 1 reactie
Hans van Gemert
Hopelijk houdt zijn geluk aan ...
11-08-2017 23:39
11-08-2017 23:39 • 1 reactie
Yneke
Wat mooi geschreven.
04-08-2017 03:52
04-08-2017 03:52 • 1 reactie
Hans van Gemert
Dank je wel Yneke
04-08-2017 13:58
04-08-2017 13:58
Referendaris
Even Apeldoorn bellen dus........
01-08-2017 21:24
01-08-2017 21:24 • 1 reactie
Hans van Gemert
Gaat een ingewikkeld gesprek worden...
04-08-2017 13:57
04-08-2017 13:57
Yvonne35
Alle voorgaande stukjes ademloos achter elkaar gelezen. Ik kan niet wachten op de rest!
29-07-2017 20:31
29-07-2017 20:31 • 1 reactie
Hans van Gemert
Dank je wel, ik ben hard aan het werk :-)
29-07-2017 20:32
29-07-2017 20:32
Yvonne35
De nieuwe James Bond whoohoo!
29-07-2017 20:28
29-07-2017 20:28 • 1 reactie
Hans van Gemert
James kan er nog wat van leren :-)
29-07-2017 20:29
29-07-2017 20:29
MonsterMam
Hahaha ik besterf het xD
29-07-2017 18:03
29-07-2017 18:03 • 1 reactie
Hans van Gemert
Ben ook benieuwd hoe hij nu terecht gaat komen :-)
29-07-2017 20:07
29-07-2017 20:07
Encaustichris
Jeetje, wat een spanning. Maar nu is Jochem weer binnen! Go Jochem, GO!!!
29-07-2017 17:42
29-07-2017 17:42 • 1 reactie
Hans van Gemert
En wat gaat hij daar aantreffen ...
29-07-2017 20:05
29-07-2017 20:05
Ingrid Tips en meer
Woeiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii! Zie het zo voor me!
29-07-2017 17:26
29-07-2017 17:26 • 1 reactie
Hans van Gemert
Het voordeel van (soms) een beelddenker zijn :-)
29-07-2017 20:05
29-07-2017 20:05
Flying Eagle
Het blijft een wonderlijke balletjes serie
29-07-2017 16:49
29-07-2017 16:49 • 2 reacties
Hans van Gemert
Echt wel!
29-07-2017 20:05
29-07-2017 20:05
Ingrid Tips en meer
En Hans (je naamgenoot) blijft zich verwonderen over de reacties hihihi
29-07-2017 17:27
29-07-2017 17:27 • 1 reactie