De wonderballetjes (38): Het halve uur

De wonderballetjes (38): Het halve uur


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

‘Jochem is vast ontsnapt’, fluistert Marij, ‘waarom doet die engerd anders zo opgefokt?’

Anne knikt. ‘En waarschijnlijk heeft hij zich ergens verstopt waar ze hem niet kunnen vinden. Hoop ik.’ Maar ze is er niet gerust op. Dat halve uur waar Jansen het over had, dat zit haar dwars. Wat zou er kunnen gebeuren? Met Jochem, met haar en de anderen? Koortsachtig dacht ze na over mogelijke oplossingen. Was er nu niets in die ruimte waar ze wat mee zouden kunnen? Ze speurt de ruimte af. En nog eens. Niets. Met tafels en stoelen kun je niet zomaar gaan gooien. En verder is de ruimte leeg. Er staat niet eens een kast in of zo. Er hangt alleen een brandblusser tegen de wand, verder zijn de muren troosteloos kaal. Niets waar je wat mee kunt dus.

Hoewel…. Misschien biedt de brandblusser mogelijkheden. Anne weet dat die dingen vaak gevuld zijn met koolzuurgas onder een hoge druk en een lage temperatuur. Kon ze maar in de buurt komen, want het ding hangt natuurlijk precies bij de andere hoek. Onopvallend zet ze een pas in de goede richting.  

‘Weet je’, zegt ze zachtjes tegen de anderen, die ook een stapje zetten om haar beter te kunnen verstaan, ‘we moeten natuurlijk voorzichtig zijn.’

Ja, logisch,’ zegt Marij.

Ruben en Ferd knikken instemmend. Anne ziet hoe Ruben naar de hoek met de brandblusser kijkt en hoe zijn ogen even begrijpend worden opengesperd. Ze knikt, bijna onmerkbaar. En dan zet ze nog een stapje. Nu blijft ze met een waarschuwende blik in haar ogen staan. Ze weet: als ze te ver doorloopt gaat het vast opvallen en wordt ze teruggestuurd naar de eerste hoek.

Minuten rijgen zich aaneen. De dreiging die in de ruimte hangt is voelbaar, tastbaar haast.  Dan zegt Jansen: ‘Het is tijd. Laten we eens zien of-ie verstandig is geworden.’

Hij gaat samen met een wachter de ruimte uit. De andere wachters blijven waakzaam naar het groepje kijken, enkele pistolen zijn opvallend aanwezig.

‘Dit gaat niet goed’, zegt Marij.

‘Nee,’ fluistert Anne, haar gezicht is bleek en haar mondhoeken trillen. Ze zet nog enkele stappen in de richting van de andere hoek. Het valt niemand op, de wachters zeggen er niets van.

Inge kijkt het groepje ontzet aan.  ‘Is er dan niets wat we kunnen doen?’

Vanuit de gang dringt geschreeuw tot hen door. En even later harde bonzen.

‘Wat doen ze?’

‘Alsof ze een deur openbreken.’

‘Dan pakken ze hem weer.’

Dan wordt het stil. Is dat een goed teken? Anne weet het niet. Dan klinkt er van heel ver een knal. Was dat een schot? Anne voelt het bloed uit haar gezicht wegtrekken. Jochem!


(c) 2017 Hans van Gemert
Kopafbeelding: Pixabay



Beoordeel

Reviews en Reacties:

4.9 / 5 (14 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Vreselijk als je niet weet wat er gebeurt. 
| 19:12 |
inderdaad!
| 11:28 |
Bloed stollen spannend.
| 04:13 |
Onwetendheid wat een last ook
| 14:01 |
In zo'n geval héél naar ...
| 15:14 |
Ja, dat is erg.. zitten af te wachten in onweetigheid (hopelijk bestaat er zulk woord)
| 19:29 |
Zenuwslopend!
Je bedoelt hier 'onwetendheid' :-)
| 20:02 |
Ja, klopt voor beide: inderdaad zenuwslopend en onwetendheid! :)
| 16:21 |
Hup hup hup
| 21:39 |
Weer snel naar het vervolg toe.
| 19:59 |
Ja, die is eerst pleite :-)
| 21:55 |
Vervelend als je niet weet wat er gebeurt.
| 22:19 |
Zeker niet als je schoten hoort ...
| 10:10 |
Je schrijft goed Hans. Ik wil meer
| 11:00 |
Dank je wel Arno, er is ook al een deel 39.
En aan het vervolg wordt gewerkt!
| 11:11 |
Waar blijft het boek?
| 10:13 |
Er wordt aan gewerkt :-)
| 10:20 |
Jeeeee wat spannend zeg.
| 00:20 |
En we gaan nog verder ... :-)
| 10:05 |
Gelukkig maar. Ik geniet ervan
| 10:38 |
Je weet het wel te brengen. Ik dacht dat ik nu dit deel zou lezen en morgen of zo deel 39. Mooi niet dus he. Ik móet nu wel verder. U wordt bedankt! ;)
| 20:12 |
Héél graag gedaan :-)
| 23:41 |
HAHAHAHA
| 23:42 |
Arme Anne! Maar ze heeft een plan, ze zijn nog niet verloren!
| 12:54 |
We houden hoop!
| 23:40 |
Wat spannend zeg !!!
| 12:52 |
Dat vinden zij ook :-)
| 23:40 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen