De wonderballetjes (45):  het begin van de waarheid

De wonderballetjes (45):  het begin van de waarheid


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Jochem kijkt de oude man verrast aan. Dát had hij niet verwacht. Zou hij dan eindelijk te weten komen hoe het allemaal in elkaar stak?  Waar die rare balletjes vandaan kwamen? En waarom ze nu allemaal hier zijn?

‘Dat zou ik inderdaad heel graag willen weten.’

‘Goed,’ zucht grootvader, ‘ik zal het je allemaal vertellen, het einde is toch nabij, lang kan het allemaal niet meer duren, ik ben toch al een oude man geworden.’ Even zwijgt hij, dan gaat hij verder: ‘Het is een verhaal dat vele, vele jaren teruggaat. Ik was destijds nog jong, onbezonnen ook. Naïef, dat is misschien het beste woord, is dat ook een excuus? Ik weet het niet.’

Nadenkend wrijft hij over zijn wang, misschien om zijn gedachten wat te ordenen. Dan vervolgt hij: ‘En dit verhaal gaat ook over geluk en ongeluk. En in feite gaat het over een simpel gegeven in de natuur. Evenwicht. Daar draait het allemaal om. Evenwicht, balans. Licht en donker, noord- en zuidpool, yin en yang, goed en kwaad. Het zijn steeds twee kanten van dezelfde medaille, onlosmakelijk met elkaar verbonden.’

Jochem knikt instemmend, zover begrijpt hij het. Maar de oude man vertelt niet verder, hij kijkt gealarmeerd naar buiten. Er komen stemmen vanuit de tuin dichterbij. Geschrokken zegt hij: ‘Ze komen hier weer naar toe! Snel Jochem, je moet je weer verstoppen!’

Haastig en met tegenzin duikt Jochem opnieuw onder de tafel. Hij is maar net op tijd achter het laaghangende tafelkleedje verstopt. De waarschuwende puls die van de wonderballetjes uitgaat is nauwelijks nodig. Peter is al bij het kapotte venster en trapt tegen een paar uitstekende stukken glas om de opening wat groter te maken en stapt naar binnen. Een wachter volgt hem, het pistool glanst dreigend in zijn hand. Peters gezicht is strakgetrokken, de woede straalt er fel van af.

‘Niks. Alsof hij in rook is opgegaan.’ Sissend van woede perst Peter de woorden eruit. ‘Onbegrijpelijk.’

Grootvader richt zijn hoofd wat op en kijkt afwachtend naar zijn kleinzoon. ‘Zo..’ zegt hij zachtjes.

‘Kijk maar niet zo ouwe, we pakken hem echt nog wel. Jij hebt er in ieder geval niks aan, dat is een ding dat zeker is.’

De oude man geeft geen antwoord en wacht gelaten en ineengedoken af wat Peter zal gaan doen of zeggen.

‘Bovendien, hij komt niet ver. Hij heeft één keuze, ééntje maar. Of hij meldt zich vrijwillig, of hij doet het niet. En dan hebben we niks meer aan hem.  En dat lost zich dan vanzelf op. Als hij van het terrein af wil zal hij langs het hek moeten.’

‘Het hek?’ vraagt zijn grootvader, opnieuw met een zwakke stem, ‘je bedoelt…’ Jochem begrijpt van onder die tafel dat grootvader dit bewust zo zacht en zwak zegt om de aandacht zoveel mogelijk af te leiden en om zich zwakker en weerlozer voor te stellen dan hij in werkelijkheid is. En misschien ook zodat Jochem wat nuttige informatie kan opdoen.

‘Ja, en dat hek pakt hij maar één keer vast.’  Een gemeen lachje klinkt.  ‘Ik heb ook de stroom ingeschakeld. Op maximaal.’ 


(c) 2017 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay

De wonderballetjes (46): verplaatsing

Het volgende deel uit de reeks vind je hier:

Ook lid van Yoors worden?

Bloggen én er iets aan over houden? Kan dat echt? Jazeker. dat kan bij Yoors. Meldt je snel aan!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (11 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Maar goed dat hij dat nu weet, van dat hek.
| 19:27 |
Ja, je moet er toch niet aan denken ...
| 11:33 |
Hoe gaat dit nog goed komen?
| 04:23 |
Het wordt er inderdaad allemaal niet beter op...
| 10:05 |
Dat is niet veel..
| 18:11 |
Dat viel Jochem ook erg tegen!
| 22:07 |
Net nu we het gingen weten komt Peter weer binnen.
| 21:45 |
De spelbreker!
| 00:29 |
Dat is nog een obstakel...
| 20:09 |
En een vervelende ook ...
| 21:55 |
Hopenlijk wordt hij niet alsnog ontdekt.
| 10:43 |
Dat zou niet best zijn!
| 15:11 |
Hm, misschien wel handige info voor later...
| 21:35 |
Alle beetjes helpen :-)
| 21:47 |
Wat een vuile sadist zeg!
| 12:48 |
Nogal ja ...
| 17:41 |
Dat is in elk geval niet wat J moet doen.
| 04:44 |
Goed dat-ie het hoort ...
| 10:14 |
Ja, dat is een hele opluchting
| 11:44 |
Je weet de spanning er wel in te houden! Heel knap!
| 20:37 |
Dank je wel, het volgende deel volgt snel!
| 23:14 |
o jee, wa's me dat allemaal
| 19:25 |
Zeg dat wel!
| 23:14 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen