Een kleine kink voor oom Frits


Wat gaat hieraan vooraf?

Het begin van deze reeks

Het is lastig rijden met een viertal ski's die uit het autoraampje steken, maar oom Frits doet zijn best om fietsers, verkeersborden en dergelijke heel te houden. En die ski's ook, natuurlijk.  Ondertussen is hij met een deel van zijn aandacht bij de aankomende gewonnen wintersportvakantie. Hoe heerlijk zal het zijn om in vliegende vaart van de besneeuwde hellingen af te komen suizen, nagestaard door een bewonderende schare publiek en mede-liefhebbers van sneeuw, ski's en snelheid. Het idee dat deze droom vanaf morgen werkelijkheid zal gaan worden stemt hem innig gelukkig en tevreden.

Terwijl hij vervuld is van al deze heerlijke gedachten komt er een kleine kink in de kabel in de vorm van wijkagent Polderman die onverhoeds op het trottoir is opgedoken. Het gebiedende handgebaar is duidelijk en met lichte tegenzin stuurt oom Frits zijn auto naar de zijkant van de weg.

'Waar gaan wij naar toe?' klinkt de nogal irritante stem van de agent zodra oom Frits het raampje wat heeft opengeschoven.

'Ik ga die kant op,' wijst oom Frits voor zich uit, 'daar woon ik.'

Het humeur van de agent verslechtert terstond. Je ziet hem denken: alweer zo'n grappenmaker die denkt een dienaar van het gezag in het ootje te kunnen nemen met zo'n ontwijkend antwoord.

'Gaan we grappig doen?'

'Nee agent.' Oom Frits wijst nogmaals. 'Daar is mijn huis.'

'En wat hebben we bij ons?'

'Bij ons? O, die ski's? Dat zijn ski's. Daar gaan we mee skiën. Ik heb een sneeuwvakantie gewonnen.'

De agent knippert even met zijn ogen na het horen van deze driedubbele informatie en schrijft iets op in zijn bonnenboekje.

'Gefeliciteerd. Het is echter niet toegestaan ze zo mee te nemen. U mag niet verder rijden, zo is het veel te gevaarlijk.' Met die woorden overhandigt hij oom Frits een gepeperde bon.

Er zit niets anders op, oom Frits stapt uit. Gelukkig is het huis van oom en tante inderdaad vanaf deze plek aan te wijzen en is het overbruggen van een afstand van zo'n vijftig meter voor een aankomend wintersporttalent geen probleem. Inwendig mopperend en uitwendig glimlachend sleept hij zijn lange buit naar huis. Dan loopt hij terug om zijn auto op te halen. De agent is inmiddels verdwenen, maar niet zonder nog een extra papiertje onder de ruitenwisser achter te laten. Een parkeerbon.


(c)2019 Hans van Gemert

Afbeelding: pixabay


Deze episode uit het leven van oom Frits en tante Coby leidt naar alle waarschijnlijkheid toe naar een invulling van de schrijfuitdaging van januari 2019, maar valt er strikt genomen nog niet onder:

Hoe gaat dit #verhaal verder?