×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Een lift-avontuur vol opwinding

Een lift-avontuur vol opwinding


'Ik breng je naar huis.' Het klinkt vastbesloten en dat is precies wat Joost ook is.

'Nou, graag.' Het is maar goed dat de gekleurde, flitsende lampen in het schemerdonker van het feestzaaltje Jannies opkomende rode kleur verdoezelen. 'Misschien kunnen we dan nog wat drinken.'

Kortom, de vooruitzichten zijn feestelijk en prettig. Met de armen stevig om elkaars middel lopen ze bij het feestzaaltje weg.

'Waar woon je precies?'

'Daar,' wijst Jannie met haar hoofd, 'in dat appartementencomplex daar.'

Joost knikt en schakelt. Dure flats. Een meid met klasse, dat had hij al wel gedacht.
Het is niet ver, zeker niet als je op wolkjes loopt.

'Welke verdieping?'

'De negende.'

'Laten we dan de lift maar nemen.'

Jannie knikt. 'Negen verdiepingen is wel wat ver ja.'

Een liftcabine is meestal niet al te gezellig, en dit exemplaar is daar geen uitzondering op. Reden genoeg om zelf voor wat sfeer en spanning te zorgen, en dat is precies wat Joost en Jannie doen. De rust en privacy na dat lawaaierige feest maakt het mogelijk om intensief met elkaar bezig te raken. De dikke winterjassen maken een optimale verstrengeling onmogelijk, en deze glijden daarom als vanzelf op de bodem van de lift.

Even kijkt Joost vanuit zijn ooghoek naar de display waarop de oplopende getallen van de verdiepingen te zien zijn. Nu op acht, dus ze zijn er bijna. Jammer eigenlijk. Tot zijn verbazing ziet hij de negende en dan de tiende verdieping in de display.

'Hé, we gaan te ver.'

'Druk nog 's op dat knopje.'

'Dat doe ik, maar hij gaat gewoon verder.'

'Laat mij eens.'

Jannie drukt met kracht op het knopje van de 9. Geen effect.

'Stom ding, hij heeft wel eens vaker kuren. Dat lossen we dan zo op.' Ze geeft een flinke tik tegen het bedieningspaneel. De lift reageert meteen en staat met een voelbare schok stil. Op de display zien ze een stukje 11 en een stukje 12 en de deuren blijven hermetisch gesloten.

'Nou zit-ie vast, geloof ik,' piept het stemmetje van Jannie een beetje angstig.

Joost drukt nog eens op wat knopjes, maar zonder resultaat. Hij legt zijn armen troostend en beschermend om Jannie heen. 'Het komt wel goed.'

Dat is vast zo en in afwachting van het bevrijdende moment worden de activiteiten van zojuist met hernieuwde energie hervat. Het is warm in de lift en het is daarom alleen maar praktisch en logisch als de knoopjes van Jannies bloesje wat verder open gaan. En nóg wat verder. Als die hindernis is genomen gaat het rap. De dikke winterjassen op de vloer van de lift bieden precies de zachte ondergrond die prettig is bij het vervolg van de activiteiten waarbij kledingstukken alleen maar hinderlijk zijn.

De bewegingen op de vloer van de lift worden heviger en misschien is dat wel de reden dat de lift reageert. Langzaam, tergend en onvoelbaar langzaam glijdt de lift de ene centimeter na de andere naar beneden tot ze terug is bij de negende verdieping. De deuren gaan bijna onhoorbaar open voor een nieuwe schare aan wachtende liftreizigers.


(c)2019 Hans van Gemert

Afbeelding: Unsplash


Dit verhaal past in de schrijfuitdaging van februari 2019:

Schrijfuitdaging februari 2019

Je kunt de hele maand meedoen, dus grijp je kans!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties